Κωστας Φύκιρης

Κωστας Φύκιρης

Η τελευταία εξόρμηση του ΕΟΣ ξεκίνησε το περασμένο Σάββατο (2-12-17), αργά το πρωί. Μια μικρή ομάδα με 7 ενθουσιώδη μέλη μπήκε στο βανάκι του συλλόγου και πήρε το δρόμο προς την Κεντρική Ελλάδα. Οι σκηνές, οι υπνόσακοι, τα μπατόν και κάποια τρόφιμα αποτελούσαν το σημαντικότερο μέρος του εξοπλισμού, καθώς το σχέδιο προέβλεπε κατασκήνωση κάπου στον Παρνασσό. Η γαλλική, η αγγλική και η ελληνική γλώσσα εναλλάσσονταν καθ 'όλη τη διάρκεια του ταξιδιού, λόγω της παρουσίας δύο ξένων προσώπων που ήταν ιδιαιτέρως ευπρόσδεκτα από την ομάδα. Καθ’ οδόν, πλησιάζοντας στην Αθήνα ήταν εμφανείς οι εικόνες από τις πλημμύρες και η αποκατάστασή τους ήταν άμεση.  

            Η πρώτη στάση της ορειβατικής ομάδας ήταν στην όμορφη πόλη της Αράχωβας. Καταπληκτικό τοπίο που συνδυάζει την αστική γοητεία με τη φύση – ζεστά, άνετα και ελκυστικά καταστήματα, εστιατόρια, αρτοποιεία και καφετέριες με φόντο τα εντυπωσιακά βουνά. Το ρολόι και η γέφυρα αποτελούν τα σύμβολα της πόλης που χαρακτηρίζουν την μορφή της. Όλοι οι δρόμοι και τα παράθυρα των καταστημάτων διέχεαν το πνεύμα των Χριστουγέννων. Η πεζοπορική ομάδα επισκέφθηκε το αρχαιολογικό μουσείο, όπου έγιναν αναφορές σε ενδιαφέροντα γεγονότα σχετικά με την ελληνική επανάσταση από το 1826, ενώ είδαμε και μια έκθεση με παραδοσιακές χειροτεχνίες. Μετά από αυτή την ευχάριστη επαφή με την τοπική ιστορία και την τέχνη της χώρας, η ομάδα απόλαυσε μια ζεστή σοκολάτα/ καφέ/ μπύρα σε μια από τις ζεστές καφετέριες συζητώντας για βουνά, εκδρομές και περιπέτειες. Η επόμενη στάση ήταν μια ψησταριά, όπου οι χορτοφάγοι της ομάδας μπόρεσαν να απολαύσουν τυρόψωμο. Ένα καταπληκτικό περιοδικό με όμορφες φωτογραφίες και ιστορίες πλούσιες για τα μέρη της περιοχής και για τους αρχαίους χρόνους που μας αποκάλυψε έναν εντελώς διαφορετικό κόσμο και μας έκανε ως αναγνώστες να ταξιδέψουμε στους Δελφούς και το Ιερό Μαντείο.

            Αργότερα, ήμασταν όλοι στο αυτοκίνητο και έπρεπε να βρούμε ένα καλό μέρος για να περάσουμε τη νύχτα στις σκηνές. Στο δρόμο μας υπήρχαν τοποθεσίες με έντονη βροχή, στη συνέχεια σκοτεινή ομίχλη και στη συνέχεια θυελλώδη άνεμο. Ήταν αρκετά δύσκολο να βρούμε το δρόμο, αφού τα σημάδια είχαν πέσει στο έδαφος και δεν ήταν ευανάγνωστα στην ομίχλη. Στο τέλος όμως η ομάδα φάνηκε τυχερή και βρήκε το τέλειο κτίριο για να κάνει «κατάληψη» (να τακτοποιηθεί). Ήταν ένα μέρος που χρησιμοποιούνταν για σκι, όπου οι σκηνές ήταν απολύτως προστατευμένες από τις έντονες καιρικές συνθήκες. Ή σχεδόν... Επειδή ο άνεμος ήταν τόσο έντονος όλη τη νύχτα που ακόμα και αν έμπαινε από μια πλευρά, οι σκηνές κινούνταν με τέτοιο τρόπο που έδιναν την εντύπωση ότι θα φύγουν μακριά ...

            Ξημέρωσε η νέα μέρα και η ομάδα ήταν έτοιμη για την ανάβαση. Η σκοτεινή ομίχλη ήταν ακόμα εκεί και ο άνεμος δεν ήταν πολύ ήπιος δημιουργώντας έτσι έναν δισταγμό αν θα μπορούσαμε να ανέβουμε στην κορυφή του Παρνασσού - Λιάκουρα (2457 μ). Ο καλύτερος τρόπος για να το μάθουμε ήταν να το επιχειρήσουμε! Έτσι οι φανταστικοί 7 ξεκίνησαν το δρόμο τους. Όταν το εντυπωσιακό τοπίο κρύβεται πίσω από την ομίχλη, η πεζοπορία δεν είναι πολύ ευχάριστη, αλλά καθώς 4 εποχές αλλάζουν εύκολα στα βουνά αξίζει πάντα να συνεχίζουμε περιμένοντας ενδεχομένως για πιο καθαρή θέα. Και συνέβη! Η ηλιοφάνεια διείσδυσε τα σύννεφα και φανερώθηκαν τα όμορφα ωχρά βουνά. Η τέλεια χρονική στιγμή για μερικές φωτογραφίες! Λίγες ώρες αργότερα οι συνοδοιπόροι ήταν ήδη στην κορυφή του βουνού, δίνοντας μάχη με τον έντονο άνεμο και προσπαθώντας να απαθανατίσουν τη στιγμή σε φωτογραφίες. Καπέλα πετούσαν,  άνθρωποι έπεφταν κάτω από την χιονισμένη καταιγίδα, αλλά η αδρεναλίνη και η ικανοποίηση ήταν σε υψηλά επίπεδα.

