d.kotsi

d.kotsi

    Να που ο τόπος μας κρύβει θαύματα. Ένα τέτοιο μικρό θαύμα ανακαλύψαμε με τον Ορειβατικό Σύλλογο Μεσσηνίας στη Στενωσιά Πυλίας.

       Ο Βαλάντης Καλογερόπουλος μίλησε για τον φυσικό παράδεισο του χωριού του στα μέλη του Συλλόγου μας , που με  τη σειρά τους αποδέχθηκαν την πρόσκληση του και όλοι μαζί με τους κατοίκους της Στενωσιάς δούλεψαν για τον καθαρισμό του μέρους.

       Έτσι  ο Σύλλογος μας ξεκίνησε με ενθουσιασμό στις 15/7/2018 και ώρα 8:00 π.μ. για την όμορφη Στενωσιά, μαζί μας αυτή τη φορά και μια χαρούμενη παρέα Καναδών.

        Το λεωφορείο μας άφησε κοντά στον καταρράχτη Καλαμάρη και από εκεί αρχίσαμε το πεζοπορικό μας ταξίδι.

         Περπατούσαμε κάτω από το ζεστό καλοκαιριάτικο ήλιο με "δροσερές ανάσες", μικρούς καταρράχτες και γαλάζιες λιμνούλες, καθώς και πυκνή βλάστηση. Περνούσαμε γάργαρα ποταμάκια και κελαρυστά ρυάκια με βοηθούς τον Κώστα Κ, Κώστα Δ, τον Γιάννη και όλα τα μέλη του Ορειβατικού Συλλόγου.

        Άξιοι συνοδοιπόροι μας, βοηθοί μας σε κάθε δυσκολία , έτοιμοι να μας δείξουν τη φύση και την αγάπη της, με υπομονή και ευγένεια .

        Διασχίσαμε ένα καταπράσινο φαράγγι με γεφυράκια, ανηφόρες και κατηφόρες και φτάσαμε μπροστά σε ένα μαγευτικό θέαμα :

        Ένας πανέμορφος καταρράχτης δέσποζε, με τα νερά του να πέφτουν σαν νυφικό πέπλο. Υποκλιθήκαμε στην μαγεία της φύσης. Βγάλαμε φωτογραφίες, ξεκουραστήκαμε και γίναμε ένα με τη φύση .

        Ύστερα αφού κάναμε μια περιήγηση στη Στενωσιά και απολαύσαμε ένα δροσερό αναψυκτικό, φύγαμε για Γιάλοβα .

         Στην παραθαλάσσια αυτή "αρχόντισσα" κάναμε μπάνιο, φάγαμε  και συζητήσαμε τις εντυπώσεις μας. Ήτανε υπέροχες όπως και ο Σύλλογός μας .

         Εύχομαι να έχουμε όμορφους Περιπάτους και μοναδικά φυσικά ταξίδια.

             Άννα Καλδή

Ο Ορειβατικός Σύλλογος Καλαμάτας συμμετέχει στην 78η Πανελλήνια Ορειβατική συγκέντρωση στο Κερκέτιο Όρος (Κόζιακας) που διοργανώνει ο Σ.Ο.Χ. Τρικάλων στις 21 και 22 Ιουλίου.

Πρόκειται για την καθιερωμένη συγκέντρωση των Ορειβατικών Συλλόγων της χώρας που γίνεται κάθε χρόνο σε ένα διαφορετικό βουνό, το πιο κοντινό Σαββατοκύριακο στη γιορτή του Προφήτη Ηλία (20 Ιουλίου). Η συνάντηση θα λάβει χώρα στο οροπέδιο Μπακόλα (υψομ. 1738 μ.) γύρω από το ορειβατικό καταφύγιο, με οικοδεσπότη τον Σ.Ο.Χ. Τρικάλων και την υποστήριξη της Ε.Ο.Ο.Α., και είναι ανοιχτή σε όλους τους λάτρεις της πεζοπορίας.

