k.konstadopoulos

k.konstadopoulos

  •  Όλοι οι συμμετέχοντες στις δραστηριότητες του Ε.Ο.Σ. Καλαμάτας πρέπει να είναι μέλη του Συλλόγου ή ενός σωματείου μέλους της Ε.Ο.Ο.Α. και οικονομικά τακτοποιημένοι για το τρέχον έτος .
  • Για να γίνει κάποιος μέλος του ΕΟΣ Καλαμάτας θα πρέπει να συμπληρώσει μια αίτηση (μπορείτε να κατεβάστε Αίτηση Εγγραφής από την ιστοσελίδα μας eoskal.gr) μαζί με 2 φωτογραφίες και να πληρώσει την συνδρομή του τρέχοντος έτους που ανέρχεται στο ποσό των 20 ευρώ.
  • Επιτρέπεται σε άτομα που συμμετέχουν για πρώτη φορά να δοκιμάσουν χωρίς να είναι μέλη. Απαραίτητα όμως θα έχουν συμπληρώσει και υπογράψει τη φόρμα εγγραφής.

  • Στις εξορμήσεις απαλλάσσονται από την Οικονομική Ενίσχυση προς τον Σύλλογο (εφόσον είναι οικονομικά τακτοποιημένα μέλη):

1) άνεργοι με ισχύουσα κάρτα ανεργίας ,

2) φοιτητές πρώτου πτυχίου με φοιτητική ταυτότητα,

3) ανήλικα παιδιά όταν συνοδεύονται από τον γονέα ή κηδεμόνα τους ,

4) αρχηγοί εξορμήσεων.

  • Στις μονοήμερες αναβάσεις μπορείτε να δηλώνετε συμμετοχή τηλεφωνώντας στα γραφεία του συλλόγου μέχρι και την Παρασκευή το βράδυ πριν την εξόρμηση..
  • Για τις πολυήμερες εκδρομές, και κυρίως όπου απαιτούνται διανυκτερεύσεις σε καταφύγια ή ξενοδοχεία, οι δηλώσεις συμμετοχής ισχύουν με την καταβολή προκαταβολής. Σε περίπτωση ακύρωσης της συμμετοχής, χρήματα επιστρέφονται μόνο εάν δεν επιβαρύνεται ο Σύλλογος.
  • Ο αρχηγός της εκδρομής έχει το δικαίωμα να απαγορεύσει τη συμμετοχή σε οποιονδήποτε κρίνει ότι δεν πληροί τις απαραίτητες προϋποθέσεις (φυσική κατάσταση, ατομικό εξοπλισμό, εξοικείωση με ιδιάζουσες δυσκολίες της πορείας ή ανάβασης κλπ.).
  • Ορειβατικός εξοπλισμός του συλλόγου (σκηνές, μπατόν κλπ), παρέχεται μόνο στα οικονομικά τακτοποιημένα μέλη του.
  • Όλοι οι συμμετέχοντες στις αναβάσεις και δραστηριότητες του ΕΟΣ Καλαμάτας αποδέχονται ανεπιφύλακτα ότι φέρουν την ευθύνη σε περίπτωση ατυχήματος που οφείλεται σε υπαιτιότητά τους.
  • Σε συμμετοχή ανηλίκου (18 ετών και κάτω) ο συνοδός φέρει αποκλειστικά την ευθύνη.
  • Οι συμμετέχοντες πρέπει να επιλέγουν τη συμμετοχή τους σε εξορμήσεις ανάλογα με τις δυνατότητές τους και να μην συμμετέχουν σε εξορμήσεις μεγαλύτερου βαθμού δυσκολίας από αυτό που μπορούν γιατί θα ταλαιπωρηθούν και θα δημιουργήσουν πρόβλημα στην συνοχή της ομάδας (καθυστέρηση, θέματα ασφαλείας, κτλ.).
  • Οι ώρες πορείας που αναφέρονται σε κάθε ανάβαση ή δραστηριότητα είναι ενδεικτικές. Αναφέρονται σε ομαλές καιρικές συνθήκες, σε συνήθη κατάσταση βουνού για την συγκεκριμένη εποχή και σε μέσο ορειβατικό περπάτημα.
  • Οι συμμετέχοντες οφείλουν να ακολουθούν την ομάδα, να δείχνουν κατανόηση και να βοηθούν σε τυχόν προβλήματα τους συνοδοιπόρους τους ώστε να τηρείται το πνεύμα ομαδικότητας.
  • Είναι σημαντικό να ενημερώνετε τον αρχηγό της εξόρμησης για τυχόν προσωπικό σας σοβαρό πρόβλημα υγείας (αλλεργία, άσθμα, επιληψία, καρδιολογικό πρόβλημα κλπ).