            Ξαφνικά μια ωραία συνάντηση με κάποιον σε ένα καταφύγιο ήρθε ως δώρο στους ορειβάτες. Φωτιά, τσάι βουνού και μερικά σνακ δημιούργησαν μια όμορφη κουβέντα. Η πεζοπορία βρισκόταν ήδη στο τέλος της. Το ταξίδι στο αυτοκίνητο ήταν όμορφο με ωραία μουσική και  τους κουρασμένους ταξιδιώτες. Άλλη μια στάση για καφέ στην Αμφίκλεια, όπου το θερμόμετρο έδειχνε πάνω από 20 βαθμούς, που ήταν αρκετά υψηλή θερμοκρασία μετά την καταιγίδα στην κορυφή του Παρνασσού λίγες ώρες νωρίτερα. Η περιπετειώδης ομάδα επέστρεψε ασφαλής και ανανεωμένη στην Καλαμάτα την Κυριακή το απόγευμα έτοιμη να ξεκινήσει τη νέα εβδομάδα και ανυπόμονη για την επόμενη συνάντηση της Κυριακής με τα βουνά!  

            “Ο Παρνασσός είναι ένα βουνό ασβεστόλιθου στην κεντρική Ελλάδα πάνω από τους Δελφούς, βόρεια του κόλπου της Κορίνθου και προσφέρει γραφική θέα με τους γύρω ελαιώνες και την εξοχή. Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, αυτό το βουνό ήταν το ιερό βουνό του Διονύσου και των Διονυσιακών μυστηρίων. Ήταν επίσης ιερό βουνό του Απόλλωνα και των Νυμφών και ήταν το σπίτι των Μουσών. Λέγεται ότι το όνομα προέρχεται από το parnassas, το κτητικό επίθετο της λουβιακής λέξης parna (πάρνα-) που σημαίνει σπίτι ή συγκεκριμένα ναός, έτσι το όνομα ουσιαστικά σημαίνει το βουνό του σπιτιού του θεού..”, Βικιπαίδεια

Mirella Ka

 

 

Parnassus Adventure with EOS

                The latest adventure of EOS started last Saturday (2/12/17), in the late morning. A modest team of 7 enthusiasts got in the club van and took the way for Central Ellada. Tents, sleeping backs, batons and some food was important part of the equipment, because the plan included camping somewhere in Parnassus. French, English and Greek languages were alternating all along the trip, because of the presence of two international representatives, very welcomed by the local group. On the way, nearby Athens traces from the floods were obvious and reconstructions were happening on full steam.

                The first stop of the mountaineering group was in the beautiful city of Arahova. Amazing landscape combining urban charm with nature - all the cozy and attractive shops, restaurants, bakeries and cafeterias and the spectacular mountains in the background. The clock and the bridge are these one symbols of the city that gives its sure-footed identical vision. Christmas spirit was everywhere in the streets and on the shop windows. The hiking team took a visiting tour in the archeological museum, where interesting facts about the Greek revolution from 1826 were mentioned and an exhibition of the traditional handicrafts was shown. After this pleasant meeting with local history and art from national scale, the team went for a hot chocolate/coffee/beer in one of the cozy cafeteria and nice chats about mountains, trips and adventures took place there. The next stop was gyro bar, where the vegetarian part of the group could enjoy their cheese bread. An amazing magazine with beautiful photos and enriching stories about the places around and about ancient times revealed a completely different world and made the readers travelling to Delhi and the Sacred Oracle, for instance.

                Later on, everyone was back in the car and then the task was to find a good place for spending the night in the tents. On the way, there were parts with heavy rain, then obscure fog, then stormy wind. It was difficult to find the way, signs were fallen to the ground and were not readable in the fog. But after all the group faced the best of luck and found the perfect building to squat (settle in). That was some inactive ski station, where the tents were perfectly protected from the severe weather conditions. Or almost perfectly… Because the wind was so furious all night long that even if it could enter just from one of the sides, tents were moving in a way it was giving the impression they will be blown away.

                Anyway, the new day started and the team was ready to climb. The obscure fog was still there and the wind was not very gentle, so in the air was spread some hesitation if the Peak of Parnassus Mount - Liakoura (2457 m.) could be climbed. The best way to know that is to try doing it! So the fantastic 7 started their trail. Trekking surrounded by fog when the spectacular scenery is hidden is not very satisfying, but as 4 seasons easily change for a while in mountains it’s always worth to continue and expect for some clear view. And it happened! Sunshine penetrated the clouds and beautiful ocher mountains appeared. Perfect timing to take the opportunity for some photos! Some hours later the trekking partners were already on the top of the mountains fighting with the huge wind and trying to memorize by camera the moment. Hats were flying, people were falling down by the snowy storm but the adrenaline and satisfaction were on high level.

                Suddenly a nice meeting with someone who opened a shelter happened like a present for the climbers. Fire, mountain tea and some snacks were conducting the nice chat. In a while the trekking part of the trip was already going to its end. The trip in the car was cozy with nice music and tired travelers inside. Another coffee stop in Amfikleia, where the thermometer was showing more than 20 degrees, which was quite big amplitude from the Parnassus peak’s storm from some hours earlier. The adventurous team returned safe and refreshed to Kalamata on Sunday evening ready to start the new week and impatient for the next Sunday’s meeting with the mountains!

                “Mount Parnassus (/pɑːrˈnæsəs/; Greek: Παρνασσός, Parnassos) is a mountain of limestone in central Greece that towers above Delphi, north of the Gulf of Corinth, and offers scenic views of the surrounding olive groves and countryside. According to Greek mythology, this mountain was sacred to Dionysus and the Dionysian mysteries; it was also sacred to Apollo and the Corycian nymphs, and it was the home of the Muses. The mountain was also favored by the Dorians. It is suggested that the name derives from parnassas, the possessive adjective of the Luwian word parna meaning house, or specifically temple, so the name effectively means the mountain of the house of the god.”, Wikipedia

 

Mirella Ka

Ο ΕΟΣ Καλαμάτας στο πλαίσιο εκπαίδευσης των μελών του διοργανώνει για ακόμη μια χρονιά σχολή εκμάθησης χιονοδρομίας (σκι)

Σε συνεργασία με το χιονοδρομικό κέντρο  Μαινάλου θα πραγματοποιηθούν μαθήματα με σκοπό οι εκπαιδευόμενοι να πάρουν τις σωστές βάσεις για να ξεκινήσουν αυτό το όμορφο άθλημα. Την εκπαίδευση θα την αναλάβουν εκπαιδευτές από το Χ.Κ.Μ.

