Λίγα λόγια για τη διαδρομή

Η προτεινόμενη αυτή διαδρομή αποτελεί τμήμα του δικτύου μονοπατιών που ένωνε τα χωριά του Μεσσηνιακού Ταϋγέτου με την πόλη της Καλαμάτας. Ξεκινά από τη θέση Λαγού Χάνι δίπλα στον ασφαλτόδρομο που οδηγεί στη Νέδουσα και καταλήγει στον οικισμό της Αλαγονίας. Ακολουθεί παράλληλη πορεία με μερικά από τα πιο όμορφα ρέματα της περιοχής. Πυκνή βλάστηση, τρεχούμενα νερά, καταρράκτες, ξύλινα γεφυράκια είναι κάποια από τα εντυπωσιακά στοιχεία της διαδρομής. Εξίσου σημαντικές είναι και οι ανθρώπινες κατασκευές που συναντάμε στο διάβα μας. Παλιά πέτρινα γεφύρια, βυζαντινές εκκλησίες, ο ανακαινισμένος νερόμυλος του Ρεντίφη είναι κάποια από τα στοιχεία αυτά. Ορισμένα μάλιστα έχουν χαρακτηριστεί ως μνημεία της υστεροβυζαντινής εποχής και προστατεύονται από το Υπουργείο Πολιτισμού.

 

Η πεζοπορική διαδρομή

Βαθμός δυσκολίας διαδρομής:

Εύκολη

Μήκος διαδρομής:

5385 μ

Χρονική διάρκεια:

1 ώρα 22 λεπτά

Καθαρός χρόνος

1 ώρα 45 λεπτά

Εκτιμώμενος χρόνος με στάσεις

Υψομετρικό προφίλ διαδρομής:

Αφετηρία:

400 μ

Τέρμα:

760 μ

Υψομ. Διαφορά:

360 μ

Ελάχιστο υψόμετρο:

400 μ

Μέγιστο υψόμετρο

780 μ

Έδαφος:

Η διαδρομή ξεκινά σε χωματόδρομο για να συνεχίσει σε μονοπάτι και ασφαλτόδρομο. Στο τελευταίο κομμάτι ξαναμπαίνουμε σε μονοπάτι.

 
 
Περιγραφή διαδρομής
 

Σημείο

: 141

Θέση Λαγού Χάνι. Σε περίπου 16 χλμ από Καλαμάτα στο δρόμο για Σπάρτη συναντάμε αριστερά μας τη διασταύρωση για Νέδουσα. Σε ακόμη 900 μ διασταυρωνόμαστε με το μονοπάτι που έρχεται από Ι.Μ. Βελανιδιάς. Ο χωματόδρομος στα δεξιά μας, μας οδηγεί στο εντυπωσιακό πέτρινο γεφύρι του Πολυκάρπου. Είναι η αρχή της πορείας μας.

Αμέσως μετά το γεφύρι συναντάμε κτίσματα και το εκκλησάκι της Ζωοδόχου πηγής. Ακολουθούμε το χωματόδρομο αριστερά και πίσω από την εκκλησία. Η πορεία μας συνεχίζει επάνω στο χωματόδρομο αγνοώντας δευτερεύοντες δρομίσκους και έχει κατεύθυνση νότιο – ανατολική δίπλα σε ρέμα το οποίο προσεγγίζουμε λίγο αργότερα. Τρεχούμενα νερά και πυκνή βλάστηση από πλατάνια συνοδεύουν το περπάτημά μας.

Χρόνος

: 0 ώρες 00 λεπτά

Απόσταση

: 0 μ

Υψόμετρο

: 400 μ

Έδαφος

: χωμ.

Σημείο

: 143

Γεφύρι Βυρού. Το συναντάμε στα δεξιά μας. Ένα από τα ομορφότερα της Μεσσηνίας, αναγνωρισμένο ως μνημείο, μέσα σε οργιώδη βλάστηση, πάνω από τα αφρισμένα ορμητικά νερά του ρέματος. Ένα σύρμα αποτρέπει την πρόσβαση, πιθανόν για λόγους ασφάλειας. Συνεχίζουμε στο χωματόδρομο για να συναντήσουμε σε 100 μέτρα το γεφύρι Ματζίνειας. Πρόκειται για μια πιο στέρεη μονότοξη πέτρινη κατασκευή. Το διασχίζουμε και στην απέναντι όχθη συνεχίζουμε σε μονοπάτι – καλντερίμι αφήνοντας πίσω μας το θορυβώδες από τα νερά ρέμα. Ανεβαίνουμε έχοντας χαμηλά στα δεξιά μας ένα άλλο ρέμα. Απέναντι βλέπουμε τον οικισμό της Αρτεμισίας

Χρόνος

: 0 ώρες 21 λεπτά

Απόσταση

: 1420 μ

Υψόμετρο

: 436 μ

Έδαφος

: χωμ., μον.

Σημείο

: 145

Το μονοπάτι οδηγεί σε ασφάλτινο δρόμο (δρόμος που ενώνει την επαρχιακή οδό Καλαμάτας – Σπάρτης με Αλαγονία) τον οποίο και ακολουθούμε προς τα πάνω. Σε περίπου 500 μέτρα συναντάμε τη διασταύρωση που οδηγεί στο νερόμυλο Ρεντίφι (υπάρχει σχετική σήμανση). Πρόκειται για παλιό νερόμυλο που έχει ανακατασκευαστεί μέσα σε ένα πανέμορφο τοπίο. Σίγουρα αξίζει μια μικρή παράκαμψη για να τον δεις. Χρειάζεται όμως πρώτα συνεννόηση με τους ιδιοκτήτες. Συνεχίζουμε στην άσφαλτο και περνάμε στα δεξιά μας από το εκκλησάκι της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος για να αντικρύσουμε στη συνέχεια μια πανοραμική άποψη των τελευταίων χωριών του Ταϋγέτου. Η άσφαλτος μας οδηγεί σε γέφυρα που διασχίζει ένα ακόμη όμορφο ρέμα με τρεχούμενα νερά.

Χρόνος

: 0 ώρες 38 λεπτά

Απόσταση

: 2500 μ

Υψόμετρο

: 539 μ

Έδαφος

: ασφ.

Σημείο

: 241

Στην επόμενη στροφή κάποια σκαλάκια στα δεξιά, μας ανεβάζουν στο εκκλησάκι του Αγ. Γεωργίου, τοποθετημένο σε ένα λόφο με όμορφη θέα. Η πορεία μας όμως είναι αριστερά σε μονοπάτι που βρίσκεται σε αντίθετη κατεύθυνση από τον Αγ. Γεώργιο. Το μονοπάτι διασταυρώνεται άλλες τρεις φορές με το δρόμο.