Ο Κόζιακας βρίσκεται στο ανατολικό άκρο της κεντρικής Πίνδου. Το σημερινό του όνομα, πιθανόν προέρχεται από την τούρκικη λέξη «Κοτζιά» = μεγάλος και «γιακά» = λαιμός, ήτοι, μεγάλος λαιμός, κατ” επέκταση μακρύ βουνό. Είναι ένα πανέμορφο μακρόστενο βουνό δυτικά των Τρικάλων. Χαρακτηρίζεται από γυμνές και βραχώδεις πλαγιές, φαράγγια δασωμένα με έλατα, οξιές, δρύες και φυλλοβόλα, καθώς και απότομους γκρεμούς. Στις ανατολικές και δυτικές πλευρές του υπάρχουν πυκνά δάση με φυλλοβόλα ενώ πιο ψηλά τα έλατα επικρατούν παντού. Είναι μεγάλος βιότοπος για την αρκούδα, που σημάδια της συναντάς σχεδόν παντού στο βουνό.

Ο βαθμός δυσκολίας είναι 1 (κατάλληλη για αρχάριους, απαιτείται καλή φυσική κατάσταση).

Σημειώσεις συμμετοχής:

1) Για δηλώσεις συμμετοχής και περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε με τα γραφεία του Ορειβατικού Καλαμάτας (Ανατολικό Κέντρο), από Δευτέρα-Παρασκευή και κατά τις ώρες 21:00-22:30μ.μ., στο τηλέφωνο 27210-97733.

2) Ώρα αναχώρησης από το Σύλλογο 8:00 π.μ. το Σάββατο 21/7/2018, και επιστροφή Κυριακή το βράδυ.

3) Δηλώσεις συμμετοχών: έως 19/7/2018.

4) Παρακαλούμε θερμά να μας ενημερώνετε εγκαίρως αν θέλετε να ακυρώσετε την συμμετοχή σας.

5) Περισσότερες πληροφορίες για το πρόγραμμα:

http://www.koziakas2018.com/pirhoomicrongammarhoalphamumualpha.html

ΠΡΟΣΟΧΗ:

1) Οδική πρόσβαση στο χώρο της κατασκήνωσης δεν υπάρχει. Για την προσέγγιση του χώρου κατασκήνωσης και εκδηλώσεων θα ακολουθήσετε ήπια πεζοπορική διαδρομή διάρκειας 1:45΄ με υψομετρική διαφορά 550μ. Ο κάθε ορειβάτης είναι υπεύθυνος για την μεταφορά του κατασκηνωτικού του εξοπλισμού.

2) Παρακαλείσθε να έχετε μαζί σας ορειβατικά σκεύη για το δείπνο (καραβάνα και μαχαιροπήρουνα). ΔΕΝ θα χορηγηθούν πλαστικά σκεύη.

3) Στο σημείο εκκίνησης ΔΕΝ υπάρχει τρεχούμενο νερό, υπάρχουν ωστόσο πηγές στη μέση περίπου της διαδρομής ανάβασης και στο Καταφύγιο.

4) Στο χώρο κατασκήνωσης υπάρχει μία πηγή με τρεχούμενο νερό.

Ξημερώματα Τετάρτης 11 Ιουλίου, 40 μέλη του Κέντρου Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων (ΚΕΘΕΑ Καλαμάτας), με τη συνοδεία και την καθοδήγηση των πιο έμπειρων ορειβατών του ΕΟΣ Καλαμάτας πραγματοποίησαν ανάβαση στην υψηλότερη κορυφή της Πελοποννήσου, στον Προφήτη Ηλία του Ταϋγέτου, ο οποίος βρίσκεται στα 2407μ..

Η ανάβαση ξεκίνησε στις 3 τη νύχτα από το καταφύγιο «Βαρβάρα» του ΕΟΣ Σπάρτης, με έναν ουρανό γεμάτο αστέρια. Σχεδόν, πριν τις 6 το πρωί, όλοι οι συμμετέχοντες είχαν φτάσει στην κορυφή, για να θαυμάσουν το εντυπωσιακό «φαινόμενο της πυραμίδας», που σχηματίζεται στον Μεσσηνιακό κόλπο από τη σκιά του βουνού την ώρα που ανατέλλει ο ήλιος.

