Στα μονοπάτια της Μάνης

            Ξανά στα μονοπάτια, αυτή τη φορά της Μεσσηνιακής Μάνης βρεθηκε ο ΕΟΣ Καλαμάτας την Κυριακή 20-11-2016. Μετά την ολοκλήρωση του καθαρισμού και της σηματοδότησης των μονοπατιών που οδηγούν στις κορυφές του Ταϋγέτου, στρεφόμαστε χαμηλότερα στο μονοπάτι που ενώνει τον Πύργο Λεύκτρου, το Ελαιοχώρι, τη Μηλέα και τηνΓιάτρι Ι.Μ. Παναγίας σσας. Πρόκειται για οικισμούς πανέμορφους που έχουν διατηρήσει στο έπακρο το χαρακτήρα τους, με τα πέτρινα πυργόσπιτα, τις εκκλησίες και τα καλντερίμια τους, ενώ λόγω της θέσης τους προσφέρουν μια πανοραμική θέα της περιοχής. Το καλντερίμι που τους ενώνει περνά μέσα από μανιάτικους ελαιώνες, ρεματιές και λόφους, αλλά η πυκνή βλάστηση καθιστά επιτακτικό τον καθαρισμό του για την άνετη διέλευση των πεζοπόρων. Συνεπώς η κυριακάτικη εξόρμηση έιχε σαν στόχο πέραν της πεζοπορίας και τον καθαρισμό του μονοπατιού, όπου αυτός απαιτείται. Αξίζει να σημειωθεί πως στην Ι.Μ. Γιάτρισσας ‘’σμίγει’’ με το διεθνές μονοπάτι Ε4, παρέχοντας έτσι άλλη μια πρόσβαση στα ..ψηλά του Ταϋγέτου και στο δάσος της Βασιλικής, ενισχύοντας έτσι το δίκτυο μονοπατιών που καθαρίζει, συντηρεί και σηματοδοτεί ο ΕΟΣ Καλαμάτας.

            Διαβάστε στη συνέχεια την εμπειρία ενός νέου μέλους του συλλόγου μας από την Ολλανδία.

            Last Sunday I went for the second time with the hiking group form Kalamata for a hike in the mountains. And just like the previous time it was very nice. The landscape here in Greece is so different for the Netherlands. I love it. Also the people in the group are very friendly and welcoming. So this time we went hiking in Mani. A lot of greek people already told me to go there because it is so beautiful. When we arrived in a little village the view was perfect, but then I saw everybody getting bolt cutters out of our van. I was thinking this will be a difficult hike with a lot of plants and stuff on the way. So I was worried a bit.. but it was an easy route and the bolt cutters where only for maintenance of the path. So I was happy again. After this route we had a coffee in a little village with a cool church. In the distance I already saw a building on the top of a mountain. When I heard we would go there I knew the easy hike was over. Coming from one of the flattest countries of the planet it looked like a hard hike. But once I was walking it was quite easy. On the top the view was very beautiful! We went to a monastery (the building I saw) and had a look around. Got some nice cookies and a drink. Then the monk, who lives there, came tell us something. Don't know what he said because it was in greek. After that we came, just before sunset, back in the village. There we had a soup and a wine. It was very cosy. Next Sunday I will go again!

 

 

Eelco Tjallema

Netherlands

 

Στα βουνά των συνόρων: η δεύτερη μέρα

Ένα τριήμερο γεμάτο εικόνες, αναβάσεις, έντονες εμπειρίες και συγκινήσεις ήταν αυτό της 28ης Οκτωβρίου 2016. Ένα τριήμερο όπου σαν Ορειβατικός Σύλλογος Καλαμάτας βρεθήκαμε για πρώτη φορά σε νέα μέρη, καινούργια για μας όρη αλλά και περιοχές, ένα ταξίδι στο απώτατο άκρο της Ελλάδας, μια διαδρομή που για αρκετή ώρα ακολουθούσε ακριβώς την οριογραμμή των συνόρων με τα γειτονικά Σκόπια. Και που τα βήματα μας πότε βρίσκονταν στη μία και πότε στην άλλη χώρα, γεγονός που δεν είχε καμία διαφορά… Γιατί για μας, άλλωστε το έχουμε ξαναπεί, τα βουνά δεν χωρίζουν, αλλά ενώνουν τους ανθρώπους, τις περιοχές, τα έθνη… Γιατί για μας τα βουνά και οι κορυφές τους βρίσκονται υπεράνω όλων των διαφορών που έχουν θέσει μεταξύ τους οι άνθρωποι.