Χρόνος

: 0 ώρες 54 λεπτά

Απόσταση

: 3725 μ

Υψόμετρο

: 600 μ

Έδαφος

: ασφ. μον.

Σημείο

: 242

Στη τρίτη συνάντηση του μονοπατιού με το δρόμο στρίβουμε αριστερά και ακολουθούμε την άσφαλτο. Λίγο αργότερα συναντάμε πηγή και γεφυράκι. Αμέσως μετά το γεφυράκι ακολουθούμε την άσφαλτο προς τη διεύθυνση που δείχνει η πινακίδα για Αλαγονία.

Χρόνος

: 0 ώρες 59 λεπτά

Απόσταση

: 3970 μ

Υψόμετρο

: 644 μ

Έδαφος

: ασφ.

Σημείο

: 244

Στην επόμενη στροφή του δρόμου αφήνουμε την άσφαλτο και κινούμαστε ευθεία στο μονοπάτι. Εδώ υπάρχουν πινακίδες που μας καθοδηγούν: προς Βρύση Νίκα, Καταρράκτης, Πλατεία. Ένα εντυπωσιακό σκηνικό ξετυλίγεται μπροστά μας. Το μονοπάτι κινείται δίπλα σε τρεχούμενα νερά μέσα σε οργιώδη βλάστηση. Ξύλινα γεφυράκια μας περνούν εναλλάξ και στις δυο πλευρές του ρέματος εως ότου φτάσουμε

Χρόνος

: 1 ώρα 11 λεπτά

Απόσταση

: 4850 μ

Υψόμετρο

: 693 μ

Έδαφος

: μον.

Σημείο

: 245

στον καταρράκτη στο πιο ωραίο σημείο της διαδρομής. Ξύλινα τραπεζάκια και πάγκοι χρησιμεύουν για όποιον θέλει να καθίσει και να απολαύσει το τοπίο. Το μονοπάτι στη συνέχεια ανηφορίζει δεξιά από τον καταρράκτη. Πλησιάζοντας στο χωριό περπατάμε σε πλακόστρωτο και στη συνέχεια σε άσφαλτο εως την

Χρόνος

: 1 ώρα 15 λεπτά

Απόσταση

: 5005 μ

Υψόμετρο

: 715 μ

Έδαφος

: μον.

Σημείο

: 248

πλατεία της Αλαγονίας που είναι και το τέλος της διαδρομής μας. Εδώ υπάρχουν επίσης πινακίδες που μας δείχνουν τη κατεύθυνση από όπου ήρθαμε (Βρύση Νίκα, Καταρράκτης)

Οι χρόνοι που έχουν σημειωθεί είναι καθαροί χρόνοι πεζοπορίας. Δεν περιλαμβάνονται χρόνοι για στάσεις (συνήθως υπολογίζονται περίπου 10 με 15 λεπτά στάση ανά ώρα πορείας).

Έτος καταγραφής 2015 σε συνεργασία με τις εκδόσεις Nakas/Road

Φύκιρης Κων/νος / Τοπογράφος Μηχανικός

Το βουνό

Το Τετράζιο όρος βρίσκεται στο βόρειο άκρο της Μεσσηνίας στα σύνορα με την Αρκαδία σε μια περιοχή με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον στους αρχαίους χρόνους. Εδώ βρισκόταν η αρχαία Ανδανία γενέτειρα και τόπος προέλευσης των Μεσσηνίων. Εδώ τελούνταν στην αρχαιότητα μυστήρια, εφάμιλλά των Ελευσίνιων. Επίσης εδώ έλαβαν χώρα τα τελευταία γεγονότα των Μεσσηνιακών πολέμων. Η περιοχή είναι γεμάτη με ευρήματα της εποχής εκείνης όπως: αρχαίους ναούς, πόλεις και οχυρά.

Η προτεινόμενη διαδρομή ξεκινά από τον οικισμό της Κάτω Μέλπειας και φτάνει στη κορυφή του Τεράζιου όρους στα 1.389μ. Θα μπορούσαν να προταθούν δυο αυτόνομες και πιο μικρές διαδρομές. Η πρώτη έχει ως αφετηρία την Κάτω Μέλπεια και τέρμα τον συνοικισμό Άγιο Δημήτριο της Άνω Μέλπειας και διέρχεται μέσα από όμορφο ρέμα με τρεχούμενα νερά και πυκνή βλάστηση. Η δεύτερη αφορά καθεαυτό την ανάβαση στο Τετράζιο και ξεκινά από τον οικισμό Άγιο Αθανάσιο.

Η διαδρομή ακολουθεί σε μεγάλο της τμήμα το παλιό μονοπάτι που ένωνε τους οικισμούς της βόρειας Μεσσηνίας αλλά και της Αρκαδίας με τον Μεσσηνιακό κάμπο. Σήμερα το μονοπάτι έχει εγκαταλειφθεί και χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή σε κάποια σημεία για να το εντοπίσεις.

 

Η διαδρομή

Βαθμός δυσκολίας διαδρομής:

Μέτρια - Δύσκολη

Μήκος διαδρομής:

10.375 μ

Χρονική διάρκεια:

4 ώρες, 30 λεπτά

Καθαρός χρόνος

5 ώρες, 45 λεπτά

Εκτιμώμενος χρόνος με στάσεις

Υψομετρικό προφίλ διαδρομής:

Αφετηρία:

200 μ

Τέρμα:

1.389 μ

Υψομ. Διαφορά:

1.189 μ

Ελάχιστο υψόμετρο:

200 μ

Μέγιστο υψόμετρο

1.389 μ

Έδαφος:

Μονοπάτι, χωματόδρομος, καλντερίμι, άσφαλτος.

