Στις 15 Γενάρη είχαμε τη χαρά να διασχίσουμε με τον Ορειβατικό σύλλογο Καλαμάτας το μονοπάτι Άγριλος – Πολιανή που διανοίχθηκε το 1950 κι έως το 1970 εξυπηρετούσε την επικοινωνία των 2 χωριών.

    Σταθμεύσαμε δίπλα στο λιοτρίβι του Άγριλου κι αφού απολαύσαμε τις υπέροχες ζεστές τηγανίτες και τσάι με λουΐζα ρίγανη χαμομήλι της Αγριλιώτισσας συνοδοιπόρου μας Κας Θεανώς Εξηνταβελόνη πήραμε το μονοπάτι για την Πολιανή.

    Ανεβήκαμε τις πλαγιές του όρους Συρόκα αγναντεύοντας πού και πού κι αποθανατίζοντας το εντυπωσιακό φαράγγι Τζιρόρεμα που είν΄η κοίτη του ξεροπόταμου Ξερίλα ο οποίος ξεκινά απ’ τις δυτικές πλαγιές του Β. Ταΰγετου.

    Ο καιρός ήταν ιδανικός. Εμείς << δίχως βάρη >>, με τις αισθήσεις μας σ’ αφύπνιση, περπατούσαμε κυκλωμένοι απ’ έναν βαθυπράσινο πλούσιο κόσμο : πουρνάρια, ξυλοκερατιές, κέδρους, κουμαριές, αγριολούπινα, φασκόμηλα, μωβ κρινάκια, με κάθε πέτρα και κλαρί να ξεχωρίζει και να μη συγχέεται με την ατμόσφαιρα γύρω του. Όλα σ’ αρμονία.

    Ένοιωθες την αόρατη παρουσία των ανθρώπων εκείνων που τα χέρια τους διένοιξαν τούτο το μονοπάτι και συντηρούσαν για χρόνια και τους μακάριζες που ό,τι αφήσαν δεν έφθειρε ο χρόνος κι ο πολιτισμός παρά μόνον οι άνεμοι σμίλεψαν το χιόνι, η βροχή.

Ακολουθούσες το μονοπάτι μ’ ανάμικτα συναισθήματα: απ’ τη μια ευφορία και κέφι κι απ’ την άλλη με μια περισυλλογή να σου υπαγορεύει μίαν άλλη στάση ζωής, μια πιο θερμή συναναστροφή και συναλλαγή από τούδε και στο εξής με τη φύση. Αναρωτιόσουν αν θα μπορούσες ποτέ να βρεις κάτι περίπου ισοδύναμο να σ’ αναγαλλιάζει μ’ αυτό που βίωνες τούτες τις ώρες.    

    Το τέρμα, όλοι στο βάθος γνωρίζουμε, βρίσκεται σ’ αυτήν.

Πολιτοπούλου Χαρούλα.

 

 

 

Μαλεβός 2016

Η χρονιά κλείνει με ανάβαση στον Βόρειο Ταΰγετο στη κορυφή Μαλεβός (μια κορυφή που το όνομά της σημαίνει ... κορυφή) και τις καλύτερες ευχές μας για το 2017. Απολαυστε στο βίντεο που ακολουθεί στιγμές της τελευταίας εξόρμησης του συλλόγου για το 2016. 

            Ξανά στα μονοπάτια, αυτή τη φορά της Μεσσηνιακής Μάνης βρεθηκε ο ΕΟΣ Καλαμάτας την Κυριακή 20-11-2016. Μετά την ολοκλήρωση του καθαρισμού και της σηματοδότησης των μονοπατιών που οδηγούν στις κορυφές του Ταϋγέτου, στρεφόμαστε χαμηλότερα στο μονοπάτι που ενώνει τον Πύργο Λεύκτρου, το Ελαιοχώρι, τη Μηλέα και τηνΓιάτρι Ι.Μ. Παναγίας σσας. Πρόκειται για οικισμούς πανέμορφους που έχουν διατηρήσει στο έπακρο το χαρακτήρα τους, με τα πέτρινα πυργόσπιτα, τις εκκλησίες και τα καλντερίμια τους, ενώ λόγω της θέσης τους προσφέρουν μια πανοραμική θέα της περιοχής. Το καλντερίμι που τους ενώνει περνά μέσα από μανιάτικους ελαιώνες, ρεματιές και λόφους, αλλά η πυκνή βλάστηση καθιστά επιτακτικό τον καθαρισμό του για την άνετη διέλευση των πεζοπόρων. Συνεπώς η κυριακάτικη εξόρμηση έιχε σαν στόχο πέραν της πεζοπορίας και τον καθαρισμό του μονοπατιού, όπου αυτός απαιτείται. Αξίζει να σημειωθεί πως στην Ι.Μ. Γιάτρισσας ‘’σμίγει’’ με το διεθνές μονοπάτι Ε4, παρέχοντας έτσι άλλη μια πρόσβαση στα ..ψηλά του Ταϋγέτου και στο δάσος της Βασιλικής, ενισχύοντας έτσι το δίκτυο μονοπατιών που καθαρίζει, συντηρεί και σηματοδοτεί ο ΕΟΣ Καλαμάτας.

