Κυριακή 19 Μάρτη 2017.

            Ώρα 7 το πρωΐ κι ένα μεγάλο δίλημμα με βασανίζει :

«Να συνεχίσω τον ύπνο μου ή να επισπεύσω το ξύπνημά μου και να ακολουθήσω τον ορειβατικό σύλλογο στη σημερινή του εξόρμηση;

Δεν πάω πουθενά!OΚυριακάτικος ύπνος είναι ιερό πράγμα. Έχω καιρό μπροστά μου, θα οργανωθούν κι άλλες εξορμήσεις, θα βρω άλλη ευκαιρία να πάω.

Αλλάζω πλευρό...

Ναι όμως σήμερα, νομίζω πως η πορεία καταλήγει σε μια Μονή, Μονή Μαρδακίου αν δεν κάνω λάθος. Κι εκεί γίνεται μια αναπαράσταση που σχετίζεται με την Επανάσταση του 1821».

            Φόρμα, παπούτσια, ένα μπουκάλι νερό  και μηχανικά, πριν καλά, καλά το καταλάβω, έχω κλείσει την πόρτα πίσω μου. Σε λίγα λεπτά έχω φτάσει στην περιοχή της Τέντας, σημείο συνάντησης του συλλόγου.

            Ώρα 8:50 η πορεία μας ξεκινάει. Τα βαν, μας έχουν μεταφέρει στην τοποθεσία ¨του Λαγού το Χάνι¨, όπου σταθμεύουν και όσοι ήρθαν με δικό τους όχημα. Ο καιρός είναι με το μέρος μας, ο ουρανός φαίνεται καθαρός κι η μέρα είναι ιδιαίτερα φωτεινή, γεγονός  που ανεβάζει τη διάθεση όλων. Αρχικά το μονοπάτι που ακολουθούμε είναι ομαλό, στρωμένο με πράσινο χορτάρι και από τα πρώτα κιόλας βήματα, μπλέκονται στα πόδια μας κατακόκκινες παπαρούνες. Σύντομα, όμως, το έδαφος γίνεται επικλινές και πιο πετρώδες, πράγμα που σαν αρχάρια, με κάνει λίγο να ανησυχώ.

            Με μεγάλη μου χαρά, όμως, διαπιστώνω πως στη διαδρομή απλώνονται χέρια με πρόθεση να με βοηθήσουν, ακούγονται σχόλια που θέλουν να με εμψυχώσουν για να προχωρήσω κι άλλο, μου δίνουν συμβουλές πώς να πατήσω, πότε να βγάλω το πανωφόρι μου να μην ιδρώσω, να προσέξω τα κορδόνια μου ...

            Σε μιάμιση ώρα περίπου έχουμε ολοκληρώσει τα 3/4 της ανάβασης, περπατώντας ανάμεσα σε κορμούς από αργιές, καστανιές και ρείκια. Μας αξίζει ένα μικρό διάλειμμα και ο σύλλογος επιλέγει να κάνουμε στάση σε μια πετρόχτιστη πηγή με λαξευμένο στις πέτρες της, ένα μήνυμα :¨ΣΥΓΧΩΡΩ ΚΑΙ ΠΡΟΧΩΡΩ¨. Προχωράμε κι εμείς λοιπόν...

            Ώρα 10:50. Ακριβώς δύο ώρες από την έναρξη της πορείας μας κι έχουμε φτάσει στη Μονή Μαρδακίου.

            Το Μοναστήρι είναι χτισμένο σε λόφο με πλεονεκτική θέση, καθώς από κει, μπορεί κανείς να ατενίσει τον ευρύτερο ορίζοντα ανεμπόδιστα. Αυτός ήταν κι ο λόγος που αποτέλεσε ορμητήριο και αποθήκη για πυρομαχικά την περίοδο της Επανάστασης. Σήμερα οι τοπικοί σύλλογοι, θα αποτίσουν φόρο τιμής στους Αγωνιστές εκείνης της εποχής.

 

            Μια βαθιά ανάσα, μια φευγαλέα σάρωση του τοπίου και το βλέμμα χάνεται μέσα στα πυκνά δάση του Ταΰγετου. Το ταξίδι πίσω στο χρόνο ξεκινά...