Περιγραφή διαδρομής

Σημείο

358

Αφετηρία της διαδρομής μας είναι ο οικισμός της Κάτω Μέλπειας στη βόρεια Μεσσηνία σε απόσταση 46 χλμ. από την Καλαμάτα και 6 χλμ. από το Διαβολίτσι. Στην είσοδο του οικισμού συναντάμε σε διασταύρωση δίπλα στο δρόμο γέφυρα διαμορφωμένη με πλακόστρωτο. Εδώ υπάρχει πινακίδα που δείχνει την κατεύθυνση προς: καταρράκτες, λίμνες και κάστρο. Ακολουθούμε την πορεία αυτή σε ασφαλτόδρομο στα δεξιά μας. 5 λεπτά αργότερα βλέπουμε ίδια πινακίδα (σημείο 357). Εδώ στρίβουμε αριστερά σε τσιμεντόδρομο που σύντομα μετατρέπεται σε χωμάτινο. Ακολουθούμε το δρόμο αυτό που ανηφορίζει δίπλα σε ρέμα. Στη πορεία μας συναντάμε σήμανση σε τρία σημεία. Στο πρώτο φεύγει μονοπάτι για τους καταρράκτες Κουτέντου. Αν έχουμε χρόνο αξίζει να μπούμε στο στενό φαράγγι και να δούμε τους εντυπωσιακούς καταρράκτες. Δύο ακόμη μονοπάτια οδηγούν στις λίμνες Περιβολάκι και στο κάστρο Γκρεμπενής. Το τελευταίο το βλέπουμε στη κορυφή της απόκρημνης πλαγιάς ψηλά πάνω από το φαράγγι. Εμείς συνεχίζουμε να ανηφορίζουμε στο χωματόδρομο. Σε διασταύρωση με δεύτερο χωματόδρομο εμείς συνεχίζουμε στο δρόμο αριστερά ακολουθώντας τη κατεύθυνσή του ρέματος.

Χρόνος

0 ώρες

0 λεπτά

Απόσταση

0 μ

Υψόμετρο

200 μ

Έδαφος

ασφ., χωματ.

Σημείο

Tetraz 01

Το τέλος του χωματόδρομου. Λίγα μέτρα πιο πέρα συναντάμε την κοίτη του ρέματος και περνάμε στην δυτική του πλευρά. Εδώ βλέπουμε μονοπάτι και αυλάκι που μας οδηγούν στο πάνω μέρος παλιού νερόμυλου (σημείο 354). Από εδώ και πάνω το μονοπάτι ανηφορίζει σε πυκνή βλάστηση. Στο τμήμα του αυτό θέλει ιδιαίτερη προσοχή να μη το χάσουμε. Προσπαθούμε να ακολουθούμε τα κόκκινα σημάδια σε βράχους. Ένα τέταρτο αργότερα το μονοπάτι γίνεται πιο ομαλό και το ίχνος του ξεκάθαρα μας οδηγεί στην Άνω Μέλπεια

Χρόνος

0 ώρες

56 λεπτά

Απόσταση

2810 μ

Υψόμετρο

525 μ

Έδαφος

μον.,

Σημείο

351

Σημείο με κυπαρίσσι. Εδώ εισερχόμαστε στον οικισμό Άγιο Δημήτριο της Άνω Μέλπειας. Ακολουθώντας το μονοπάτι και στη συνέχεια το δρόμο φτάνουμε στο κέντρο του συνοικισμού. (σημείο 348: εκκλησία και σχολείο). Συνεχίζουμε στον κεντρικό δρόμο (άσφαλτος) που συνδέει τον Άγιο Δημήτριο με το Άγιο Αθανάσιο. Λίγο μετά την είσοδο στον συνοικισμό Άγιο Αθανάσιο στρίβουμε σε δρομάκι αριστερά για να βγούμε στη εκκλησία του χωριού

Χρόνος

1 ώρα

52 λεπτά

Απόσταση

4410 μ

Υψόμετρο

710 μ

Έδαφος

χωμ., ασφ.,

Σημείο

tetraz 03

Εκκλησία και πλατεία συνοικισμού Άγιος Αθανάσιος της Άνω Μέλπειας. Από εδώ συνεχίζουμε στο κεντρικό δρόμο μπροστά από την εκκλησία με κατεύθυνση βόρεια. Σε λίγο η άσφαλτος γίνεται χωματόδρομος. Αγνοούμε δευτερεύοντες χωματόδρομους εως ότου συναντήσουμε πέτρινη περίφραξη εκκλησίας και πινακίδα που δείχνει προς Αγία Θεοδώρα. Εδώ στρίβουμε αριστερά και περνάμε την πρώτη εκκλησία (Αγ. Παρασκευή) για να συναντήσουμε δεύτερη και το κοιμητήριο του χωριού. Αμέσως μετά ακολουθούμε το δρόμο δεξιά για να τον αφήσουμε ακολουθώντας μονοπάτι στην αριστερή του πλευρά (346). Το μονοπάτι «κόβει» τις στροφές του δρόμου για να συνεχίσει σε αυτόν για περίπου 180μ ακόμη.

Χρόνος

2 ώρες

15 λεπτά

Απόσταση

5871 μ

Υψόμετρο

810 μ

Έδαφος

χωμ.,

Σημείο

344

Στο δύσβατο χωματόδρομο βλέπουμε δεξιά μας το μονοπάτι το οποίο και ακολουθούμε. Στην αρχή περπατάμε σε παλιό καλντερίμι που στη συνέχεα εναλλάσσεται με μονοπάτι. Το ακολουθούμε εως ότου φτάνουμε σε περιοχή με κτήματα και πεζούλια. Σε σημεία το ίχνος του μονοπατιού χάνεται. Η γενική μας κατεύθυνση είναι βόρεια προς το διάσελο μπροστά μας (342) στο οποίο φτάνουμε σύντομα. Σε λίγα μέτρα συναντάμε

Χρόνος

2 ώρες

40 λεπτά

Απόσταση

6810 μ

Υψόμετρο

865 μ

Έδαφος

μον.,

Σημείο

341

χωματόδρομο τον οποίο και ακολουθούμε αριστερά. Απέναντί μας βλέπουμε την κορυφή του Τετράζιου. Αγνοούμε αριστερό χωματόδρομο (340) ο οποίος οδηγεί σε αρχαίο ναό. Σε λίγο παρακάμπτουμε τη στροφή του δρόμου βγαίνοντας σε στάνη αριστερά για να συναντήσουμε στη συνέχεια

Χρόνος

3 ώρες

Απόσταση

7655 μ

Υψόμετρο

960 μ

Έδαφος

μον.,

Σημείο

tetraz 04

διασταύρωση με πιο μεγάλο χωματόδρομο. Στο σημείο αυτό ανεβαίνουμε τη ράχη μπροστά μας και κινούμαστε σε μονοπάτι – γιδόστρατο στη δεξιά πλευρά ρέματος εως ότου βγούμε σε περιοχή με κτήματα και πεζούλια (339). Συνεχίζουμε στην ίδια κατεύθυνση εως ότου ανέβουμε την πλαγιά απέναντι και βγούμε σε ράχη (338). Εδώ στρίβουμε αριστερά και ακολουθούμε τη ράχη με κατεύθυνση Β – ΒΔ. Σε λίγο περνάμε μικρό διάσελο για να συνεχίσουμε στη τελική ράχη με κάποια βράχια τα οποία δεν μας δυσκολεύουν ιδιαίτερα.