            Διαβάστε στη συνέχεια την εμπειρία ενός νέου μέλους του συλλόγου μας από την Ολλανδία.

            Last Sunday I went for the second time with the hiking group form Kalamata for a hike in the mountains. And just like the previous time it was very nice. The landscape here in Greece is so different for the Netherlands. I love it. Also the people in the group are very friendly and welcoming. So this time we went hiking in Mani. A lot of greek people already told me to go there because it is so beautiful. When we arrived in a little village the view was perfect, but then I saw everybody getting bolt cutters out of our van. I was thinking this will be a difficult hike with a lot of plants and stuff on the way. So I was worried a bit.. but it was an easy route and the bolt cutters where only for maintenance of the path. So I was happy again. After this route we had a coffee in a little village with a cool church. In the distance I already saw a building on the top of a mountain. When I heard we would go there I knew the easy hike was over. Coming from one of the flattest countries of the planet it looked like a hard hike. But once I was walking it was quite easy. On the top the view was very beautiful! We went to a monastery (the building I saw) and had a look around. Got some nice cookies and a drink. Then the monk, who lives there, came tell us something. Don't know what he said because it was in greek. After that we came, just before sunset, back in the village. There we had a soup and a wine. It was very cosy. Next Sunday I will go again!

 

 

Eelco Tjallema

Netherlands

 

ΤΕΤΡΑΖΙΟ 2016

.......τελικα ηταν μια ομορφη μερα η κυριακη, αλλα εξεληχθηκε σε πολυ ενδιαφερουσα, οταν παρεα με τον ορειβατικό συλογο καλαματας καναμε μια εξορμηση στο ορος Τετραζιο το οποιο βρισκσεται στην ανω Μεσσηνια. Η κυριως αναβαση ξεκινησε περιπου στις 10 το πρωι και ειχε διαρκεια 2-2΄μιση ωρες. Ηταν μια βατη διαδρομη σχετικα, με εξαιρεση καποια λιγο πιο απαιτητηκα σημεια, αλλα με πειραγματα και αστεια καταφεραμε να "πατησουμε" κορυφη. Αφου απολαυσαμε την υπεροχη θεα ολη η παρεα ανεβηκε στην σκεπη της μικρης εκκλησιας (προφητης ηλιας) και ξεκινησε καταιγισμος φωτογραφιων και βιντεο. Στην πορεια μας περιμενε και μια εκπληξη, ειχε στηθει,  ενα αυτοσχεδιο τραπεζι με διαφορα καλουδια (γουρουνοπουλο, κοτοπουλο, τοματες, ψωμι, κρασι) το οποιο και καταευχαριστηθηκαμε. Το τραπεζι ηταν μια ευγενικη 'χορηγια" του κ.Βαγγελη και των παιδιων του, τους οποιους και ευχαριστησαμε ολοι μαζι. Σιγα-σιγα ξεκινησε η καταβαση στην οποια ανακαλυψαμε και καποια αλλα μονοπατια αρα και διαφορετικες εικονες, η διαρκεια ηταν 2 ωρες και αφου φτασαμε στην βαση μας αποφασισαμε να συνεχισουμε την εκδρομη μας μιας και υπηρχε εντονη διαθεση, και ετσι καταληξαμε στην Αγ. Θεοδωρα που απειχε 10'. Εκει θαυμασαμε την ομορφια και την ιδιαιτεροτητα της εκκλησιας και απολαυσαμε εναν καφε διπλα στο ποταμι. Επιστρεψαμε στην καλαματα, περιπου στις 8, γεματοι με ομορφες στιγμες... Ηταν η πρωτη μου εμπειρια με τον ΕΟΣ καλαματας και ομολογω πως θελω να αποκτησω κι αλλες πολλες.. Τελικα οντας στην φυση εξοικιωνεται κανεις τοσο πολυ με το περιβαλλον οπου και οι ακαθαρσιες των ζωων ειναι φυσιολογικες χωρις να σου δημιουργουν απεχθεια,,η φυση σε κανει απλο ανθρωπο σκεφτηκα.. Για να ζησετε λοιπον ολες αυτες τις εμπειριες και ακομα περισσοτερες,δεν εχετε παρα να ψαξτε το ημερολογιο του εος καλαματας και να τον ακολουθηστε στις επομενες εξορμησεις τους.. Πραγματικα αξιζει να το κανετε.....