            Άνθρωποι ντυμένοι με φουστανέλες και ράσα, ζωσμένοι με καριοφίλια, ανηφορίζουν προς το Μοναστήρι, φορτωμένοι κιβώτια και βαρέλια. Η καμπάνα χτυπάει, ακούγονται μπαρουτιές. Πλήθος κόσμου παρακολουθεί την κατάθεση στεφάνων που ακολουθεί τη δοξολογία. Μια σαΐτα γεμισμένη με μπαρούτι, παραδίδεται συμβολικά από τους δρομείς της ομάδας Υγείας, στον ιερέα της Μονής. Η σαΐτα αυτή, συμβολίζει το μπαρούτι, που τότε, στην περιοχή του Αλμυρού, ξεφορτώθηκε μέσα σε βαρέλια και περίπου 200 άτομα από τις γύρω περιοχές το ανέβασαν κρυφά με μουλάρια και το  αποθήκευσαν στο Μαρδάκι. Εκεί έγινε και το δέσιμο των φυσιγγιών που θα χρησιμοποιούνταν μετά για τον Αγώνα. Λένε, πως για να τυλιχτεί το μπαρούτι με χαρτί, θυσιάστηκε ολόκληρη η βιβλιοθήκη του Μοναστηριού. Η εκδήλωση ολοκληρώνεται με  ένα κλέφτικο τραγούδι: ¨Κρυφά το λένε τα πουλιά, κρυφά το λέει ο Γούμενος ,....πατούν απ΄το Μαρδάκι....¨

            Η κατάβαση ξεκινά πια, με διάθεση ανεβασμένη, γεμάτα πνευμόνια αλλά και καρδιά.

            Η όλη εμπειρία άξιζε πραγματικά τον κόπο και για το λόγο αυτό, καταλήγω στο εξής:

            Θυσιάστε τον Κυριακάτικο ύπνο σας, η ανταμοιβή μπορεί να είναι μεγάλη!

 

 

Γκίνη Ελένη

Η  Κυριακή που πέρασε δεν ήταν όπως είναι συνήθως οι Κυριακές για μένα. Καθόλου συνηθισμένη μάλιστα.

Πολύ καιρό τώρα, έλεγα θα πάω. Μία τύχαινε το ένα, μία το άλλο... Βέβαια, ο βασικός λόγος ήταν ότι τότε ζούσα σε άλλη πόλη. Από την εφημερίδα διάβαζα κάθε φορά τις εμπειρίες των συμμετεχόντων στην εκδρομή, φωτογραφίες, στιγμές, χαμόγελα... και να που τα κατάφερα να βρεθώ κι εγώ στα ...δρώμενα!

Οι εκδρομείς, νεόκοποι πεζοπόροι σαν κι εμάς, έμπειροι ορειβάτες, μεγάλοι, μικροί, μια πολύχρωμη παρέα ανθρώπων ξεκίνησε ....

Πεζοπορία στο μονοπάτι από μονή Βελανιδιάς προς τα χωριά του Ταϋγέτου (εως το σημείο Λαγού Χάνι) στις 9-2-14

Ο εορτασμός των 20 χρόνων του Συλλόγου μας συνδυάστηκε με ένα σημαντικό γεγονός: την πρώτη Πανελλήνια Ορειβατική Συνάντηση στη Νέδουσα.

ΑΝΑΡΡΙΧΗΤΙΚΟ ΠΑΡΚΟ ΝΕΔΟΥΣΑΣ

Λαγού χάνι- Ιερό Λημνιάτηδος Αρτέμιδος-Μονή Βελανιδιάς. Περπατώντας μεταξύ ιστορίας και μύθου.

Στην ευρύτερη περιοχή του ιστορικού χωριού της Νέδουσας έχει ξεκινήσει η δημιουργία αναρριχητικών πεδίων όλων των προσανατολισμών καθώς και διαφορετικού τύπου ανάγλυφο. Από το 2000 ξεκίνησαν να ανοίγονται σποραδικές διαδρομές από ντόπιους και μη ανναριχητές. Συνολικά σήμερα υπάρχουν πάνω από 50 διαδρομές με δυσκολίες από 5 έως 8

H Nέδουσα είναι χωριό της Μεσσηνίας στην περιοχή της Αλαγονίας. Στο κέντρο του δεσπόζει ο ναός της Αγίας Αικατερίνης.

Βόρεια του ναού είναι η πλατεία όπου βρίσκεται η προτομή του Νεδουσαίου ήρωα της επανάστασης Νικήτα Σταματελόπουλου ή Νικηταρά Τουρκοφάγου.