Έτσι λοιπόν το τριήμερο που πέρασε είχαμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε μερικά από τα βουνά των συνόρων και συγκεκριμένα τον Βόρρα ή Καϊκαμτσαλαν και το Πίνοβο. Ο Βόρρας που με τα 2154 μ ύψος του είναι η τρίτη ψηλότερη κορυφή στην Ελλάδα. Εκεί όπου κάναμε ποδαρικό στους ανθρώπους του χιονοδρομικού γιατί η άφιξή μας συνέπεσε με το πρώτο χιόνι της περιόδου (που τόσο περίμεναν). Και βέβαια το Πίνοβο με την ανάβαση στην εντυπωσιακή κορυφή του Βίσογκραντ (ή Βισόγκραντ στα Βουλγάρικα) ύψους 2150μ και την μεγάλη διάσχιση που έκανε μέρος της ομάδας. Μια διάσχιση που συνέχιζε στην κορυφή Κορφούλα (2156μ) που παρά την ονομασία της είναι η ψηλότερη (έστω και με 6 μέτρα διαφορά) του Πινόβου, στην κορυφή Μύτη που μας άφησε εντυπωσιασμένους, πέρα από την εκπληκτική θέα της, και από τα μεγάλης κλίμακας οχυρωματικά έργα που απρόσμενα συναντήσαμε εκεί, και που συνέχιζε (η διάσχιση) σε μέρη που είχαν καιρό να περπατηθούν δια μέσου των οποίων καταλήξαμε μετά από 11 ώρες στο χωριό Θηριόπετρα.    

Όλα αυτά και πολλά ακόμη με πολύ ποιο άμεσο τρόπο έχει καταγράψει (για ακόμη μια φορά) ο πανταχού παρών Μανόλης. Ακολουθεί το βίντεο της δεύτερης μέρας και μια επιλογή από φωτογραφίες.

ΤΕΤΡΑΖΙΟ 2016

.......τελικα ηταν μια ομορφη μερα η κυριακη, αλλα εξεληχθηκε σε πολυ ενδιαφερουσα, οταν παρεα με τον ορειβατικό συλογο καλαματας καναμε μια εξορμηση στο ορος Τετραζιο το οποιο βρισκσεται στην ανω Μεσσηνια. Η κυριως αναβαση ξεκινησε περιπου στις 10 το πρωι και ειχε διαρκεια 2-2΄μιση ωρες. Ηταν μια βατη διαδρομη σχετικα, με εξαιρεση καποια λιγο πιο απαιτητηκα σημεια, αλλα με πειραγματα και αστεια καταφεραμε να "πατησουμε" κορυφη. Αφου απολαυσαμε την υπεροχη θεα ολη η παρεα ανεβηκε στην σκεπη της μικρης εκκλησιας (προφητης ηλιας) και ξεκινησε καταιγισμος φωτογραφιων και βιντεο. Στην πορεια μας περιμενε και μια εκπληξη, ειχε στηθει,  ενα αυτοσχεδιο τραπεζι με διαφορα καλουδια (γουρουνοπουλο, κοτοπουλο, τοματες, ψωμι, κρασι) το οποιο και καταευχαριστηθηκαμε. Το τραπεζι ηταν μια ευγενικη 'χορηγια" του κ.Βαγγελη και των παιδιων του, τους οποιους και ευχαριστησαμε ολοι μαζι. Σιγα-σιγα ξεκινησε η καταβαση στην οποια ανακαλυψαμε και καποια αλλα μονοπατια αρα και διαφορετικες εικονες, η διαρκεια ηταν 2 ωρες και αφου φτασαμε στην βαση μας αποφασισαμε να συνεχισουμε την εκδρομη μας μιας και υπηρχε εντονη διαθεση, και ετσι καταληξαμε στην Αγ. Θεοδωρα που απειχε 10'. Εκει θαυμασαμε την ομορφια και την ιδιαιτεροτητα της εκκλησιας και απολαυσαμε εναν καφε διπλα στο ποταμι. Επιστρεψαμε στην καλαματα, περιπου στις 8, γεματοι με ομορφες στιγμες... Ηταν η πρωτη μου εμπειρια με τον ΕΟΣ καλαματας και ομολογω πως θελω να αποκτησω κι αλλες πολλες.. Τελικα οντας στην φυση εξοικιωνεται κανεις τοσο πολυ με το περιβαλλον οπου και οι ακαθαρσιες των ζωων ειναι φυσιολογικες χωρις να σου δημιουργουν απεχθεια,,η φυση σε κανει απλο ανθρωπο σκεφτηκα.. Για να ζησετε λοιπον ολες αυτες τις εμπειριες και ακομα περισσοτερες,δεν εχετε παρα να ψαξτε το ημερολογιο του εος καλαματας και να τον ακολουθηστε στις επομενες εξορμησεις τους.. Πραγματικα αξιζει να το κανετε.....