Με εκτιμηση 

Καλλιοπη Ματζουνέα!

            Την Κυριακή 31 Ιουλίου, ο Ορειβατικός Σύλλογος Καλαμάτας πραγματοποίησε εξόρμηση στο νησί «ΠΡΩΤΗ» το οποίο βρίσκεται στη περιοχή της Τριφυλίας. Ποτέ δεν μου είχε δοθεί η ευκαιρία να συμμετάσχω σε παρόμοια δραστηριότητα κάτι που στην αρχή μου προκάλεσε  ένα φόβο για το αν θα μπορούσα να τα καταφέρω.. Έτσι Ξύπνησα με απίστευτη ενέργεια και ενθουσιασμό για την πρώτη μου εξόρμηση… Το ραντεβού μας είχε δοθεί στα γραφεία του ορειβατικού συλλόγου στις 7:30 το πρωί. Από εκεί επιβιβαστήκαμε στο λεωφορείο με κατεύθυνση προς τη Μαραθούπολη

            Κατά τις 10 είχαμε φτάσει στο λιμανάκι της Μαραθουπούλης, από όπου επιβιβαστήκαμε σ’ ένα καραβάκι για να μας περάσει απέναντι στο νησάκι … Πριν επιβιβαστούμε εξοπλιστήκαμε με νερό και τρόφιμα, καθώς μας ενημέρωσαν ότι το νησί αυτό δεν κατοικείται και ούτε υπάρχει καμία πηγή για νερό…! Δεν μας πηρέ αρκετό χρόνο για να περάσουμε απέναντι όπου αποβιβαστήκαμε σ’ ένα μικρό κολπίσκο, του οποίου τα νερά ήταν τόσο γαλανά που σε συνδυασμό με το μέρος σου προκαλούσαν ένα αίσθημα δέους και θαυμασμού..!

            Και κάπου εδώ ξεκινά η περιπέτεια μας: άνθρωποι όλων των ηλικιών ξεκινήσαμε σαν ομάδα να εξερευνήσουμε το νησί και να καθαρίσουμε το μονοπάτι που υπήρχε… Μπροστά οδηγούσαν οι πιο έμπειροι ώστε να μας προσανατολίσουν προς τα πού θα πηγαίνουμε και να ανοίγουν το δρόμο. Στην αρχή και ειδικά όταν δεν το έχεις ξανακάνει και τέτοιο σου φαίνεται λίγο δύσκολο, αλλά όντας σαν ομάδα και με τη καθοδήγηση των παιδιών από το σύλλογο όλα γίνονται πιο βατά και εύκολα.

            Μετά από αρκετή ώρα περπατήματος, φτάσαμε στο μοναστήρι της «Κοίμησης της Θεοτόκου της Γοργοπηγής», με την ονομασία του να προέρχεται από την ομώνυμη εικόνα του 1832 που βρέθηκε στα βράχια του νησιού στο σημείο που σήμερα υπάρχει ένα μικρό εκκλησάκι. Κάθε χρόνο στις 23 Αυγούστου και 24 Σεπτεμβρίου  τελείται λειτουργία όπου οι πιστοί μπορούν να επισκεφτούν τη νήσο Πρώτη με καΐκια που δρομολογούνται από την Μαραθόπολη και συνήθως στη μεταφορά αυτή συμμετέχουν και τα πλοιάρια που τον υπόλοιπο καιρό εξυπηρετούν τη μεταφορά επισκεπτών από το λιμάνι στης Πύλου στην νήσο Σφακτηρία. Η Μονή τις ημέρες του εορτασμού προσφέρει στους επισκέπτες γεύμα με ψάρια της περιοχής. Διαθέτει μικρό ξενώνα, φιλοξενεί προσκυνητές, αλλά και όσους αποκλειστούν στο νησί από την κακοκαιρία. Ένας γαλήνιος προαύλιος χώρος με διάφορα δέντρα και πανέμορφα λουλούδια μας άνοιξε την αγκαλιά του για να ξεκουραστούμε για λίγη ώρα..