Στόχος μας είναι να δημιουργηθούν 2 τμήματα ενηλίκων των 6 ατόμων το καθένα και ένα  τμήμα ανηλίκων  ηλικίας 14-18 επίσης 6 ατόμων.

Τα μαθήματα θα πραγματοποιηθούν σε 2 Σαβ-Κυρ. τους μήνες Ιανουάριο και Φεβρουάριο. Οι ημερομηνίες των μαθημάτων θα εξαρτηθούν από τις καιρικές συνθήκες. Εάν το επιθυμούν οι εκπαιδευομένοι θα υπάρχει και συνεχεία!!

Το Πρόγραμμα θα έχει ως εξής, Σάββατο πρωί ώρα 7  αναχώρηση από Καλαμάτα  με προορισμό το Χ.Κ.Μ.

 Ενοικίαση εξοπλισμού-έκδοση εισιτηρίου Χ.Κ.Μ.

9 ώρα ξεκινάν τα μαθήματα όπου θα είναι 3ωρα. Στις 12 τέλος μαθημάτων, το χιονοδρομικό λειτουργεί μέχρι τις 4μ.μ.

Μετά την λήξη λειτουργίας  θα έχουμε διαμονή στο ορειβατικό καταφύγιο Μαινάλου, ένα όμορφο και ζεστό καταφύγιο δίπλα από Χ.Κ.Μ.

Κυριακή πρωί ξύπνημα στις  7-30, πρωινό στο χώρο του καταφυγίου , στις 9 θα είμαστε έτοιμοι στο Χ.Κ.Μ. για να ξεκινήσουν τα μαθήματα μέχρι τις 12, Μέτα τις  12 μέχρι τις 4μμ ελεύθεροι, στις 4-30μμ  θα γίνει και η αναχώρηση για επιστροφή.

 

Κόστος  130 ευρώ ανά Σαβ-Κυρ.

Περιλαμβάνει

Ενοικίαση εξοπλισμού σκι

Είσοδος στο χιονοδρομικά

Δυο 3ωρα μαθήματα με εκπαιδευτή

Μεταφορά

Διαμονή στο καταφύγιο

 

Περισσότερες πληροφορίες στα γραφεία του ΕΟΣ (κάθε βράδυ μετά τις 9:00) ή στο τηλ. 6982480420 Γεωργακοπουλος Φωτιος

            Το 2017 πλησιάζει στο τέλος του και δύσκολα μπορεί να βρεθεί καλύτερος τρόπος για να κλείσει το επίσημο πρόγραμμα αναβάσεων του συλλόγου από μια ανάβαση στο Χαλασμένο. Μια ανάβαση που ο βαθμός δυσκολίας της συναγωνίζεται το μέγεθος της ομορφιάς της κορυφής αυτής του Ταϋγέτου.

            Πάρα πολλά έχουν γραφτεί ή δημοσιευτεί μέσα από τα έντυπα και τις ηλεκτρονικές σελίδες του συλλόγου για το συγκεκριμένο βουνό που θεωρούμε πλεονασμό να τα επαναλάβουμε. Άλλωστε οι περισσότεροι γνωρίζουν. Όσο για τους καινούργιους, του συλλόγου και του Ταϋγέτου, η εμπειρία της επαφής με το Χαλασμένο είναι πιο δυνατή από οποιαδήποτε περιγραφή.

 

Βαθμός δυσκολίας: πολύ μεγάλος!

ώρες πορείας: πολλές!!!

 

             Η εξόρμηση στο Χαλασμένο είναι απαιτητική, απαιτεί καλή φυσική κατάσταση και εμπειρία. Η αναχώρηση από Καλαμάτα θα γίνει στις 02:00 το μεσημέρι του Σαββάτου (16-12-17) από τα γραφεία του συλλόγου. Το ίδιο βράδυ θα διανυκτερεύσουμε στο δάσος της Βασιλικής.

            Για δηλώσεις συμμετοχής  και  πληροφορίες  στα γραφεία μας (κάθε βράδυ μετά τις 9:00, τηλ. 2721097733) και στο τηλέφωνο 6976830694, 6944574797.

Με την έναρξη του 2018 θα πραγματοποιηθούν από το σύλλογό μας μαθήματα – σεμινάρια απόκτησης βασικών γνώσεων χειμερινού βουνού. Τα μαθήματα αυτά είναι απαραίτητα για όσους θέλουν να συμμετέχουν σε αναβάσεις με χειμερινές συνθήκες και ειδικότερα όπου απαιτείται η χρήση ειδικού τεχνικού εξοπλισμού (όπως κραμπόν και πιολέ). Και βέβαια στα μαθήματα αυτά οι συμμετέχοντες θα έχουν την ευκαιρία να αποκτήσουν βασικές γνώσεις πεζοπορίας και κίνησης στο βουνό σε οποιεσδήποτε συνθήκες.

            Παρακαλούμε για την έγκαιρη δήλωση συμμετοχής. (το αργότερο μέχρι την έναρξη της εορταστικής περιόδου Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιας 2018).   

            Πληροφορίες - δηλώσεις συμμετοχής στα γραφεία μας (κάθε βράδυ μετά τις 9:00, τηλ. 2721097733) και στα τηλ. 6977716580. 