Το φθινόπωρο είναι μαγικό. Είναι η ιδανική εποχή για να βγείτε στη φύση και να απολαύσετε τις μεγαλειώδεις δημιουργίες της. Οι φανατικοί πεζοπόροι ξέρετε για τι πράγμα μιλάω. Όλοι, όμως, εσείς οι άπιστοι Θωμάδες θα χρειαστεί να διαβάσετε το παρακάτω κείμενο.

Τα φύλλα μιλούν από μόνα τους, αλλάζουν χρώμα στα δέντρα. Τα μονοπάτια της Ξεροβούνας έχουν περικυκλωθεί από τις μπορδοροδοκόκκινες αποχρώσεις των φυλλοβόλων δέντρων. Αχ αυτή η μυρωδιά του φθινοπώρου! Καθώς περπατάς στο δάσος συνθλίβοντας τα ξερά φύλλα, όλα γύρω σου μυρίζουν τόσο γήινα και φρέσκα. Επιβραδύνετε, κλείστε τα μάτια, πάρτε βαθιά ανάσα, εκπνεύστε… Δεν γράφετε ποίηση;  Πώς να φυλακίσω την στιγμή, να κρατήσω για πάντα ένα χρώμα, ένα άρωμα, μια ανάμνηση, και να τα διατηρήσω ακέραια, όπως την πρώτη φορά που το αντίκρισα. Την πρώτη εκείνη φορά που ένιωσα ότι σταμάτησαν τα δευτερόλεπτα και έμεινα ακίνητος να παρατηρώ, να απορώ και να θαυμάζω. Τότε, όταν ήμουν παιδί. Ναι, η πεζοπορία στην Ξεροβούνα ήταν  ένα ταξίδι στο παρελθόν, σ΄εκείνα τα χρόνια της παιδικής μου αθωότητας!Ο φθινοπωρινός καμβάς της φύσης είναι γεμάτος με χρώματα και ένταση. Η φαντασία και το πάθος δίνουν ομηρικές μάχες, κι εσύ θα μείνεις απλός θεατής;

Για να μην μείνουμε απλοί θεατές σας έχω την λύση. Ε Ο Σ Καλαμάτας! Αααα…δεν σας είπα είμαι από τα νέα μέλη του ορειβατικού συλλόγου Καλαμάτας και αυτές ήταν οι μύχιες σκέψεις μου την στιγμή της ανάβασης στην Ξεροβούνα. Λοιπόν, τολμήστε, το βουνό ξεδιπλώνει την ομορφιά του και εσείς πρέπει να την ανακαλύψετε. Και κάτι τελευταίο… χρήσιμο, νομίζω, ξεχάστε την comfortzoneτης πόλης, δεν είναι για το βουνό.

Λοιπόν, αρκετά …να μιλήσω πιο πεζά τώρα… συγγνώμη …παρασύρθηκα από την ομορφιά του βουνού!  Στις 22/10/17 και ώρα  7.00 το πρωί φύγαμε από τα γραφεία του συλλόγου, με προορισμό την Ξεροβούνα Ταϋγέτου. Η Ξεροβούνα (υψ.: 1952μ) είναι μία από τις πιο εντυπωσιακές κορυφές του Ταϋγέτου και η ψηλότερη στο βόρειο τμήμα του. Η προσέγγισή μας έγινε από την πλευρά της Λακωνίας και είχε  ως αφετηρία το χωριό Λογγάστρα. Από εδώ ξεκινά η πεζοπορία μας. Το ταξίδι μας για την κορυφή της Ξεροβούνας ήταν μακρύ και συνάμα υπέροχο. Περνούσαμε ερημικές και άγονες εκτάσεις, όπου δεν φυτρώνει τίποτα. Την ηρεμία του βουνού διέκοπταν που και που οι τουφεκιές των κυνηγών. Στη συνέχεια, ακολουθήσαμε μια κακοτράχαλη πλαγιά με γκρι κοφτερούς βράχους. Δεν υπήρχε ούτε ένα δεντράκι να μας χαρίσει λίγη σκιά, παρά μόνο πέτρα, και ήλιος. Σε τέσσερις ώρες περίπου φτάσαμε στην κορυφή! Όλα αμέσως έφυγαν! Το μυαλό μου καθάρισε από τις αρνητικές σκέψεις της κούρασης.Ο καθάριος ορεινός αέρας δρόσιζε το ταλαιπωρημένο μου κορμί! Η αίσθηση του άβατου μου δημιουργούσε δέος και ανατριχίλα! Η ψυχή μου αναζωογονήθηκε από την θέα του Μεσσηνιακού κόλπου και εξεπλάγη από τις δυνατότητες του ανθρώπου και δη εμένα! Ήμουν εγώ και το βουνό! Είχα φτάσει στον Θεό! Η καρδιά μου είχε ανεβάσει παλμούς, όχι από την ανάβαση, αλλά από την θέα που σου έκοβε την ανάσα! Ένιωθα κατακτητής του κόσμου, υπερήρωας, θα έλεγα! Ήταν μια καλή ευκαιρία να ξεκουραστούμε, να πάρουμε δυνάμεις σε ένα ευχάριστο κλίμα, όπου το χαρακτήριζε το αστείρευτο χιούμορ του κύριου Γιάννη και της κας. Βάνας.Αργά το μεσημέρι μαζέψαμε τα πράγματά μας και με βαριά καρδιά πήραμε το δρόμο της επιστροφής. Ήταν ώρα να φύγουμε, γιατί είχαμε ακόμα αρκετό δρόμο να διανύσουμε. Ο ήλιος έχει αρχίσει σιγά σιγά να γέρνει. Ο ουρανός βάφτηκε με κόκκινα και μοβ χρώματα. Το τέλος της κατάβασης μας επιφύλασσε μια έκπληξη …το κερασάκι στην τούρτα …που λέμε, μόνο που δεν ήταν τούρτα ήταν κομπόστα αγριοφράουλας, έδεσμα που προσφέρθηκε απλόχερα από την πρόεδρο του χωριού Σουστιάνων, Μαρία Τσάκωνα! Είχε νυχτώσει για τα καλά, όταν φτάσαμε στην Καλαμάτα, φέρνοντας μαζί μας χίλιες δυο ευχάριστες και όμορφες εντυπώσεις! Η φύση μάς χάρισε τόσα πολλά…