Η διαδρομή, παρότι είχε δυσκολίες, καθώς το μονοπάτι είναι δύσβατο και τραχύ, δεν στάθηκε ικανή να σταματήσει τον ενθουσιασμό των πεζοπόρων, που με επιμονή και προσπάθεια κατάφεραν όλοι να ανέβουν στην κορυφή. Η κορυφή προσφέρει ένα  αίσθημα γαλήνης και ικανοποίησης ότι ο στόχος επετεύχθη. Και με αυτή τη σκέψη παίρνεις δύναμη να συνεχίσεις και να θέσεις νέους στόχους. Συγχαρητήρια σε όλα τα παιδιά. Καλή αντάμωση στην επόμενη διαδρομή!

 

ΕΟΣ Καλαμάτας 

 

Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος ο Ορειβατικός Σύλλογος Καλαμάτας διοργανώνει την καθιερωμένη του νυχτερινή ανάβαση στον Προφήτη Ηλία του Ταϋγέτου το διήμερο 19-20 Ιουλίου.

Τέτοιες ημέρες αρκετοί είναι εκείνοι που αποφασίζουν να ανέβουν στην κορυφή του Ταΰγετου, για να γιορτάσουν την εορτή του Προφήτη Ηλία στο μικρό εκκλησάκι που βρίσκεται στην κορυφή του βουνού, σε υψόμετρο 2.407 μέτρων.

Η καμπάνα κτυπάει στις 2 το πρωί και η Θεία Λειτουργία διαρκεί ως την ανατολή. Τότε, όλοι, πιστοί και μη, μετακινούνται προς τα δυτικά για να απολαύσουν στα αχνά χρώματα της αυγής το περίφημο «φαινόμενο της πυραμίδας». Ελάχιστα λεπτά πριν ανατείλει ο ήλιος και όταν η ατμόσφαιρα είναι καθαρή, σχηματίζεται μες στον μεσσηνιακό κόλπο, στον ορίζοντα της δυτικής Μεσσηνίας, η τέλεια ισόπλευρη τριγωνική σκιά της πυραμιδοειδούς κορυφής του Ταϋγέτου.

Βαθμός δυσκολίας : 2+

Ώρες πορείας : 5 – 6

  1. Η προγραμματισμένη ανάβαση θα γίνει από το δάσος της Βασιλικής.
  2. Η αναχώρηση θα γίνει από τα γραφεία του Συλλόγου στις 16:00 μ.μ. την Πέμπτη 19/7/2018 και επιστροφή την Παρασκευή το απόγευμα.
  3. Για δηλώσεις συμμετοχής και περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να επικοινωνήσετε με τα γραφεία του Ορειβατικού Καλαμάτας (Ανατολικό Κέντρο), από Δευτέρα-Παρασκευή και κατά τις ώρες 21:00 - 22:30μ.μ., στο τηλέφωνο 27210-97733.

Κυριακή 8 Ιουλίου… Μια νέα μέρα ξημέρωσε, μια νέα περιπέτεια με τον ορειβατικό σύλλογο Καλαμάτας ξεκινάει… Μετά από τη πρώτη μου συναρπαστική εμπειρία με την πεζοπορία στο φαράγγι του Νέδοντα, τώρα έχει σειρά η πεζοπορία στο φαράγγι του θηλυκού ποταμού της Νέδας.

Η ώρα είναι 8 πμ.. Μέλη και φίλοι του ΕΟΣΚ έχουν συγκεντρωθεί στα γραφεία του συλλόγου και ετοιμάζονται να αναχωρήσουν για να ανακαλύψουν τις ομορφιές που κρύβει ο τόπος μας. Στη διαδρομή το μυαλό μου φτιάχνει εικόνες για το τι θα αντικρύσει. Μετά από περίπου μια ώρα και φτάνοντας στο χωριό Πλατάνια, συνειδητοποιώ ότι οι σκέψεις απείχαν πάρα πολύ από την πραγματικότητα. Ένα μαγικό πράσινο τοπίο, και το νερό να ρέει διασχίζοντας το πανέμορφο φαράγγι.