Μετά από μια Παρασκευή πρωί που η ώρα στη δουλειά δε περνούσε με τίποτα επιτέλους ήρθε η ώρα για την επιβίβαση στο λεωφορείο. Τα πρόσωπα  χαμογελαστά και έτοιμα για εξόρμηση στην αγκαλιά της βόρειας Ελλάδας. Οι ώρες πολλές και γέμιζαν με ανέκδοτα και γέλια. Μετά από πολλές ευθείες και ακόμα περισσότερες στροφές, και αφού έξω είχε για τα καλά νυχτώσει, φτάσαμε στο καταφύγιο. Σίγουρα δεν ήταν αυτό που περίμενα μιας και επρόκειτο για ένα ζεστό και όμορφο κτίριο που έφερνε πιο πολύ σε καφέ - ξενοδοχείο παρά σε κατάλυμα ανάγκης. Φανταστείτε την απογοήτευσή μου όταν μου είπαν πως δεν είχε θέση για εμάς τους 6 τελευταίους και πως θα μας πήγαιναν σε κάποιο σπίτι στο διπλανό χωριό... Φορτώσαμε τα πράγματά μας λοιπόν και με την κούραση στους ώμους μπήκαμε στο αυτοκίνητο. Μετά από 3 χιλιόμετρα καταλάβαμε το πόσο προνομιούχοι ήμασταν εμείς οι τελευταίοι. Το σπίτι ήταν υπέροχο, ξύλινο και μέσα στη μαγευτική Βοβούσα Ιωαννίνων. Μετά από λίγα τσιπουράκια στην κουζίνα βγάλαμε τα όργανα και οι κιθαριές και οι πενιές μας έστειλαν σιγά σιγά για ύπνο.

                Βάρβαρο όμως το ξύπνημα το πρωί. Μετά από ένα σύντομο όμως δυνατό πρωινό κινήσαμε να βρούμε τους υπόλοιπους για την πρώτη ορειβατική μέρα της απόδρασης προς την κορυφή Φλέγγα. Η διαδρομή γιο το σημείο εκκίνησης μας επιφύλασσε όμορφη θέα στη τεχνητή λίμνη του Αώου. Και κάπου εκεί το περπάτημα ξεκινά, με μικρές ανηφορίτσες μέσα από το οδικό δίκτυο. Ο καιρός χειροτέρευε όμως και το ψιλόβροχο δεν άργησε να φέρει τη βροχή. Κάπου εκεί συγκεντρωθήκαμε όλοι στο στεγασμένο προαύλιο χώρο του καταφυγίου του Μαυροβουνίου όπου η Αρχηγός της εξόρμησης μας ενημέρωσε πως θα πρέπει λόγω συνδυασμού ομίχλης-κακοκαιρίας και για την ασφάλεια της ομάδας να γυρίσουμε πίσω. Μια σοφή απόφαση μιας και δεν ήταν όλα τα μέλη έμπειρα και καλά εξοπλισμένα για τις καιρικές συνθήκες. Βέβαια κατά την κάθοδο προς το λεωφορείο μας επισκέφθηκε το χιόνι κι έτσι απολαύσαμε τη διαδρομή με τις νιφάδες να δροσίζουν τα πρόσωπά μας.

                Κι έτσι η ορειβατική μέρα μετετράπη σε τουριστική. Στο πανέμορφο Μέτσοβο που βρεθήκαμε οι καφετέριες ήταν γεμάτες. Όλοι με τα καλά τους για τη γιορτή της 28ης Οκτωβρίου μας κοιτούσαν καλά, καλά που ήμασταν λασπωμένοι από τη διαδρομή, αλλά τα ζεστά μας ροφήματα ήταν μια λύτρωση που μας έκανε να ξεχάσουμε τους γύρω μας. Ακολούθησε μια βόλτα και γεύσεις από τοπικά εδέσματα και κινήσαμε για τα καταλύματά μας.

                Μετά από έναν καλό ύπνο και εκμεταλλευόμενος την αλλαγή της ώρας ξύπνησα έχοντας μερικές αμφιβολίες για το αν έκανα καλά που διάλεξα την ανάβαση για το όρος Αυγό αντί για την ευκολότερη διαδρομή του αρκουδορέματος. Πήγαινε καιρός που δεν είχα κάνει κάτι το δύσκολο και δεν ήξερα πως θα ανταπεξέλθω. Είχα όμως ξεκουραστεί καλά και μετά από ένα σκέτο ελληνικό και λίγο πρωινό ξεκίνησα για το σημείο εκκίνησης. Η πέτρινη γέφυρα που ένωνε τις δύο όχθες του Αώου, στις οποίες είναι χτισμένη η Βοβούσα, είχε ποζάρει για να τη φωτογραφίσουμε οι δύο πρώτοι συνοδοιπόροι μέχρι να έρθουν και οι άλλοι εννιά. Μαγευτικά τα παλιά πέτρινα μονοπάτια του χωριού, γεμάτα με φύλλα που σκόρπισε το φθινόπωρο, μας οδήγησαν σε κάποιο παλιό αλώνι με θέα τον οικισμό. Η πορεία μας μέσα από τα χωράφια μας έστειλε στο δάσος όπου ανάμεσα στα δέντρα συναντήσαμε ένα κτηνοτρόφο με τα ζωντανά του. Δυο κατοστάδες βοοειδή που τα φυλούσαν τσοπανόσκυλα και δε μας άφηναν να φτάσουμε κοντά. Μετά από κάμποσο περπάτημα άρχισαν οι ζόρικες ανηφόρες και η πλαγιά του βουνού είχε τον άνεμο για φίλο. Το κρύο ήταν αρκετό και ήταν ακόμα μια από τις φορές που αναρωτιόμουν γιατί αφήνω το σπιτάκι μου και τρέχω στα βουνά. Όμως ξαφνικά αντίκρισα την κορυφή με το χαρακτηριστικό κτίσμα πάνω της, μάλλον κάποιο ξεχασμένο παρατηρητήριο του στρατού. Όσο μας φυσούσε στην πλαγιά τόσο φιλόξενη ήταν οι κορφή. Ήλιος, άπνοια και καθαρή ατμόσφαιρα μας άφησαν να απολαύσουμε τη θέα των γύρω βουνών, του Ολύμπου στο βάθος, του Σμόλικα και της Γκαμήλας. Ελαφριά τα βήματά μας στην κάθοδο. Με γέλια και χωρίς να το καταλάβουμε φτάσαμε πάλι στη Βοβούσα. Αφού μοιραστήκαμε την εμπειρία μας με τους κάτω, και μάθαμε πως στο αρκουδόρεμα η ομάδα συνάντησε και μια τρομαγμένη αρκούδα, μαζέψαμε τα μπογαλάκια μας και κινήσαμε για την πόλη μας.