Με εκτιμηση 

Καλλιοπη Ματζουνέα!

Από θάλασσα …κορυφή. Μια ανάβαση πρόκληση!!

            Μια ανάβαση που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως η απόλυτη πρόκληση πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 16/10/16 από το σύλλογό μας στο Ταΰγετο. Πρόκειται για μια ανάβαση με αφετηρία τη …θάλασσα και τέρμα την κορυφή του Ταϋγέτου!!! Με αφετηρία το 0 και προορισμό τα 2407μ το ψηλότερο σημείο που μπορεί να σταθεί κάποιος σε ολόκληρη την Πελοπόννησο. Μια ανάβαση διάρκειας 11 ωρών, μήκους άνω των 20 χιλιομέτρων που είχε ως στόχο μέσα σε μια ημέρα να καλυφθεί η μέγιστη δυνατή υψομετρική διαφορά από τη θάλασσα της Καρδαμύλης στη κορυφή του Πρ. Ηλία.

            Εκτός των παραπάνω στοιχείων θα πρέπει να προσθέσουμε ότι διασχίσαμε μερικά από τα ποιο ιδιαίτερα και όμορφα μέρη του μεσσηνιακού Ταϋγέτου περνώντας από όμορφους οικισμούς και ιστορικά μνημεία, εντυπωσιακά φαράγγια, δάση, διάσελα και κορυφογραμμές.

            Η χρονική διάρκεια της ανάβασης από τη θάλασσα στη κορυφή του Ταΰγετου ήταν κάτι λιγότερο από 11 ώρες μαζί βέβαια με τις απαιτούμενες στάσεις. Για την ακρίβεια ο πρώτος (ποιος άλλος από το Μανώλη) που έφτασε κορυφή έκανε 10,5 ώρες και ο τελευταίος 11. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι σε τμήμα της διαδρομής η πρόσβαση παρουσίαζε δυσκολίες καθώς το μονοπάτι, κυρίως λόγω της εγκατάλειψης και της επακόλουθης φυσικής φθοράς, ήταν κλεισμένο ή και χανόταν τελείως το ίχνος του. Τα τμήματα αυτά αφορούσαν την περιοχή στο στενό Λαγγάδι εκεί όπου η πορεία μας άφηνε την κοίτη του ρέματος για να ανέβει ψηλά στην απόκρημνη δυτική πλαγιά μέσα στο δάσος και επίσης στη περιοχή της Αγίας Παρασκευής, τον παλιό θερινό οικισμό των Τσεριωτών. Πρόκειται για μερικές από τις ποιο όμορφες και διαδρομές στον Ταΰγετο για τις οποίες πρέπει να γίνουν ενέργειες διάσωσης τους και αποκατάστασης της πρόσβασης.

            Το συνολικό μήκος της διαδρομής (Καρδαμύλη – Κορυφή – Βασιλική) ήταν 25,5 χιλιόμετρα και διανύθηκε σε 13 ώρες και 40 λεπτά. (ακολουθεί σχετικός χάρτης) Οι συμμετέχοντες σε αυτή την πρωτοποριακή ανάβαση ήταν οι:

·         Αλοίμονος Μανώλης

·         Φύκιρης Κωστας

·         Γιαννακόπουλος Ηλίας

·         Κουραμπάς Γιάννης

·         Χρονόπουλος Αλέξης

·         Κάργας Ντάνυ

·         Γαληνέας Σωκράτης

·         Τραγουστής Γιωργος

·         Ρεζμιώτης Χρήστος

 

 

 

 

 

Events

δεν υπάρχουν εκδηλώσεις.
Δείτε όλες τις Εκδηλώσεις