Χρόνος

3 ώρες

35 λεπτά

Απόσταση

8920 μ

Υψόμετρο

1025 μ

Έδαφος

μον.,

Σημείο

Tetrazio

Προφήτης Ηλίας το εκκλησάκι της κορυφής σε μια θέση με απίστευτη θέα σε όλη σχεδόν την Πελοπόννησο. Είναι το τέλος της ανάβασής μας.

Οι χρόνοι που έχουν σημειωθεί είναι καθαροί χρόνοι πεζοπορίας. Δεν περιλαμβάνονται χρόνοι για στάσεις (συνήθως υπολογίζονται περίπου 10 - 15 λεπτά στάση ανά ώρα πορείας).

Έτος καταγραφής 2015 σε συνεργασία με τις εκδόσεις Nakas/Road

Φύκιρης Κων/νος / Τοπογράφος Μηχανικός

Λίγα λόγια για το Μπίλιοβο

Μια από τις ομορφότερες γωνιές της Μεσσηνίας είναι το περίφημο «Μπίλιοβο», το λιθόστρωτο καλντερίμι που συνδέει τα χωριά Σωτηριάνικα και Αλτομιρά. Χωρίς καμία διάθεση τοπικισμού και έχοντας περπατήσει στα περισσότερα βουνά της Ελλάδας θα το κατατάσσαμε ανάμεσα στα καλύτερα καλντερίμια στον Ελλαδικό χώρο.

Το σωζόμενο σήμερα τμήμα του έχει μήκος 3000μ και με 83 στροφές (από τις οποίες οι 78 είναι 180°) ανεβαίνει από τα Σωτηριάνικα (υψ. 300μ) στα Αλτομιρά (υψ. 800μ) καλύπτοντας μια υψομετρική διαφορά 500μ. Το καλντερίμι σε ορισμένα τμήματα αναρριχάται πάνω στο βράχο και κατά ένα μεγάλό του κομμάτι κινείται παράλληλα και μέσα σε ρέμα μεγάλης κλίσης. Μετά τα πρώτα 500μ μπαίνει σε δάσος και όσο το υψόμετρο αυξάνεται η θέα που απολαμβάνει ο πεζοπόρος προς τα χωριά της Μάνης και τον Μεσσηνιακό κόλπο γίνεται ακόμη ποιο εντυπωσιακή. Αποτελεί τμήμα ενός μεγάλου δικτύου καλντεριμιών και μονοπατιών που χρησιμοποιούνταν μέχρι και τα μέσα του 20ου αιώνα για την επικοινωνία των χωριών της Μάνης και του Ταϋγέτου.

Η κατασκευή του ξεκίνησε το 1904 και όποιος γνωρίζει από πέτρα θα το χαρακτήριζε ως σημαντικό επίτευγμα της λαϊκής τεχνικής και αρχιτεκτονικής. 30 από τις στροφές του είναι κατασκευασμένες σε κλίση εδάφους πάνω από 80%. Από τις λίγες πληροφορίες που συγκεντρώσαμε βρίσκουμε ότι την χάραξη των 40 στροφών έκανε ο Μηχανικός της εποχής εκείνης Παναγιώτης Αφεντάκης ενώ την κατασκευή είχαν αναλάβει τα αδέλφια Νικόλαος και Στασινός Σταυριανέας από τα Σωτηριάνικα. Εργάσθηκαν πολλοί άνθρωποι από τα γύρω χωριά και κυρίως από τα Αλτομιρά που είχαν μαστόρους γνωστούς στο λάξευμα της πέτρας. Η πέτρα ήταν το βασικό δομικό υλικό και χρησιμοποιήθηκε τόσο για το χτίσιμο των τοίχων αντιστήριξης (που σε ορισμένα σημεία ξεπερνά τα 4 μέτρα) όσο και για το στρώσιμο του δρόμου. Τα εργαλεία που χρησιμοποιήθηκαν για το λάξευμά της ήταν το σφυρί και το καλέμι. Το υπόλοιπο τμήμα της δεν δόθηκε σε εργολάβο. Κατασκευάστηκε με προσωπική εργασία των κατοίκων των Αλτομιρών. Από μια ημερομηνία που βρίσκουμε σκαλισμένη σε μια πέτρα συμπεραίνουμε πως το έργο τελείωσε το 1928.

Πρόσφατα χαρακτηρίστηκε ως μνημείο από το Υπουργείο Πολιτισμού μετά από συνεργασία με τον ορειβατικό (Ε.Ο.Σ.) σύλλογο Καλαμάτας.

 

Η πεζοπορική διαδρομή

Βαθμός δυσκολίας διαδρομής:

εύκολη

Μήκος διαδρομής:

4.790 μ

Χρονική διάρκεια:

 

1 ώρα 30 λεπτά

Καθαρός χρόνος

1 ώρα 50 λεπτά

Εκτιμώμενος χρόνος με στάσεις

Υψομετρικό προφίλ διαδρομής:

Αφετηρία:

315μ

Τέρμα:

800μ

Υψομ. Διαφορά:

485μ

Ελάχιστο υψόμετρο:

315μ

Μέγιστο υψόμετρο

870μ

Έδαφος:

 

Η διαδρομή ξεκινά σε ασφαλτόδρομο ο οποίος κατά τμήματα είναι στρωμένος με τσιμέντο ή γίνεται χωματόδρομος. Ακολουθεί το κυρίως και μεγαλύτερο τμήμα επάνω σε καλντερίμι. Σε κάποια τμήματα το καλντερίμι θέλει αποκατάσταση, είναι όμως εύκολα προσπελάσιμο. Το τελευταίο κομμάτι περιλαμβάνει και χωματόδρομο. 