                Γράφοντας λοιπόν τις τελευταίες αυτές γραμμές καταλαβαίνω γιατί αφήνω το σπίτι μου και παίρνω τα βουνά. Η γλυκιά κούραση της ορειβασίας και η αίσθηση της κορφής σε κάνει να νιώθεις ότι δαμάζεις τον εαυτό σου.

 

Γιώργος Μπουρίκας

            Μετά από πρόσκληση του φίλου μας και πολύ ενεργού μέλους του συλλόγου Βαλάντη Καλογερόπουλου βρεθήκαμε την περασμένη Κυριακή 1/10/2017 στη Στενωσιά Πυλίας με διπλό στόχο. Ο πρώτος μας σκοπός ήταν να ανακαλύψουμε μια νέα πεζοπορική διαδρομή στη περιοχή και ο δεύτερος να βοηθήσουμε στις εργασίες καθαρισμού και διάνοιξής της. Το αποτέλεσμα ήταν πολύ καλύτερο από ότι μπορούσαμε να φανταστούμε. Αντικρύσαμε μία από τις πιο όμορφες πεζοπορικές διαδρομές του νομού μας μέσα σε ένα καταπράσινο παρθένο τοπίο με πολλούς καταρράκτες και λιμνούλες. Και όσο αφορά το Βαλάντη το ελάχιστο που μπορούμε να σημειώσουμε εδώ είναι να επιβραβεύσουμε την προσπάθεια του για τη πολύ καλή δουλειά που έχει κάνει. Μια προσπάθεια που «βάζει στο χάρτη» μια άγνωστη και ανεξερεύνητη από τους πολλούς περιοχή.

            Το βέβαιο είναι ότι θα επιστρέψουμε, τόσο για να βοηθήσουμε στη ολοκλήρωση του καθαρισμού της διαδρομής όσο και για να δώσουμε την ευκαιρία σε περισσότερα μέλη και φίλους να γνωρίσουν τον όμορφο αυτό τόπο.

            Ακολουθούν στη συνέχεια εικόνες από την εξόρμηση αυτή.

 

δείτε επίσης: http://humansofkalamata.gr/index.php/kalamata/o-neos-fysikos-paradeisos-tis-messinias-apokalyfthike-sti-stenosia-pylias

Το φαράγγι της Νούπαντης, ξεκινάει από την μονή Βοϊδενίτσας και καταλήγει στη θάλασσα, στη παραλία «Φονέας». Ο Ορειβατικός σχεδόν κάθε χρόνο, έχει στο πρόγραμμα διάσχιση του πιο ενδιαφέροντος τμήματος του φαραγγιού, με εκκίνηση το όμορφο χωριό Σαϊδόνα που βρίσκεται στις παρυφές του Ταϋγέτου σε υψόμετρο 600μ.

            Έτσι και φέτος βρεθήκαμε στις 9:30 το πρωί στην πλατεία του χωριού, όπου είναι και η αφετηρία της διαδρομής μας. Είμαστε περίπου σαράντα άτομα καθώς και η Νεφέλη ( το σκυλάκι του Γιάννη και της Ρίτσας). Ξεκινάμε την πεζοπορία μέσα από κατηφορικό μονοπάτι που στην αρχή διασχίζει τα κτήματα του χωριού και φτάνουμε σε διασταύρωση. Αριστερά το μονοπάτι συνεχίζει για προάστιο, εμείς πάμε δεξιά κατεβαίνοντας προς την κοίτη του χειμάρρου της Νούπαντης. Το μονοπάτι είναι κυριολεκτικά πνιγμένο στο πράσινο. κινούμαστε συνεχώς σε ένα καταπράσινο τούνελ. Φτάνουμε στην κοίτη και  η πορεία μας από αυτό το σημείο και ύστερα θα είναι συνεχώς μέσα στο φαράγγι. Το πράσινο συνεχίζει να μας συντροφεύει σε όλη μας την πορεία, η διαδρομή στο μεγαλύτερο μέρος της είναι αρκετά βατή, αλλά για να μην είναι και βαρετή η φύση προνόησε και σε τακτά διαστήματα υπάρχουν κάποιες τεχνικές δυσκολίες. Μερικές είναι για παιχνίδι, άλλες πιο απαιτητικές. Σε αυτά τα πιο τεχνικά κομμάτια χρησιμοποιούμε τα ορειβατικά σχοινιά που μεταφέρουμε μαζί και έτσι περνάμε όλοι με ασφάλεια. Αρκετοί από τους συμμετέχοντες είναι νέα μέλη του συλλόγου χωρίς προηγούμενη εμπειρία. Είναι λοιπόν για όλα αυτά τα νέα άτομα, το πρώτο μάθημα στην έννοια του “RAPEL” ( καταρρίχηση από βράχο με σχοινί και με πιο εξειδικευμένα τεχνικά υλικά) ενώ για τους πιο παλιούς είναι μια καλή ευκαιρία για επανάληψη.
            Σε ένα τμήμα της διαδρομής συναντάμε βάτα και πλούσια θαμνώδη βλάστηση. Καλά πληροφορημένοι, έχουμε φροντίσει να φέρουμε μαζί μας δύο μεγάλες ψαλίδες και έτσι η πορεία μας δεν μένει απροσπέλαστη. Οι πλευρές του φαραγγιού είναι αρκετά ψηλές με μεγάλη κλίση, όπου διαγράφονται όμορφοι βράχινοι σχηματισμοί με ωραία χρώματα. Σε μερικά σημεία το πλάτος του φαραγγιού είναι αρκετά μικρό και εκεί αποκαλύπτεται πιο φανερά το πάλεμα των στοιχείων της φύσης (βράχος-νερό). Η πορεία μας ολοκληρώνεται ύστερα από 4+ ώρες, με τους συμμετέχοντες να είναι όλοι ευχαριστημένοι, αν και κάποιοι λίγο κουρασμένοι.