Σημείο πρόσβασης μας είναι μια παλιά γέφυρα και αφού γίνεται η απαραίτητη ενημέρωση και καταμέτρηση των ατόμων, αναλαμβάνει την καθοδήγηση της ομάδας ο αρχηγός μας, ο Γιώργος και στο τέλος ακολουθεί η «σκούπα» μας ο Γιάννης. Μέλη διαφόρων ηλικιών ξεκινάμε τη διάσχιση του ποταμιού. Τα συναισθήματα μου ανάμεικτα για το τι θα αντιμετωπίσουμε. Βράχια, δροσερά ορμητικά –αλλά όχι επικίνδυνα- νερά και πλούσια βλάστηση μας συντροφεύουν. Μέσα στα πρώτα μέτρα κάνει την εμφάνιση του ένας όμορφος μικρός καταρράκτης… πυκνή πράσινη βλάστηση και ο ιστός μια αράχνης γίνετε έντονα ορατός καθώς πέφτουν πάνω του οι ακτίνες του ήλιου. Η στάθμη του νερού είναι ακόμα χαμηλή… αλλά όσο προχωρούμε στο φαράγγι η στάθμη μεγαλώνει. Η διαδρομή, μας αναγκάζει σε κάποια σημεία να φτιάξουμε ανθρώπινη αλυσίδα για να περάσουμε με ασφάλεια από τη μια όχθη στην άλλη και κάποιες μάλιστα φορές το πέρασμα γίνεται ακόμα και κολυμπώντας.

Ξαφνικά η πρώτη δύσκολη στιγμή έφτασε.. Μπροστά μας ένας βράχος, ένα στενό πέρασμα και τα αφρισμένα ορμητικά νερά αρχίζουν να σε φοβίζουν για το πώς θα περάσεις, όμως με τις σωστές οδηγίες του αρχηγού παίρνεις θάρρος και βουτάς… ο φόβος που μόλις πριν λίγο σε κυρίευε αρχίζει να μετατρέπεται σε παιχνίδι καθώς αφήνεσαι στο ρεύμα να σε παρασύρει για ελάχιστα μέτρα. Όταν σου φωνάζουν «μην φοβάσαι, πατάς» μια αίσθηση απογοήτευσης διακρίνεται στο πρόσωπο μου, καθώς το συναίσθημα του φόβου έχει μετατραπεί σε ευχαρίστηση. Ευτυχώς δεν ήταν το τελευταίο παιχνίδι με τα ορμητικά νερά του ποταμού. Ακολούθησαν κ άλλες τέτοιες στιγμές και όλοι έδειχναν να το απολαμβάνουν.

Παίζαμε όλοι σαν μικρά παιδιά. Συναντήσαμε αρκετά σημεία στα οποία μπορούσαμε να κάνουμε βουτιές στα κρύα νερά του ποταμού, αλλά και να ξεκουραζόμαστε, αν και η κούραση ήταν υποκειμενική γιατί η διαδρομή εξελίσσετε σε ένα ευχάριστο παιχνίδι για όλους.

Μετά από 3 ώρες περίπου στο βάθος αντικρίσαμε το Μανώλη και τον Κώστα, τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας, που μας περίμεναν να συνεχίσουμε μαζί. Φτάνοντας στο παλιό πέτρινο γεφύρι σχηματίστηκαν δύο ομάδες. Η μια θα συνέχιζε προς το επιβλητικό στόμιο και θα ανέβαινε με σχοινιά στο μονοπάτι που οδηγεί στους καταρράκτες και η άλλη ομάδα θα ακολουθούσε τη διαδρομή προς το μεγάλο καταρράκτη. Τα νερά ήταν εξίσου κρύα, όπως σε όλη τη διαδρομή. Εκεί είχαμε τη δυνατότητα να κολυμπήσουμε και να δούμε έμπειρους ορειβάτες να κατεβαίνουν με σχοινιά τον καταρράκτη. Η ώρα πήγε 4 το απόγευμα και η ομάδα μαζεύεται σιγά σιγά να επιστρέψει στο χωριό, όπου θα καθόμαστε για φαγητό και μετά θα αναχωρούσαμε πάλι για Καλαμάτα.