 

Περιγραφή διαδρομής

Σημείο

: 101

Αφετηρία της διαδρομής ο οικισμός Σωτηριάνικα σε απόσταση περίπου 20 λεπτών νότια της Καλαμάτας στη διαδρομή για Μάνη. Από το κέντρο του χωριού κινούμαστε δυτικά στο δρόμο όπου υπάρχει σχετική σήμανση: «προς καλντερίμι Μπίλιοβο». Κατηφορίζουμε σε ασφάλτινη οδό και περνάμε το πρώτο γεφυράκι. Συνεχίζουμε στον ίδιο δρόμο ακολουθώντας την πορεία που δείχνει η πινακίδα «προς Ναό Αγ. Νικολάου». Περνάμε δεύτερο γεφυράκι και η κατεύθυνσή μας γίνεται νοτιοδυτική. Σε λίγο αφήνουμε στα αριστερά μας εντυπωσιακό παλιό πέτρινο πηγάδι.

Χρόνος

: 0 ώρες 00 λεπτά

Απόσταση

: 0 μ

Υψόμετρο

: 315 μ

Έδαφος

: άσφ.

Σημείο

: 104

Ο δρόμος μας βγάζει σε διασταύρωση. Ακολουθούμε την αριστερή διακλάδωση όπου υπάρχει και σχετική πινακίδα. Κινούμαστε σε τσιμεντόδρομο ο οποίος εναλλάσσεται με χωματόδρομο. Σε επόμενη διασταύρωση υπάρχει ξύλινη πινακίδα σε ελιά που μας δείχνει την πορεία μας ευθεία. Συνεχίζουμε στον ίδιο δρόμο εως το τέλος του προσπερνώντας στα δεξιά μας εισόδους χτημάτων. Η πορεία εως τώρα είναι μέσα σε ελαιώνες. Στη περίοδο Νοέμβριο – Ιανουάριο ο πεζοπόρος θα βρεθεί ανάμεσα σε ανθρώπους που μαζεύουν ελιές, η πιο χαρακτηριστική καλλιέργεια της Μεσσηνίας

Χρόνος

: 0 ώρες 06 λεπτά

Απόσταση

: 495 μ

Υψόμετρο

: 304 μ

Έδαφος

: άσφ.

Σημείο

: 105

Στο τέλος του δρόμου που ακολουθούσαμε συναντάμε στα δεξιά μας την αρχή του καλντεριμιού. Μπαίνουμε στο καλντερίμι και κινούμαστε σε αυτό σε σχεδόν επίπεδη πορεία. Το λιθόστρωτο εναλλάσσεται με χωμάτινο μονοπάτι.

Χρόνος

: 0 ώρες 12 λεπτά

Απόσταση

: 1000 μ

Υψόμετρο

: 335 μ

Έδαφος

: μον.

Σημείο

: 106

Το μονοπάτι συναντά χωματόδρομο που έρχεται από δεξιά μας μέσα από χτήμα ο οποίος κινείται για μερικά μέτρα παράλληλα στο καλντερίμι εως ότου στρίβει και το κόβει κάθετα (σημείο 107)

Χρόνος

: 0 ώρες 19 λεπτά

Απόσταση

: 1.420 μ

Υψόμετρο

: 362 μ

Έδαφος

: μον.

Σημείο

: 107

Εδώ υπάρχει ξύλινη πινακίδα σε δέντρο που μας δείχνει την πορεία μας. Από εδώ και στο εξής και για το μεγαλύτερο διάστημα της πορείας μας κινούμαστε αποκλειστικά πάνω στο καλντερίμι που στο πρώτο του αυτό τμήμα είναι ανηφορικό με συνεχείς στροφές. Ανεβαίνοντας η θέα γίνεται όλο και πιο εντυπωσιακή. Μια θέα που περιλαμβάνει τα χωριά της μεσσηνιακής Μάνης, το φαράγγι του Ριντόμου και τον Μεσσηνιακό κόλπο.

Χρόνος

: 0 ώρες 21 λεπτά

Απόσταση

: 1.515 μ

Υψόμετρο

: 372 μ

Έδαφος

: καλντερ.

Σημείο

: 108

Βρισκόμαστε στο σημείο που τελειώνει το πρώτο ανηφορικό κομμάτι σε περιοχή κάτω από τη σκιά των πεύκων. Το καλντερίμι αλλάζει πορεία και μπαίνει μέσα στο βουνό ακολουθώντας αρχικά μια ευθεία επίπεδη διαδρομή. Αν μέχρι τώρα το καλντερίμι μας έχει εντυπωσιάσει με το χτίσιμό του και τον τρόπο που ανεβαίνει στο βουνό αυτό που ακολουθεί στη συνέχεια προκαλεί ακόμα μεγαλύτερη έκπληξη και θαυμασμό, ιδιαίτερα σε αυτόν που περπατά εδώ για πρώτη φορά. Με μεγάλες ευθείες που εναλλάσσονται με στροφές 180Ο σκαρφαλώνει και καταλαμβάνει ολόκληρη την πλαγιά του βουνού. Τα τοιχία αντιστήριξης έχουν ύψος αρκετών μέτρων. Το τμήμα αυτό δικαιολογεί απόλυτα τον πρόσφατο χαρακτηρισμό του Μπίλιοβου ως μνημείου από το υπουργείο Πολιτισμού μετά από συνεργασία με τον ΕΟΣ Καλαμάτας.

Χρόνος

: 0 ώρες 33 λεπτά

Απόσταση

: 1960 μ

Υψόμετρο

: 494 μ

Έδαφος

: καλντερ.

Σημείο

: 109

Η ανηφορική πορεία συνεχίζεται και στο σημείο αυτό το καλντερίμι διασταυρώνεται με ρέμα. Ακολουθεί στη συνέχεια πορεία παράλληλη στο ρέμα και με πιο ομαλή κλίση. Στο τελευταίο τμήμα του σωζόμενου λιθόστρωτου, το καλντερίμι βρίσκεται σε χειρότερη κατάσταση και χρειάζεται αποκατάσταση. Επίσης χρειάζονται αποκατάσταση 2 με 3 σημεία από τα τμήματα που έχουμε ήδη διανύσει. Ωστόσο δεν παρουσιάζονται προβλήματα προσπέλασης από τον πεζοπόρο.

Στο τέλος το καλντερίμι χάνεται. Με λίγη προσπάθεια βρίσκουμε τον χωματόδρομο που βρίσκεται ευθεία μπροστά μας και λίγο ψηλότερα. Τον ακολουθούμε στα δεξιά με κατεύθυνση ανατολική.

Χρόνος

: 0 ώρες 49 λεπτά

Απόσταση

: 2.645 μ

Υψόμετρο

: 635 μ

Έδαφος

: καλντερ.

Σημείο

: 110

Στη διασταύρωση που συναντάμε επιλέγουμε τον αριστερό και πιο κεντρικό χωματόδρομο που σε λίγα λεπτά μας οδηγεί στο

Χρόνος

: 1 ώρα 16 λεπτά

Απόσταση

: 3.885 μ

Υψόμετρο

: 845 μ

Έδαφος

: χωματ.