Νίκος Κανελλόπουλος
 

Δοκιμασία για έναν νέο σήμερα είναι ξεκολλήσει απ’ τον καναπέ του. Αφού το κάνει,  έρχεται αντιμέτωπος με διλήμματα πως θα γίνουν διαφορετικές και παραγωγικές οι μέρες του. Όταν αρχικά μου πρότειναν οι φίλοι μου να αρνηθώ το κυριακάτικο μπάνιο στη Καλαμάτα και να τους ακολουθήσω σε πεζοπορική διαδρομή, δίστασα. Απ’ την άλλη πάντα έχω την θέληση να εξερευνώ νέα μέρη και ειδικά όταν αυτά αφορούν την ελληνική φύση. Έτσι, την Κυριακή 23/7 ξεκινήσαμε πρωί πρωί με τον Ορειβατικό Σύλλογο Καλαμάτας με προορισμό το Φαράγγι Αλογοθέτη στο νομό Ηλείας.

Η διαδρομή σε όλους τους «καταυλακιώτες» λίγο πολύ, γνωστή. Φτάνοντας στον προορισμό μας, ξεκινήσαμε την κατάβαση στο φαράγγι. Αρχικά το μονοπάτι ήταν αδιάφορο. Χωρίς έντονες γεωμορφές και σε συνδυασμό με τον ήλιο, οι αρχάριοι δαγκωνόμαστε για να μη γκρινιάξουμε.

Προχωρώντας όμως  το τοπίο σιγά σιγά αλλάζει. Η φύση σε πλήρη δημιουργία μας γεμίζει με τα αρώματά της και την ομορφιά της. Τα νερά έχουν δημιουργήσει τα δικά τους σχήματα στις πέτρινες επιφάνειες δίνοντας ζωή στα αρωματικά φυτά και στα δέντρα. Απίστευτες γωνιές για ξεκούραση μας δίνουν να καταλάβουμε ότι η φύση είναι ανεξάντλητη, αρκεί να την κατανοήσεις.

Μετά από περίπου 4 ώρες κατάβασης το υγρό στοιχείο κάνει την εμφάνιση του, ενώ όσο το ακολουθούμε γίνεται όλο και πιο έντονο. Μιας και το ποτάμι δεν είχε βάθος, μπορέσαμε και περπατήσαμε μέσα σ’ αυτό για πολλή ώρα. Πλήρης αναζωογόνηση. Το τοπίο πανέμορφο, και η ζέστη, αν και μέσα καλοκαιριού,  ελάχιστη. Μετά από τόσες ώρες πορείας βέβαια η φύση και ειδικά το βουνό, ανοίγει την όρεξη. Έτσι  η ταβέρνα του πλησιέστερου χωριού ήταν η τελευταία στάση για να αποκαταστήσουμε την κούραση της ημέρας.

Μία όμορφη εμπειρία, που σε γεμίζει εικόνες και χαρά, ειδικά όταν μαθαίνεις ότι η ομάδα που συμμετείχες, ήταν στις πρώτες ομάδες που πάτησαν σ’ αυτό το μονοπάτι. Πάντα τέτοια!