            Στην επιτυχία της εξόρμησης συνέβαλλε η σωστή κατανομή των πιο πεπειραμένων μελών κατά μήκος της πορείας, οι οποίοι βοηθούν καίρια προκειμένου να αισθανθούν όλοι οι πεζοπόροι μεγαλύτερη ασφάλεια. Το φινάλε γίνεται στα δροσερά νερά του Φονέα. Γυρνάμε έχοντας όλοι σαν ανάμνηση ωραίες εμπειρίες, εικόνες, και τον εξαγνισμό που νοιώσαμε βουτώντας στη γαλάζια θάλασσα όπου με μιάς έφυγαν μαζί η σκόνη, ο ιδρώτας και η κούραση.

Υ.Γ Προς τους ντόπιους: Παιδιά, το φαράγγι και όλη η Φύση που το αποτελεί, αξίζουν να διατηρούνται καθαρότερα.

 

ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΥΡΑΜΠΑΣ
    ΜΕΛΟΣ ΕΟΣ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ

Καλή παρέα, φύση, περιπέτεια. Η διήμερη εξόρμηση με τον Ορειβατικό Σύλλογο Καλαμάτας τα είχε όλα. Διανυκτέρευση με σκηνές στο δάσος της Βασιλικής και νυχτερινή ανάβαση προς τον Προφήτη Ηλία, την υψηλότερη κορυφή του Ταϋγέτου, ήταν τα κυριότερα χαρακτηριστικά της εξόρμησης που πραγματοποίησε ο Σύλλογος την 12 και 13 Αυγούστου.

            Σάββατο μεσημέρι, έξω από τα γραφεία του Συλλόγου στην Καλαμάτα. Συγκεντρώνουμε τα πράγματα μας, επιβιβαζόμαστε στα αυτοκίνητα και ξεκινάμε. Κατευθυνόμαστε προς Καρδαμύλη όπου στρίβουμε αριστερά και μέσα από ελαιώνες συνεχίζουμε προς το βουνό. Περνάμε το γραφικό Εξωχώρι με τους παραδοσιακούς μανιάτικους πύργους και συνεχίζουμε σε δασικό δρόμο προς το Δάσος της Βασιλικής. Στα αριστερά μας βρίσκεται το φαράγγι του Βυρού και μπροστά μας υψώνεται επιβλητικός ο Ταΰγετος. Στο βάθος διακρίνεται η αλπική κορυφογραμμή που καταλήγει στην κορυφή του. Καθώς ανεβαίνουμε τον ελικοειδή χωματόδρομο το τοπίο είναι μοναδικό. Μπροστά μας απότομες ψηλές κορυφές καλυμμένες με έλατα που προκαλούν δέος και πίσω μας η εκπληκτική θέα προς τον κόλπο της Καρδαμύλης που κόβει την ανάσα. Φθάνοντας στην κορυφή μπαίνουμε στο Δάσος της Βασιλικής όπου συνεχίζουμε την πορεία μας προς το καταφύγιο ανάγκης του Συλλόγου. Μετά από λίγο φθάνουμε στον «Μπάρμπα Λια» , όπως λέγεται το καταφύγιο, στα 1500 μέτρα υψόμετρο σε ένα όμορφο ξέφωτο στην καρδιά του δάσους. Βγάζουμε τα πράγματα μας και στήνουμε τις σκηνές μας. Είναι ήδη αργά το απόγευμα και μπορούμε να απολαύσουμε τη δροσερή αύρα του βουνού με χαλαρό περίπατο. Το σούρουπο μας βρίσκει μαζεμένους έξω από το καταφύγιο να δοκιμάζουμε διάφορες νοστιμιές που ετοίμασαν οι γυναίκες της παρέας με λίγο κρασί και τσίπουρο.

Μετά από έναν ολιγόωρο ύπνο, συγκεντρωνόμαστε για να ξεκινήσουμε την ανάβαση. Ανάβουμε τους φακούς μας και ο ένας πίσω από τον άλλον μπαίνουμε στο μονοπάτι. Από πάνω μας ο καθαρός νυχτερινός ουρανός με όλα τα αστέρια. Το πρώτο κομμάτι της διαδρομής είναι έντονα ανηφορικό μέσα από πυκνό δάσος και καθαρό μονοπάτι. Μια μικρή στάση στην πηγή Μουσγιά και συνεχίζουμε στο αλπικό πλέον τοπίο. Ανεβαίνουμε στο διάσελο Πατιστό και κατευθυνόμαστε προς την κορυφή του Αη Γιώργη στα 2000 μέτρα. Από εκεί ακολουθούμε το μονοπάτι κατά μήκος της κορυφογραμμής προς τον Προφήτη Ηλία. Στα αριστερά μας έχουμε θέα όλο τον μεσσηνιακό κόλπο και δεξιά μας όλο τον λακωνικό κάμπο. Το τελευταίο κομμάτι της διαδρομής είναι αρκετά τεχνικό με απότομες εναλλαγές στην κλίση και σκληρό τερέν, ενώ ο δυνατός αέρας μας δυσκολεύει ακόμη περισσότερο. Παρόλα αυτά προχωρώντας με προσοχή και με τη σωστή καθοδήγηση από τους οδηγούς του Συλλόγου, όλοι φθάνουν στην κορυφή. Μετά από 3μιση ώρες δύσκολης πορείας βρισκόμαστε στα 2400 μέτρα, στην κορυφή του Ταϋγέτου, την κατάλληλη ώρα για να απολαύσουμε την ανατολή του ηλίου. Ο ορίζοντας είναι πεντακάθαρος και η θέα μοναδική. Βόρεια απλώνεται όλη η οροσειρά του Ταϋγέτου μέχρι τα βουνά της Αρκαδίας. Νότια όλη η υπόλοιπη οροσειρά μέχρι το ακρωτήρι Ταίναρο, ενώ στο βάθος μπορούμε να διακρίνουμε τα Κύθηρα ακόμη και τα Λευκά Όρη της Κρήτης. Ανατολικά η Σπάρτη και όλος ο λακωνικός κάμπος, ενώ δυτικά μας φαίνεται ο μεσσηνιακός κόλπος και όλη η περιοχή της Πύλου. Το φανταστικό αυτό σκηνικό ολοκληρώνεται με την ανατολή του ηλίου κατά την οποία καθώς ο ήλιος υψώνεται, η σκιά της κορυφής στα δυτικά σχηματίζει ένα ισοσκελές τρίγωνο προσφέροντας ένα μοναδικό θέαμα.