Σημείο

: 111

κεντρικό δρόμο που έρχεται από Σωτηριάνικα. Ο δρόμος αυτός πρόσφατα ασφαλτοστρώθηκε. Απέναντι μας βλέπουμε ένα μοναδικό πανόραμα κάποιων από των πιο όμορφων και κρυμμένων κορυφών του Ταϋγέτου με το Χαλασμένο και το Κοκκινοβούνι να ξεχωρίζουν.

Η άσφαλτος οδηγεί επίσης στα Αλτομυρά. Εμείς συνεχίζουμε ευθεία απέναντι και λίγο δεξιά μέσα στα χωράφια. Μπροστά μας βλέπουμε τον οικισμό. Στα αριστερά μας υπάρχουν υπολείμματα του καλντεριμιού στο οποίο για ένα τμήμα ξαναπερπατάμε πάνω του. Στο χωματόδρομο που συναντάμε στρίβουμε αριστερά και καταλήγουμε στο τέλος της πορείας μας.

Χρόνος

: 1 ώρα 21 λεπτά

Απόσταση

: 4.305 μ

Υψόμετρο

: 840 μ

Έδαφος

: μον., χωμ.

Σημείο

: 112

Το τέρμα της διαδρομής. Σημείο με πηγές, εντυπωσιακή βλάστηση από πανύψηλα πλατάνια και διαμορφωμένο χώρο πλατείας. Βρίσκεται στην είσοδο του χωριού.

Επιβάλλεται για όσους φτάσουν εδώ να περιηγηθούν στα δρομάκια των Αλτομυρών που ξεκινούν μερικές δεκάδες μέτρα αργότερα. Η ομορφιά και η μοναδικότητα του σχεδόν εγκαταλειμμένου οικισμοί θα τους αποζημιώσει με το παραπάνω.

Οι χρόνοι που έχουν σημειωθεί είναι καθαροί χρόνοι πεζοπορίας. Δεν περιλαμβάνονται χρόνοι για στάσεις. (συνήθως υπολογίζονται περίπου 10 με 15 λεπτά στάση ανά ώρα πορείας)

Έτος καταγραφής 2015 σε συνεργασία με τις εκδόσεις Nakas/Road

Φύκιρης Κων/νος / Τοπογράφος Μηχανικός

Όμορφες στιγμές με τον Ορειβατικό Σύλλογο στη Στενωσιά Πυλίας

Να που ο τόπος μας κρύβει θαύματα. Ένα τέτοιο μικρό θαύμα ανακαλύψαμε με τον Ορειβατικό Σύλλογο Μεσσηνίας στη Στενωσιά Πυλίας

Ο Βαλάντης Καλογερόπουλος μίλησε για τον φυσικό παράδεισο του χωριού του στα μέλη του Συλλόγου μας , που με  τη σειρά τους αποδέχθηκαν την πρόσκληση του και όλοι μαζί με τους κατοίκους της Στενωσιάς δούλεψαν για τον καθαρισμό του μέρους.

Έτσι  ο Σύλλογος μας ξεκίνησε με ενθουσιασμό στις 15/7/2018 και ώρα 8:00 π.μ. για την όμορφη Στενωσιά, μαζί μας αυτή τη φορά και μια χαρούμενη παρέα Καναδών. Το λεωφορείο μας άφησε κοντά στον καταρράχτη Καλαμάρη και από εκεί αρχίσαμε το πεζοπορικό μας ταξίδι. Περπατούσαμε κάτω από το ζεστό καλοκαιριάτικο ήλιο με "δροσερές ανάσες", μικρούς καταρράχτες και γαλάζιες λιμνούλες, καθώς και πυκνή βλάστηση. Περνούσαμε γάργαρα ποταμάκια και κελαρυστά ρυάκια με βοηθούς τον Κώστα Κ, Κώστα Δ, τον Γιάννη και όλα τα μέλη του Ορειβατικού Συλλόγου.

Άξιοι συνοδοιπόροι μας, βοηθοί μας σε κάθε δυσκολία, έτοιμοι να μας δείξουν τη φύση και την αγάπη της, με υπομονή και ευγένεια. Διασχίσαμε ένα καταπράσινο φαράγγι με γεφυράκια, ανηφόρες και κατηφόρες και φτάσαμε μπροστά σε ένα μαγευτικό θέαμα: Ένας πανέμορφος καταρράχτης δέσποζε, με τα νερά του να πέφτουν σαν νυφικό πέπλο. Υποκλιθήκαμε στην μαγεία της φύσης. Βγάλαμε φωτογραφίες, ξεκουραστήκαμε και γίναμε ένα με τη φύση . Ύστερα αφού κάναμε μια περιήγηση στη Στενωσιά και απολαύσαμε ένα δροσερό αναψυκτικό, φύγαμε για Γιάλοβα. Στην παραθαλάσσια αυτή "αρχόντισσα" κάναμε μπάνιο, φάγαμε  και συζητήσαμε τις εντυπώσεις μας. Ήτανε υπέροχες όπως και ο Σύλλογός μας .

Εύχομαι να έχουμε όμορφους Περιπάτους και μοναδικά φυσικά ταξίδια.

Άννα Καλδή

Κυριακή 8 Ιουλίου… Μια νέα μέρα ξημέρωσε, μια νέα περιπέτεια με τον ορειβατικό σύλλογο Καλαμάτας ξεκινάει… Μετά από τη πρώτη μου συναρπαστική εμπειρία με την πεζοπορία στο φαράγγι του Νέδοντα, τώρα έχει σειρά η πεζοπορία στο φαράγγι του θηλυκού ποταμού της Νέδας.

Η ώρα είναι 8 πμ.. Μέλη και φίλοι του ΕΟΣΚ έχουν συγκεντρωθεί στα γραφεία του συλλόγου και ετοιμάζονται να αναχωρήσουν για να ανακαλύψουν τις ομορφιές που κρύβει ο τόπος μας. Στη διαδρομή το μυαλό μου φτιάχνει εικόνες για το τι θα αντικρύσει. Μετά από περίπου μια ώρα και φτάνοντας στο χωριό Πλατάνια, συνειδητοποιώ ότι οι σκέψεις απείχαν πάρα πολύ από την πραγματικότητα. Ένα μαγικό πράσινο τοπίο, και το νερό να ρέει διασχίζοντας το πανέμορφο φαράγγι.