Η περιπέτεια όμως δεν τελείωσε…. Μετά την καταμέτρηση η Μαντάλα λείπει..!!!δεν επέστρεψε μαζί μας και η ανησυχία όλων μας αρχίζει να φανερώνεται καθώς το αγροτικό αυτοκίνητο που μεταφέρει τους επισκέπτες από το φαράγγι στο χωριό δεν την έφερνε μαζί του. Μετά από δυόμιση περίπου ώρες αγωνίας ακούστηκε μια φωνή που έλεγε «η κοπέλα βρέθηκε και είναι καλά» . Με αίσθηση ανακούφισης μετά από λίγο βλέπουμε το βανάκι με οδηγό τον Μανώλη που την επέστρεψε με ασφάλεια κοντά μας. Η Μαντάλα είχε θελήσει να δοκιμάσει τις ικανότητες της στο Rappel (καταρρίχηση σε καταρράκτη) και χαμογελαστή ακούει τη διήγηση των σεναρίων, που είχαμε κάνει τις ώρες που έλειπε. Τέλος καλό, όλα καλά..

Ήταν μία όμορφη περιπετειώδες εμπειρία διασχίζοντας ένα από τα πιο όμορφα φαράγγια του τόπου μας, άκρως φιλικό και εντυπωσιακό που σε προδιαθέτει να ακολουθήσεις και στις επόμενες εξορμήσεις του συλλόγου. Η ώρα είναι 8μμ. και το λεωφορείο επιστέφει στην αφετηρία, ανανεώνοντας το ραντεβού μας για την επόμενη Κυριακή.

 

Αγγελική Σωτήρα 

 

Την Κυριακή 15 Ιουλίου 2018, ο Ορειβατικός Σύλλογος Καλαμάτας θα πραγματοποιήσει πεζοπορία στο φαράγγι της Στενωσιάς.

 

Όταν λέμε ότι η Ελλάδα κρύβει θησαυρούς το εννοούμε. Κι ένας από αυτούς ανακαλύφθηκε πρόσφατα στην ονειρεμένη Μεσσηνία. Θα μπορούσε κάποιος να τον χαρακτηρίσει επίγειο παράδεισο. Μία από τις ωραιότερες ανακαλύψεις λοιπόν, έγινε την περασμένη χρονιά, στους καταρράκτες και το ποτάμι ενός μικρού χωριού της Πυλίας, τη Στενωσιά.

 

Πρόκειται για ένα καταπράσινο φαράγγι που διασχίζει ένας ήρεμος ποταμός – χωρίς όνομα – της «Στενωσιάς», με μικρούς καταρράκτες και λιμνούλες. Είναι στο συνολικό του μήκος 3-4 χιλιόμετρα και καταλήγει στο γνωστό καταρράκτη μετά τον «Καλαμάρη» της Πυλίας. Εκτός από το μοναδικής ομορφιάς, φυσικό του περιβάλλον, πρέπει να σημειωθεί ότι εκεί οι Ιταλοί έφτιαξαν φράγμα. Επίσης, στο χώρο αυτό δημιουργήθηκε από τον Δημήτρη Σαρατσιώτη και ο πρώτος υδροηλεκτρικός σταθμός Ελλάδος και της Μεσσηνίας, που ηλεκτροδοτούσε την Πύλο.