Μετά τις απαραίτητες φωτογραφίες, αποχαιρετούμε το εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία και εν μέσω παγωμένων ισχυρών ανέμων ξεκινάμε την κατάβαση μας. Πίσω στο καταφύγιο χαλαρώνουμε σε κλίμα ικανοποίησης. Όλοι οι συμμετέχοντες ανέβηκαν και επέστρεψαν με επιτυχία. Απόγευμα πλέον, γεμάτοι καθαρό βουνίσιο αέρα και με άλλη μια εμπειρία στο σακίδιο μας, παίρνουμε το δρόμο της επιστροφής για Καλαμάτα.         

 

κείμενο: Στέφανος Κότσιαρης

φωτογραφίες: Γιώργος Στεφανούρης

 

Στις 15 και 16 Ιουλίου πραγματοποιήθηκε από τον Σ.Ε.Ο. Φλώρινας  η 77η Πανελλήνια Ορειβατική Συνάντηση στο Όρος Βόρας ή Καιμακτσαλάν. Τοόρος Βόρας ή Καϊμάκτσαλαν είναι το τρίτο ψηλότερο βουνό της Ελλάδας και βρίσκεται κατά μήκος της ελληνο-γιουγκοσλαβικής μεθορίου ενώ το μεγαλύτερο τμήμα του βουνού ανήκει στο νομό Πέλλας έωςτα όρια του νομού Φλώρινας.. Με μεγάλη χαρά μαζευτήκαμε 9 άτομα μέλη του Ορειβατικού Συλλόγου Καλαμάτας, στις 15 Ιουλίου και ώρα 11:30 συγκεντρωθήκαμε στα γραφεία του Συλλόγου, φορτώσαμε τα πράγματά μας στο βαν  και ξεκινήσαμε για τον προορισμό μας.

            Το ταξίδι, πολύωρο αλλά διασκεδαστικό, με τις εναλλαγές των τοπίων να μαγνητίζουν το βλέμμα μας. Είχαμε μεγάλη χαρά που θα συναντούσαμε ορειβάτες από όλους τους συλλόγους της χώρας μας. Στόχος των Π.Ο.Σ. είναι η προβολή των περιοχών στις οποίες πραγματοποιούνται, η σύσφιξη των σχέσεων μεταξύ των συλλόγων που συμμετέχουν και η προώθηση της ορειβασίας.

            Τελικά μετά από εννέα ώρες  φτάσαμε στον προορισμό μας, στους πρόποδες της κορυφής Πιπερίτσας του όρους Βόρας (Καιμακτσαλάν), 7.5 χλμ από το χωριό Σκοπός είναι το «καταφύγιο του Τούρκου» η  τοποθεσία που πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση  στα 1150μ υψόμετρο. Η υποδοχή ήταν υπέρ του δέοντος θερμή. Αφού μας υποδέχτηκαν, μας έκαναν μια ξενάγηση στο χώρο, υποδεικνύοντας μας που μπορούσαμε να κατασκηνώσουμε. Αφού επιλέξαμε ένα ειδυλλιακό καταπράσινο σημείο στήσαμε τις σκηνές μας κάτω από τα έλατα  και πήγαμε όλοι μαζί στην τραπεζαρία του καταφυγίου, εν τω μεταξύ κατέφθανε συνέχεια κόσμος από άλλους συλλόγους. Τα κεράσματα άφθονα με τη φασολάδα, τις  ψητές σαρδέλες, τις ελιές, το τυρί, το τσίπουρο, το κρασί και τα νόστιμα ροδάκινα να έχουν την τιμητική τους. Μόλις τελειώσαμε με το φαγητό, ενημερωθήκαμε για το πρόγραμμα των εκδηλώσεων το οποίο θα ξεκινούσε το Σάββατο κατά τις 7 αργά το απόγευμα. Η συζήτηση γύρω από τον Ταΰγετο και συγκεκριμένα για τις δύο κορυφές μας Χαλασμένο και Προφήτη Ηλία (Πυραμίδα) κέντρισε το ενδιαφέρον των παρευρισκομένων.

            Το πρωί του Σαββάτου πήγαμε στο καταφύγιο να πιούμε τσάι και να οργανώσουμε μια εξόρμηση όχι ορειβατική αλλά περιηγητική, στα Λουτρά Πόζαρ και στο Νυμφαίο, στον Αρκτούρο το καταφύγιο της αρκούδας. Αφού κάναμε το μπάνιο μας στα λουτρά, απολαύσαμε την ευεργετική τους ιδιότητα με τις εναλλαγές ζεστού και κρύου νερού, ανάμεσα σε πλήθος κόσμου, ετοιμαστήκαμε και ξεκινήσαμε για το Νυμφαίο. Ο Αρκτούρος είναι μια μη κυβερνητική και μη κερδοσκοπική, περιβαντολλογική οργάνωση ιδρύθηκε το 1992 και έχει ως στόχο την προστασία της άγρια πανίδας της Ελλάδας. Αφορμή της ίδρυσης του ήταν η ανάγκη εύρεσης άμεσης λύσης στο τότε διαρκώς αυξανόμενο πρόβλημα της αιχμαλωσίας αρκούδων και λύκων. Αφού ενημερωθήκαμε για τη δράση του ξεναγηθήκαμε στο καταφύγιο όπου μπορέσαμε να δούμε και μερικές από τις αρκούδες.