            Και εκεί που έχουμε μαγευτεί από την ησυχία και την ομορφιά του χώρου, είναι ώρα να συνεχίσουμε το περίπατο μας με προορισμό την φημισμένη αμμουδιά Βουρλιάς η οποία βρίσκεται μέσα σε ένα ήσυχο όρμο με πεντακάθαρα νερά. Η κούραση ωστόσο ήταν εμφανή στους περισσότερους από εμάς καθώς η αφόρητη ζέστη έκανε τη κατάσταση να είναι δύσκολη και να αρχίσουν τα πρώτα παράπονα από μερικούς... Ο αρχηγός μας, μας πληροφόρησε ότι είχαμε να διανύσουμε λίγα μέτρα ακόμα και ότι σ ένα μισάωρο θα ήμασταν στη παραλία, όπου θα μπορούσαμε να απολαύσουμε το μπανάκι μας…. Το καλό ήταν ότι γνώρισα κάποια παιδιά στην ηλικία μου και με τη κουβέντα και τις πλάκες που κάναμε, πέρασε αρκετά γρήγορα ο χρόνος ώσπου φτάσαμε σ ένα παραδεισένιο μέρος! Αμέσως όλη η κούραση μας έφυγε μ ένα μαγικό τρόπο… Είχαμε αρκετή ώρα να κάνουμε τις βουτιές μας πριν έρθει το καραβάκι και πάρουμε το δρόμο της επιστροφής

            Και έτσι τόσο όμορφα τελείωσε μια μαγευτική και εξαίσια εμπειρία..!

            Τα συναισθήματα που δημιουργήθηκαν μπορεί να ήταν στην αρχή περίεργα αλλά σίγουρα στο τέλος νιώθεις χαρά και ευγνωμοσύνη, καθώς σου δίνεται η ευκαιρία να γνωρίσεις και να κάνεις καινούργιες φιλίες αλλά και να συνειδητοποιήσεις το μεγαλείο και την απέραντη ευχαρίστηση που μπορεί να σου δώσει η επαφή με το φυσικό περιβάλλον….

            Σημασία δεν έχει ο προορισμός αλλά το ταξίδι, ας αδράξουμε τις ευκαιρίες που μας δίνονται και ας γνωρίσουμε καλυτέρα τη φύση!

Άννα - Μαρία Κούρου

 

Εκ μέρους του ορειβατικού συλλόγου θέλουμε να ευχαριστήσουμε την «PROTICRUISES» και ιδιαίτερα τον κύριο Γιάννη για τη μετάβαση μας από τη Μαραθούπολη στην Πρώτη και για τις πολύ σημαντικές πληροφορίες για την διαδρομή που περπατήσαμε επάνω στο νησί. Επίσης θέλουμε να μεταφέρουμε τις ευχαριστίες μας για τη διάνοιξη και σηματοδότηση των μονοπατιών στη Πρώτη, μονοπάτια που πλέον έχουν κάνει προσιτή την πεζοπορία στο νησί δίνοντας την ευκαιρία ακόμη και σε αρχάριους να βιώσουν μοναδικές εμπειρίες στην όμορφη αυτή γωνιά της Μεσσηνίας.             

 

        

Ανάβαση και διανυκτέρευση στην κορυφή του Ταϋγέτου για την γιορτή Προφητη Ηλια

Διαδρομη ανάβασης ξεκινησαμε από το δασός Βασιλικής ('Αγιος Δημήτριος – Μουζια - Κορυφογραμμή και κορυφη

Άλλη μια μοναδική εξερεύνηση πραγματοποίησε ο Ορειβατικος σύλλογός Καλαμάτας την Κυριακή 24/7/16, όπου βρέθηκε στο χωριό Νερόμυλος και τα μέλη του περπάτησαν στο μονοπάτι που διατρέχει το ποτάμι της Καρυάς. Ηταν μια διαδρομή μικρής σχετικά διάρκειας και δυσκολίας στην οποία κυριαρχεί το υδάτινο στοιχείο και η πλούσια βλάστηση. Πρόκειται για το ιδανικό δροσερό καταφύγιο στις ζεστές μέρες του καλοκαιριού. Στη συνέχεια τα μέλη που συμμετείχαν επισκέφτηκαν και το Πολυλίμνιο για μια υπέροχη βουτιά στα δροσερά νερά!

canyoning στη Νεδα

         Τα βουνά είναι όμορφα οποιαδήποτε στιγμή του έτους, αλλά στις αρχές της άνοιξης έχουν μία ιδιαίτερη χάρη. Η γοητεία των βουνών είναι πάντα εκπληκτική και μαγευτική, σαν να τα επισκέπτεσαι για πρώτη φορά. Γι' αυτό το λόγο νομίζω ότι αγαπώ τα βουνά τόσο πολύ. Η απόλυτη δύναμη της φύσης πάνω στον άνθρωπο. Κάθε βουνό, ποτάμι, λίμνη είναι γνωστό από θρύλους για τον έρωτα, το θάνατο και την προδοσία. Όπως είναι εύκολο να φανταστεί κανείς: αυτό το βουνό δεν θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση.