 

Προκειμένου να δημιουργηθεί περιπατητικό μονοπάτι, οι κάτοικοι του χωριού με εμπνευστή τον Βαλάντη Καλογερόπουλο -μέλος του Ορειβατικού Συλλόγου Καλαμάτας- ο οποίος αγαπάει πολύ την πεζοπορία, αφιέρωσαν αρκετές ώρες προσωπικής δουλειάς και πολλή αγάπη.

 

* Σημείωση: Μετά το τέλος της πεζοπορίας θα κάνουμε την απαραίτητη στάση στο χωριό της Στενωσιάς για ξεκούραση. Ακολούθως, θα μεταβούμε για μπάνιο στην παραλία της Γιάλοβας ή στη Βοϊδοκοιλιά.

 

Βαθμός Δυσκολίας: 1

Ώρες Πορείας: 2-3

 

Αναχώρηση από Καλαμάτα την Κυριακή 15-7-2018 και ώρα 08:00π.μ.

 

Πληροφορίες-δηλώσεις συμμετοχής στα γραφεία του Ορειβατικού Συλλόγου Καλαμάτας, από Δευτέρα-Παρασκευή και κατά τις ώρες 21:00-22:30 μ.μ., στο τηλέφωνο 27210-97733 και 6944311466.

Την Κυριακή 8 Ιουλίου 2018, ο Ορειβατικός Σύλλογος Καλαμάτας θα πραγματοποιήσει την καθιερωμένη διάσχιση στο φαράγγι της Νέδας.

Στους πρόποδες του Λυκαίου όρους πηγάζει το πανέμορφο «θηλυκό» ποτάμι, η Νέδα το οποίο αποτελεί το φυσικό σύνορο μεταξύ των νομών Ηλείας και Μεσσηνίας. Στους θρύλους της ελληνικής μυθολογίας η Νέδα ήταν νύμφη, θεότητα των νερών και ήταν μια από αυτές που ανέθρεψαν τον Δία. Το φαράγγι της Νέδας, αποτελεί μια απαράμιλλης φυσικής ομορφιάς γωνιά της Μεσσηνιακής φύσης όπου οι συνεχείς εναλλαγές του τοπίου, η πλούσια βλάστηση, τα γαλαζοπράσινα νερά κι οι επιβλητικοί βράχοι, κάνουν τη διάσχιση του μια αξέχαστη εμπειρία.

Η αναχώρηση θα γίνει στις 8:00π.μ. την Κυριακή από τα γραφεία του συλλόγου. Η πορεία θα ξεκινήσει από το Φιγαλιώτικο γεφύρι και θα φτάσει έως το «Στόμιο». Η επιστροφή θα γίνει από τους όμορφους καταρράκτες που βρίσκονται δίπλα στο «Στόμιο».        

 

Βαθμός δυσκολίας: 1+

Ώρες πορείας: 5-6

Εξοπλισμός: ειδικά αθλητικά πέδιλα (κλειστά μπροστά για να προστατεύουν τα δάχτυλα) ή αθλητικά παπούτσια, μαγιό, καπέλο, αντιηλιακό, γυαλιά ηλίου, έξτρα ρούχα, δεύτερα παπούτσια.

 

Πληροφορίες-δηλώσεις συμμετοχής στα γραφεία του Ορειβατικού Συλλόγου Καλαμάτας, από Δευτέρα-Παρασκευή και κατά τις ώρες 21:00-22:30 μ.μ., στο τηλέφωνο 27210-97733 & 6975875547 (Εξηνταβελώνης Γιώργος).

 

Όλοι οι κάτοικοι της Καλαμάτας γνωρίζουν τον Νέδοντα, που διασχίζει την πόλη. Ελάχιστοι όμως γνωρίζουν τις ομορφιές και τα μυστικά που κρύβει. Και πάρα πολλοί είναι αυτοί που ούτε καν τα υποψιάζονται... Ο Ορειβατικός Σύλλογος Καλαμάτας περπάτησε το Φαράγγι του Νέδοντα την Κυριακή 03 Ιουνιου 2018. Μια διαδρομή που ξεκινά βόρεια της κεντρικής αγοράς και τερματίζει στο σημείο Λαγού Χάνι.