                                                                                            

                                                                                                                                                                                                 Δημήτρης Βούλγαρης

Μένοντας μόνιμα στην πολύβουη Αθήνα αποφάσισα αυτό το σαββατοκύριακο να δοκιμάσω κάτι πρωτόγνωρο για μένα, να εξορμήσω με τον Ορειβατικό Σύλλογο Καλαμάτας ώστε για να γνωρίσω νέους φίλους και νέα μέρη. Θέλγητρο…το όμορφο βουνό του Ελικώνα κατοικία των Μουσών, όπου σε συνδυασμό με το Μουσικό Φεστιβάλ Δάσους Αρβανίτσας με τη συμμετοχή αγαπημένων τραγουδοποιών όπως του Σωκράτη Μάλαμα, του Γιάννη Χαρούλη, του Κωστή Μαραβέγια της Μελίνας Κανά και πολλών άλλων καλλιτεχνών μέσα σε ένα όμορφο χώρο, ήταν εξ αρχής σίγουρο ότι αυτή η απόδραση από την καθημερινότητα της μεγαλούπολης θα ήταν ξεχωριστή για μένα.

Παρασκευή απόγευμα φθάνοντας στο χώρο του Φεστιβάλ μέσα σε ένα καταπράσινο τοπίο μέσα στα έλατα, παντού κόσμος όλων των ηλικιών να τρέχει, να παίζει και να ρεμβάζει, μαζευόμαστε σε μια πλαγία για καλύτερη θέα προς τη μουσική σκηνή και εκεί γνωρίζω τους νέους μου φίλους περιμένοντας τους καλλιτέχνες να μας «ταξιδέψουν», ακολούθησε μια υπέροχη βραδιά.

Επόμενη μέρα, πρώτο ξύπνημα στη φύση και ξυπνάω αναζωογονημένη στην όμορφη δροσιά του βουνού. Ξεκινάμε για την κατάκτηση της κορυφής του Ελικώνα, την «Παλιοβούνα» με υψόμετρο 1.748 μ. Η αρχή της πορείας μέσα από το όμορφο γραφικό χωριό της Αγίας Άννας με υψόμετρο 700 μ. Η πορεία μας προς την κορυφή δεν ήταν εύκολη αλλά μας αποζημίωνε με την ομορφιά του το όμορφο πυκνό ελατοδάσος που διασχίζαμε, μαζί με τα πυκνά σύννεφα που μας συντρόφευαν καθ’ όλη τη διάρκεια της πορείας μας και ταυτόχρονα μας προστάτευαν από τις καυτές ακτίνες του ηλίου, κάνοντας ευχάριστη την ανάβασή μας.

Έπειτα από την επιτυχή ανάβαση όλης της ομάδας στην κορυφή ακολούθησε μια άλλη εξόρμηση, προς τη θάλασσα αυτή τη φορά και το κοντινό λιμανάκι του Άη Γιάννη, όπου απολαύσαμε τη δροσερή βουτιά μας. Επιστροφή στη βάση μας για ανεφοδιασμό και ξεκούραση. Την ησυχία του μεσημεριού έσπαγαν τα κουρδίσματα και οι πρόβες των βραδινών καλλιτεχνών. Ακολούθησε άλλη μια υπέροχη μουσική βραδιά με το Χαρούλη να μας παρασέρνει στο μυστηριακό κρητικό του γλέντι...και το γλέντι ευτυχώς κράτησε πολύ.

Το επόμενο πρωί μας περίμενε συννεφιασμένο και προμηνύονταν βροχή. Για μας αυτό σήμαινε λίγο νωρίτερα αναχώρηση, για τους κατασκηνωτές που θα έμεναν όμως μάλλον σήμαινε και κάποια ταλαιπωρία, με τη συναυλία της τελευταίας βραδιάς αμφίβολη. Μαζεύουμε μπαγκάζια και αφήνουμε την πανέμορφη κατασκήνωση μας για να πάρουμε το δρόμο του γυρισμού. Το πρόγραμμα έλεγε στάση στη Λειβαδιά για καφέ, δίπλα στα τρεχούμενα νερά με τους αιωνόβιους πλάτανους, τα πέτρινα γεφύρια και τους νερόμυλους να συνθέτουν το τοπίο της όμορφης περιοχής. Δυστυχώς ήρθε η ώρα της επιστροφής, εγώ αποβιβάστηκα για Αθήνα και το τρομερό team συνέχισε για Καλαμάτα. Οι μπαταρίες μας γέμισαν με τον ωραιότερο τρόπο και μ' εμένα βέβαια να καταστρώνω ήδη σχέδια για την επόμενη εκδρομή μαζί με τον Ορειβατικό Καλαμάτας.

                                                                                                                                                                                                   Αναστασία Πουλάκη