            Το βράδυ μας βρήκε στον χώρο εκδηλώσεων της Π.Ο.Σ. όπου ήταν κατάμεστος από κόσμο, μας σέρβιραν ζεστή φασολάδα και άλλα εδέσματα. Απρόβλεπτη και ξαφνική καταιγίδα χάλασε για λίγο την ροή των εκδηλώσεων. Παρόλα αυτά όταν σταμάτησε το γλέντι ξεκίνησε με παραδοσιακούς οργανοπαίχτες, οι οποίοι ξεσήκωσαν τον κόσμο με τα τραγούδια τους. Το γλέντι κράτησε μέχρι αργά.

            Το πρωί της Κυριακής ετοιμαζόμαστε για την προγραμματισμένη πεζοπορία στην κορυφή Πιπερίτσα. Ο καιρός ήταν συννεφιασμένος και έτοιμος για μια ακόμα βροχή. Παρόλα αυτά ξεκινήσαμε όλοι μαζί σαν μια ομάδα για την κορυφή. Προς μεγάλη μας έκπληξη είδαμε πολλά νέα άτομα και κυρίως νεαρά ζευγάρια με τα παιδάκια τους να συμμετέχουν στην πορεία!! Υπήρχαν 2 εναλλακτικές διαδρομές η πρώτη από το καταφύγιο(1150 μ) μέχρι την πηγή (1500 μ) και επιστροφή και η δεύτερη από το καταφύγιο – πηγή - κορυφή Πιπερίτσας (1999 μ) και επιστροφή. Η πεζοπορία ξεκίνησε από το καταφύγιο μέσα σε ένα δάσος από πανύψηλες  οξιές. Προχωρώντας προς την πηγή  το τοπίο αλλάζει, αποχαιρετάμε τις οξιές και βλέπουμε κέδρους. Αριστερά και δεξιά μας το μονοπάτι κοσμούν πολύχρωμα λουλούδια. Φτάνοντας στην πηγή (1500μ) το τοπίο είναι γεμάτο έλατα!! Σημείο ξεκούρασης για τους ορειβάτες και για να πιούν δροσερό νερό από την πηγή. Μπροστά μας η κορυφή, η ομίχλη την έχει σκεπάσει κάνοντας την ορατότητα δύσκολη. Με την ομίχλη να επικρατεί στην κορυφή, βλέποντας και τον καιρό να κλείνει γύρω μας, με το ψιλοβρόχι που έριχνε και έχοντας την εμπειρία της βραδινής καταιγίδας, πήραμε το μονοπάτι της επιστροφής. Αρκετοί όμως  τολμηροί συνέχισαν για την κορυφή. Η διαδρομή μέχρι Πιπερίτσα (1999μ) είναι σύνολο 5 χιλιόμετρα και από εκεί έχεις θέα την κοιλάδα της Πελαγονίας. Κατηφορίζοντας για το καταφύγιο είχαμε θέα τις 2 τεχνιτές λίμνες της ΔΕΗ μέχρι να ξαναμπούμε στο δάσος με τις οξιές. Φτάνοντας στο σημείο της κατασκήνωσης ήπιαμε τσάι και ξεκουραστήκαμε, ο καιρός άρχιζε να κλείνει από παντού. Αρχίσαμε σιγά σιγά να  μαζεύουμε τα πράγματα μας, τα φορτώσαμε στο βαν και πήγαμε στην τραπεζαρία του καταφυγίου περιμένοντας τους υπόλοιπους που πήγαν στην κορυφή. Έτσι είχαμε το χρόνο να ξανασυζητήσουμε με τους διοργανωτές αλλά και να γευτούμε για ακόμα μια φορά τα φαγητά τους!

            Όταν έφτασαν όλοι από την ομάδας μας στο καταφύγιο ευχαριστήσαμε  τους διοργανωτές για την άψογη φιλοξενία και οργάνωση και πήραμε τον δρόμο της επιστροφής, αφού πρώτα κάναμε μια βόλτα στην πόλη της Φλώρινας. Το ταξίδι μας για την Καλαμάτα ήταν λίγο περιπετειώδεις αφού από την Φλώρινα μέχρι και τον Πύργο Ηλείας η βροχή ήταν ασταμάτητη με κεραυνούς και αστραπές! Τέλος φτάσαμε με ασφάλεια στον προορισμό μας, ύστερα από αρκετές ώρες ταξιδιού!! Αυτό το διήμερο θα μας μείνει αξέχαστο. Αξίζουν συγχαρητήρια ακόμα μια φορά στον ΣΕΟ Φλώρινας για την άψογη διοργάνωση παρά τα απρόβλεπτα καιρικά φαινόμενα.

 Η δύναμη των βουνών, ας μας ενώνει στις δύσκολες μέρες που ζούμε.

 Να αγαπάμε τα βουνά, να τα σεβόμαστε και είναι σίγουρο ότι και αυτά θα μας ανταμείβουν πάντα!!

Νικήτας Καλόμαλος

 

          Την περιοχή της Νεμούτας στην Ηλία με τα εντυπωσιακά ρέματα – φαράγγια και τους ακόμη πιο εντυπωσιακούς καταρράκτες ανακαλύψαμε μερικά χρόνια πριν ανταποκρινόμενοι σε πρόσκληση φίλων μας. Η ομορφιά του τοπίου και η μοναδικότητα των διαδρομών ήταν τέτοια που από τότε περπατάμε στα μονοπάτια της Νεμούτας κάθε χρόνο.

          Έτσι και φέτος, την επόμενη Κυριακή 23/7, θα βρεθούμε και πάλι στην περιοχή για να περπατήσουμε και εξερευνήσουμε μια ακόμη κρυμμένη γωνία του πανέμορφου τόπου. Πρόκειται για τη διαδρομή στο φαράγγι Αλογοθέτη.

          Η αναχώρηση θα γίνει στις 7:30 το πρωί της Κυριακής από τα γραφεία μας.

 Βαθμός δυσκολίας: 1

ώρες πορείας: 5

Πληροφορίες - δηλώσεις συμμετοχής στα γραφεία μας (κάθε βράδυ μετά τις 9:00, τηλ. 2721097733) και στα τηλ., 6979104433