Σε μια διαδρομή που ξεκινά από την άκρη της πόλης, μέσα σε λίγες ώρες, μπορεί κανείς να έρθει σε επαφή με μια φύση μοναδική, μια φύση που βρίσκεται σε πλήρη έξαρση.

Πλατάνια, νερά, απόκρημνα κατακόρυφα βράχια - τοιχώματα του φαραγγιού, καθώς και πανύψηλα πέτρινα φράγματα χτισμένα στις αρχές του 20ού αιώνα είναι μερικά από τα στοιχεία που συναντά ο πεζοπόρος. Τα μεγάλα πέτρινα φράγματα που είναι χτισμένα μέσα στο φαράγγι στις αρχές του προηγούμενου αιώνα, είχαν σκοπό να προστατέψουν την πόλη από τις πλημμύρες. Οι κατασκευές αυτές παρουσιάζουν από μόνες τους ιστορικό, τεχνικό και πολιτιστικό ενδιαφέρον.

Ακολουθούν φωτογραφίες που τράβηξαν οι φίλοι και τα μέλη του Ορειβατικού Καλαμάτας, κατά τη διάρκεια της πορείας.

Η «Βρίγκα» ή «Βερλίγκα» είναι μία εποχική δρακόλιμνη σε υψόμετρο 2.000 μέτρων περίπου και βρίσκεται κάτω από τις κορυφές του Λάκμου, δηλαδή το Περιστέρι. Το όνομά της στα βλάχικα σημαίνει «ρεύμα νερού που κάνει κύκλους». Από τις 3 επίσημες δρακόλιμνες (οι άλλες 2 είναι αυτές της Τύμφης και του Σμόλικα) είναι η λιγότερη γνωστή δεν υπολείπεται όμως των άλλων σε ομορφιά. Η διαδρομή αρχίζει από το τελευταίο χωριό του Ασπροπόταμου, το παραδοσιακό και διατηρητέο Χαλίκι.

 