Νότια του ναού βρίσκεται η πλατεία όπου λαμβάνει χώρα κάθε Καθαρά Δευτέρα το πανάρχαιο προχριστιανικό έθιμο του καρναβαλιού Μουτζουροδευτέρα.

Παλιότερα το χωριό ονομαζόταν Μεγάλη Αναστάσοβα λόγω της εγκατάστασης εκεί Σλαβικών φυλών (Μηλιγγοί). Υπάρχουν ευρήματα στην Αρχαιολογική Υπηρεσία Καλαμάτας που αποδεικνύουν ότι κατοικείται από τα αρχαία χρόνια.Τ

ότε η περιοχή ολόκληρη ονομαζόταν Δενθαλιάτις από το όνομα ενός ενδημικού φυτού που φύεται μόνο στον Ταΰγετο.

Στα χρόνια της Τουρκοκρατίας τα χωριά της περιοχής ονομάζονταν Πισινά χωριά, λόγω της γειτνίασης με τον Μυστρά.

Στον εθνικό δρόμο Καλαμάτας – Σπάρτης σε απόσταση 20 χλμ. από την πόλη της Καλαμάτας και 45 χλμ. από την Σπάρτη βρίσκεται το χαρακτηριστικό φαράγγι της Νέδουσας πριν από την είσοδο του χωριού.

Το υψόμετρο κυμαίνεται στα 600 μ. και η πρόσβαση στα πεδία είναι από 0 έως 20 λεπτά. Ο τόπος προσφέρεται για υπαίθρια κατασκήνωση και ο ποταμός που διασχίζει το φαράγγι έχει ροή όλους τους μήνες του χρόνου. Κάτω από την εκκλησία του Άγιου Στράτηγου ή στο  εξάτοξο γεφυρί προτείνεται το ελευθερο κάμπινγκ με σεβασμό πάντα στο περιβάλλον και τους ντόπιους.

Η Νέδουσα προσφέρει ένα όμορφο τρισδιάσταστο σκηνικό όχι μόνο για ανναρίχηση αλλα και για βόλτες στη γύρώ περιοχή όπως στην Μονή Μαρδακιόυ τα γειτονικά χωριά Αλαγονία, Πηγές και Αρτεμισία περπάτημα στο καλντερίμι της Βελανιδιάς και βέβαια βρίσκεται μόνο 40 λεπτά από το ανναριχητικό πάρκο της Λαγκάδας.

Διαδρομές

Τα ασβεστολιθικά βράχια της περιοχής χαρακτηρίζονται από δυναμικά τακάκια κολονέτα που σβήνουν και ενίοτε σχισμές. Πολλές διαδρομες φτάνουν τα 35 μέτρα σε ανάπτυγμα γιαυτό και η χρήση σχοινιού 70 μ. είναι υποχρεώτικη.

Προσοχή χρειάζεται στις διαδρομές 22 έως 29 στο πεδίο Τζεράνη για σαθρά.Η εξέλιξη των πεδίων ξεκίνησε στα βράχια που έχουν την μικρότερη πρόσβαση και σύνεχίζεται κατά μήκος όλου του φαραγγίου.

Στην δημιουργία του πεδίου βοηθάει ο Ε.Ο.Σ. Καλαμάτας καθώς και οι ντόπιοι κάτοικοι του χωριού, αξιοσημείωτη είναι η βοήθεια του Γιάννη Τορέλη που περνάει αρκετό χρόνο στην περιοχή ανοιγοντας διαδρομές και σκαρφαλώνοντας.

Το άνοιγμα των διαδρομών συνεχιζεται και μελλόντικα θα εκδοθεί και ένας οδηγός που θα διανέμεται δωρεάν και σε ηλεκτρονική μορφή από τον Ορειβατικό Καλαμάτας.

Για περισσότερες πληροφορίες ή δήλωση νέων διαδρομών μπορείτε να έρθετε σε επαφή με τον Ορειβατικό Καλαμάτας ή στο Αναρρίχηση στη Νέδουσα (Climbing in Nedousa).

Το κλίμα της περιοχής και ο προσανατολισμός των πεδίων επιτρέπουν την ανναρίχηση όλους τους μήνες του χρόνου με καλύτερες εποχές την Άνοιξη και το Φθινόπωρο.

Στην παρακάτω ιστοσελίδα εμφανιζόνται στοιχεία από τοπικό μετεωρολογικό σταθμό και ζώντανές εικόνες από διαδυκτιακή κάμερα.