Σημείο πρόσβασης μας είναι μια παλιά γέφυρα και αφού γίνεται η απαραίτητη ενημέρωση και καταμέτρηση των ατόμων, αναλαμβάνει την καθοδήγηση της ομάδας ο αρχηγός μας, ο Γιώργος και στο τέλος ακολουθεί η «σκούπα» μας ο Γιάννης. Μέλη διαφόρων ηλικιών ξεκινάμε τη διάσχιση του ποταμιού. Τα συναισθήματα μου ανάμεικτα για το τι θα αντιμετωπίσουμε. Βράχια, δροσερά ορμητικά –αλλά όχι επικίνδυνα- νερά και πλούσια βλάστηση μας συντροφεύουν. Μέσα στα πρώτα μέτρα κάνει την εμφάνιση του ένας όμορφος μικρός καταρράκτης… πυκνή πράσινη βλάστηση και ο ιστός μια αράχνης γίνετε έντονα ορατός καθώς πέφτουν πάνω του οι ακτίνες του ήλιου. Η στάθμη του νερού είναι ακόμα χαμηλή… αλλά όσο προχωρούμε στο φαράγγι η στάθμη μεγαλώνει. Η διαδρομή, μας αναγκάζει σε κάποια σημεία να φτιάξουμε ανθρώπινη αλυσίδα για να περάσουμε με ασφάλεια από τη μια όχθη στην άλλη και κάποιες μάλιστα φορές το πέρασμα γίνεται ακόμα και κολυμπώντας.

Ξαφνικά η πρώτη δύσκολη στιγμή έφτασε.. Μπροστά μας ένας βράχος, ένα στενό πέρασμα και τα αφρισμένα ορμητικά νερά αρχίζουν να σε φοβίζουν για το πώς θα περάσεις, όμως με τις σωστές οδηγίες του αρχηγού παίρνεις θάρρος και βουτάς… ο φόβος που μόλις πριν λίγο σε κυρίευε αρχίζει να μετατρέπεται σε παιχνίδι καθώς αφήνεσαι στο ρεύμα να σε παρασύρει για ελάχιστα μέτρα. Όταν σου φωνάζουν «μην φοβάσαι, πατάς» μια αίσθηση απογοήτευσης διακρίνεται στο πρόσωπο μου, καθώς το συναίσθημα του φόβου έχει μετατραπεί σε ευχαρίστηση. Ευτυχώς δεν ήταν το τελευταίο παιχνίδι με τα ορμητικά νερά του ποταμού. Ακολούθησαν κ άλλες τέτοιες στιγμές και όλοι έδειχναν να το απολαμβάνουν.

Παίζαμε όλοι σαν μικρά παιδιά. Συναντήσαμε αρκετά σημεία στα οποία μπορούσαμε να κάνουμε βουτιές στα κρύα νερά του ποταμού, αλλά και να ξεκουραζόμαστε, αν και η κούραση ήταν υποκειμενική γιατί η διαδρομή εξελίσσετε σε ένα ευχάριστο παιχνίδι για όλους.

Μετά από 3 ώρες περίπου στο βάθος αντικρίσαμε το Μανώλη και τον Κώστα, τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας, που μας περίμεναν να συνεχίσουμε μαζί. Φτάνοντας στο παλιό πέτρινο γεφύρι σχηματίστηκαν δύο ομάδες. Η μια θα συνέχιζε προς το επιβλητικό στόμιο και θα ανέβαινε με σχοινιά στο μονοπάτι που οδηγεί στους καταρράκτες και η άλλη ομάδα θα ακολουθούσε τη διαδρομή προς το μεγάλο καταρράκτη. Τα νερά ήταν εξίσου κρύα, όπως σε όλη τη διαδρομή. Εκεί είχαμε τη δυνατότητα να κολυμπήσουμε και να δούμε έμπειρους ορειβάτες να κατεβαίνουν με σχοινιά τον καταρράκτη. Η ώρα πήγε 4 το απόγευμα και η ομάδα μαζεύεται σιγά σιγά να επιστρέψει στο χωριό, όπου θα καθόμαστε για φαγητό και μετά θα αναχωρούσαμε πάλι για Καλαμάτα.

Η περιπέτεια όμως δεν τελείωσε…. Μετά την καταμέτρηση η Μαντάλα λείπει..!!!δεν επέστρεψε μαζί μας και η ανησυχία όλων μας αρχίζει να φανερώνεται καθώς το αγροτικό αυτοκίνητο που μεταφέρει τους επισκέπτες από το φαράγγι στο χωριό δεν την έφερνε μαζί του. Μετά από δυόμιση περίπου ώρες αγωνίας ακούστηκε μια φωνή που έλεγε «η κοπέλα βρέθηκε και είναι καλά» . Με αίσθηση ανακούφισης μετά από λίγο βλέπουμε το βανάκι με οδηγό τον Μανώλη που την επέστρεψε με ασφάλεια κοντά μας. Η Μαντάλα είχε θελήσει να δοκιμάσει τις ικανότητες της στο Rappel (καταρρίχηση σε καταρράκτη) και χαμογελαστή ακούει τη διήγηση των σεναρίων, που είχαμε κάνει τις ώρες που έλειπε. Τέλος καλό, όλα καλά..

Ήταν μία όμορφη περιπετειώδες εμπειρία διασχίζοντας ένα από τα πιο όμορφα φαράγγια του τόπου μας, άκρως φιλικό και εντυπωσιακό που σε προδιαθέτει να ακολουθήσεις και στις επόμενες εξορμήσεις του συλλόγου. Η ώρα είναι 8μμ. και το λεωφορείο επιστέφει στην αφετηρία, ανανεώνοντας το ραντεβού μας για την επόμενη Κυριακή.

 

Αγγελική Σωτήρα 

 

Μετά από πρόσκληση του φίλου μας και πολύ ενεργού μέλους του συλλόγου Βαλάντη Καλογερόπουλου βρεθήκαμε την περασμένη Κυριακή 1/10/2017 στη Στενωσιά Πυλίας με διπλό στόχο. Ο πρώτος μας σκοπός ήταν να ανακαλύψουμε μια νέα πεζοπορική διαδρομή στη περιοχή και ο δεύτερος να βοηθήσουμε στις εργασίες καθαρισμού και διάνοιξής της. Το αποτέλεσμα ήταν πολύ καλύτερο από ότι μπορούσαμε να φανταστούμε. Αντικρύσαμε μία από τις πιο όμορφες πεζοπορικές διαδρομές του νομού μας μέσα σε ένα καταπράσινο παρθένο τοπίο με πολλούς καταρράκτες και λιμνούλες. Και όσο αφορά το Βαλάντη το ελάχιστο που μπορούμε να σημειώσουμε εδώ είναι να επιβραβεύσουμε την προσπάθεια του για τη πολύ καλή δουλειά που έχει κάνει. Μια προσπάθεια που «βάζει στο χάρτη» μια άγνωστη και ανεξερεύνητη από τους πολλούς περιοχή.