                Το ταξίδι μας ξεκίνησε νωρίς το πρωί της 4ης Απριλίου από τα γραφεία του ορειβατικού συλλόγου Καλαμάτας. Στις 08:00 δόθηκε η εντολή: «να ξεκινήσουμε». Με φιλική παρέα πήγαμε από την Καλαμάτα στην Κυπαρίσσια και μετά προς την Μάλη. Η Μάλη βρίσκεται στα όρη της Κυπαρισσίας γνωστά και ως Αιγάλεω. Μία ώρα αργότερα είχαμε φτάσει, και ήμασταν έτοιμοι για νέες εμπειρίες. Από το χωριό  Περδικονέρι το βουνό φαινόταν εξαιρετικά μεγαλοπρεπές και δυσπρόσιτο. Ξεκινήσαμε την ανάβαση… μέσα από ένα πυκνό δάσος, κάναμε περίπου δύο ώρες.

Ο δρόμος ήταν βγαλμένος μέσα από παιδικό παραμύθι… ανάμεσα σε αιωνόβιες βελανιδιές, βαθύσκιωτος, σκοτεινός και μυστηριώδης. Σε σύντομο χρόνο είχαμε φτάσει στην κορυφή του βουνού.

                Εκπληκτική η θέα σε ολόκληρο το οροπέδιο και όχι μόνο. Μπροστά μας απλώνονταν τα νησιά «Πρώτη» και «Ζάκυνθος». Απ’ την κορυφή του βουνού έβλεπες γύρω σου ηλιόλουστα λιβάδια σε άπειρα χρώματα. Τα αρώματα των λουλουδιών είχαν πλημμυρίσει ολόκληρη την κοιλάδα.

                Σε αυτό το μαγικό μέρος σταματήσαμε να γευματίσουμε για να έχουμε δυνάμεις και να θαυμάσουμε την ομορφιά της φύσης. Και φυσικά να τραβήξουμε πολλές….. φωτογραφίες. Ο στόχος μας ήταν η κορυφή του βουνού «Αγία Βαρβάρα» με υψόμετρο 1.218 μ. Ο δρόμος προς την κορυφή ήταν πολύ γραφικός, αν και ανηφορικός. Βέβαια το γέλιο δεν σταματούσε ούτε για μία στιγμή: ενδιαφέρουσες ιστορίες, ανέκδοτα, χαμόγελα. Σε αυτό το σημείο θα ήθελα επίσης να ευχαριστήσω τον ορειβατικό σύλλογο Πύργου, που μας ακολούθησε.

Όχι πολύ ώρα αργότερα ο στόχος επιτευχθεί, ήμασταν στην κορυφή της Άγιας Βαρβάρας.

Εδώ στην κορυφή  καταλαβαίνεις ότι το μόνο καλύτερο από τα βουνά μπορούν να είναι μόνο τα ίδια τα βουνά. Εκπληκτική θέα…

Επιστρέψαμε πίσω στο χωριό γύρω στις 17:00.

Έχω μόνο ευχάριστες εντυπώσεις απ’ το  ταξίδι.

                Η διαδρομή ήταν υπέροχη. Το τοπίο άλλαζε συνεχώς. Περπατήσαμε μέσα από ερημικά μονοπάτια. Να αναφέρω ότι η συγκεκριμένη πορεία δεν είναι δύσκολη, είναι ιδανική για όλους με τις κατάλληλες στάσεις, που σου επιτρέπουν να ανακάμψεις πλήρως, να μετριάσεις το ρυθμό της κίνησης σου ενώ οι πιο γρήγοροι περιμένουν…

                Σας ευχαριστώ όλους για την τόσο ζεστή και φιλική ατμόσφαιρα. Θα ήθελα να προτείνω σε όλους τη διαδρομή, είναι μία όμορφη πορεία, χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία, ασφαλής, γεμάτη συναισθήματα και πολλή διασκέδαση.

 

Dybkaliuk Natalia

 

Η πρώτη μου εξόρμηση με τον Ορειβατικό σύλλογο, αποτελεί, αναμφίβολα, μοναδική εμπειρία.