Video credits: Λεωνίδας Ευτυχιάκος

Για τη σημερινή διαδρομή ξεκινήσαμε (μια παρέα από 21 άτομα και 2 σκυλιά) στις 8 το πρωί από τα γραφεία του Ορειβατικού Συλλόγου Καλαμάτας. Προορισμός οι Κάλυβες, ένα χωριό κοντά στην Καρδαμύλη, απ’ όπου θα ξεκινούσε η πεζοπορία. Η διαδρομή μας μέσα από ένα – ανά τόπους – πλακόστρωτο μονοπάτι περιλάμβανε παράλληλο καθαρισμό του από τα θαμνώδη φυτά που απειλούσαν να το αποσιωπήσουν από τη ματιά του οδοιπόρου. Βέβαια, δεν υπήρξαμε οι μόνοι που εκμεταλλευτήκαμε την εύνοια του καιρού˙ διάφοροι συνοδοιπόροι, μεμονωμένα ή σε ομάδες, απολάμβαναν εξίσου την ομορφιά της φύσης και την καλή θερμοκρασία. Μέσω μιας μικρής παλιάς γέφυρας, το παραδοσιακό πλακόστρωτο μονοπάτι μας οδήγησε στο μικρό χωριό Πεδινό, το οποίο διασχίσαμε και συνεχίσαμε ανηφορικά προς τα Τσέρια. Τα μικρά αυτά χωριά έχουν διατηρήσει την παραδοσιακή αρχιτεκτονική τους και ανακαινίζονται ξανά μερικώς. Η συνέχεια απαιτούσε μια μικρή στάση στα Τσέρια, όπου ήπιαμε καφέ, γευματίσαμε και δοκιμάσαμε τις αγκινάρες που μας φίλεψε ένας ευγενικός κάτοικος του χωριού. Ύστερα , πήραμε ξανά το δρόμο του γυρισμού προς το Πεδινό, αυτή τη φορά για να κατηφορίσουμε προς τη μονή Σωτήρoς. Ξανά το μονοπάτι έχρηζε καθαρισμού, ωστόσο το τοπίο ήταν μαγευτικό. Στον περίβολο της εγκαταλελειμμένης, πλέον, μονής Σωτήρoς υπάρχουν κάποιες μουριές με ήδη γινoμένους και νόστιμους καρπούς. Μόλις λίγα μέτρα μας χώριζαν πια από το φαράγγι του Βυρού, στους άνυδρους κόλπους του οποίου συνεχίσαμε τη διαδρομή μας. Ωστόσο, ο ουρανός ήδη σκοτείνιαζε και δεν άργησε να βρέξει. Ευτυχώς, σταμάτησε γρήγορα κι έτσι συνεχίσαμε τη διαδρομή μας μέσα στο φαράγγι, το οποίο μας αποζημίωσε με εκπληκτικές εικόνες, για να επιστρέψουμε πίσω στις Κάλυβες. Η πορεία μας, όμως, δεν θα τελείωνε εδώ, καθώς η ευγενική και φιλόξενη κα. Κατερίνα μας προσκάλεσε στο σπίτι της, ένα παραδοσιακό σπίτι με μια πανέμορφη βεράντα, που της πρόσφερε σκιά μια παλιά κληματαριά. Μας κέρασε ελληνικό καφέ, μια υπέροχη παραδοσιακή μανιάτικη σούπα (τραχανά), τυρί, ψωμί φρυγανισμένο πασπαλισμένο με ρίγανη κι ελαιόλαδο, ελιές και κρασί. Αυτή η «γεύση από Μάνη» επισφράγισε με τον πιο όμορφο τρόπο το ταξίδι μας και θα μείνει χαραγμένη σαν μια γλυκιά ανάμνηση. Ένα μεγάλο «ευχαριστώ» στην κα. Κατερίνα και, φυσικά, στον Ορειβατικό Σύλλογο Καλαμάτας που μας έδωσε την ευκαιρία όχι μόνο να ανακαλύψουμε, αλλά και να ζήσουμε την περιοχή!

 

Rebecca Grethe

 

For today’s tour, we (a group of 21 people and 2 dogs) started at 8 o’clock from the mountaineering club of Kalamata. With the cars we went to Kalyves, near Kardamili, to begin our hike. During our ascend on a once paved path, we cleaned it from plants that threatened to overgrow it. Obviously, we were not the only group who took advantage ofthe good weather. There were many people on the path who enjoyed the beautiful nature and the perfect temperatures to go on a hike. The traditionally paved path took us over a little old bridge to the small village of Pedino, which we passed through, and then further up to Tseria. These little villages kept their traditional way of building, and are partly being renovated again. In the centre of Tseria, we enjoyed a coffee, lunch and some artichokes from a local villager. The astonishing view from the terrace down to the sea was definitely worth the climb. Afterwards, we took the same path back to Pedino, where we then turned towards the monastery of Sotiras. Our descend there was again accompanied by path-cleaning and admiring the beauty of the landscape. Within the nowadays abandoned monastery of Sotiras grow some mulberry trees, which already bear some delicious fruits. The descend from here to Vyros gorge was now only a few metres, and we continued our way through the dry stream bed. But it didn’t stay dry for long, as the clouds were getting darker and soon poured rain over us. Fortunately, it was only a quick shower, and we could continue our way through the canyon, which offered stunning views, back to Kalyves. But our trip was far from over, as we were invited by the most friendly and welcoming Ms Katerina. She showed us her traditional house with a wonderful terrace, shaded by an age-old vine, and prepared us Greek coffee, a fantastic traditional maniatic soup (Trachanas), cheese, roasted bread with olive oil and oregano, olives, and wine. This ‘taste of Mani’ complemented our trip perfectly and we will keep it in best memory. A very big thank you to Ms Katerina, and of course to the mountaineering club for giving us the opportunity to not only discover, but to experience this region!

 

By: R. Grethe