Το βέβαιο είναι ότι θα επιστρέψουμε, τόσο για να βοηθήσουμε στη ολοκλήρωση του καθαρισμού της διαδρομής όσο και για να δώσουμε την ευκαιρία σε περισσότερα μέλη και φίλους να γνωρίσουν τον όμορφο αυτό τόπο.

Ακολουθούν στη συνέχεια εικόνες από την εξόρμηση αυτή.

δείτε επίσης: http://humansofkalamata.gr/index.php/kalamata/o-neos-fysikos-paradeisos-tis-messinias-apokalyfthike-sti-stenosia-pylias

Στις 15 Γενάρη είχαμε τη χαρά να διασχίσουμε με τον Ορειβατικό σύλλογο Καλαμάτας το μονοπάτι Άγριλος – Πολιανή που διανοίχθηκε το 1950 κι έως το 1970 εξυπηρετούσε την επικοινωνία των 2 χωριών.

    Σταθμεύσαμε δίπλα στο λιοτρίβι του Άγριλου κι αφού απολαύσαμε τις υπέροχες ζεστές τηγανίτες και τσάι με λουΐζα ρίγανη χαμομήλι της Αγριλιώτισσας συνοδοιπόρου μας Κας Θεανώς Εξηνταβελόνη πήραμε το μονοπάτι για την Πολιανή.

    Ανεβήκαμε τις πλαγιές του όρους Συρόκα αγναντεύοντας πού και πού κι αποθανατίζοντας το εντυπωσιακό φαράγγι Τζιρόρεμα που είν΄η κοίτη του ξεροπόταμου Ξερίλα ο οποίος ξεκινά απ’ τις δυτικές πλαγιές του Β. Ταΰγετου.

    Ο καιρός ήταν ιδανικός. Εμείς << δίχως βάρη >>, με τις αισθήσεις μας σ’ αφύπνιση, περπατούσαμε κυκλωμένοι απ’ έναν βαθυπράσινο πλούσιο κόσμο : πουρνάρια, ξυλοκερατιές, κέδρους, κουμαριές, αγριολούπινα, φασκόμηλα, μωβ κρινάκια, με κάθε πέτρα και κλαρί να ξεχωρίζει και να μη συγχέεται με την ατμόσφαιρα γύρω του. Όλα σ’ αρμονία.

    Ένοιωθες την αόρατη παρουσία των ανθρώπων εκείνων που τα χέρια τους διένοιξαν τούτο το μονοπάτι και συντηρούσαν για χρόνια και τους μακάριζες που ό,τι αφήσαν δεν έφθειρε ο χρόνος κι ο πολιτισμός παρά μόνον οι άνεμοι σμίλεψαν το χιόνι, η βροχή.

Ακολουθούσες το μονοπάτι μ’ ανάμικτα συναισθήματα: απ’ τη μια ευφορία και κέφι κι απ’ την άλλη με μια περισυλλογή να σου υπαγορεύει μίαν άλλη στάση ζωής, μια πιο θερμή συναναστροφή και συναλλαγή από τούδε και στο εξής με τη φύση. Αναρωτιόσουν αν θα μπορούσες ποτέ να βρεις κάτι περίπου ισοδύναμο να σ’ αναγαλλιάζει μ’ αυτό που βίωνες τούτες τις ώρες.    

    Το τέρμα, όλοι στο βάθος γνωρίζουμε, βρίσκεται σ’ αυτήν.

Πολιτοπούλου Χαρούλα.

 

 

 

Μαλεβός 2016

Η χρονιά κλείνει με ανάβαση στον Βόρειο Ταΰγετο στη κορυφή Μαλεβός (μια κορυφή που το όνομά της σημαίνει ... κορυφή) και τις καλύτερες ευχές μας για το 2017. Απολαυστε στο βίντεο που ακολουθεί στιγμές της τελευταίας εξόρμησης του συλλόγου για το 2016. 

            Ξανά στα μονοπάτια, αυτή τη φορά της Μεσσηνιακής Μάνης βρεθηκε ο ΕΟΣ Καλαμάτας την Κυριακή 20-11-2016. Μετά την ολοκλήρωση του καθαρισμού και της σηματοδότησης των μονοπατιών που οδηγούν στις κορυφές του Ταϋγέτου, στρεφόμαστε χαμηλότερα στο μονοπάτι που ενώνει τον Πύργο Λεύκτρου, το Ελαιοχώρι, τη Μηλέα και τηνΓιάτρι Ι.Μ. Παναγίας σσας. Πρόκειται για οικισμούς πανέμορφους που έχουν διατηρήσει στο έπακρο το χαρακτήρα τους, με τα πέτρινα πυργόσπιτα, τις εκκλησίες και τα καλντερίμια τους, ενώ λόγω της θέσης τους προσφέρουν μια πανοραμική θέα της περιοχής. Το καλντερίμι που τους ενώνει περνά μέσα από μανιάτικους ελαιώνες, ρεματιές και λόφους, αλλά η πυκνή βλάστηση καθιστά επιτακτικό τον καθαρισμό του για την άνετη διέλευση των πεζοπόρων. Συνεπώς η κυριακάτικη εξόρμηση έιχε σαν στόχο πέραν της πεζοπορίας και τον καθαρισμό του μονοπατιού, όπου αυτός απαιτείται. Αξίζει να σημειωθεί πως στην Ι.Μ. Γιάτρισσας ‘’σμίγει’’ με το διεθνές μονοπάτι Ε4, παρέχοντας έτσι άλλη μια πρόσβαση στα ..ψηλά του Ταϋγέτου και στο δάσος της Βασιλικής, ενισχύοντας έτσι το δίκτυο μονοπατιών που καθαρίζει, συντηρεί και σηματοδοτεί ο ΕΟΣ Καλαμάτας.

            Διαβάστε στη συνέχεια την εμπειρία ενός νέου μέλους του συλλόγου μας από την Ολλανδία.

            Last Sunday I went for the second time with the hiking group form Kalamata for a hike in the mountains. And just like the previous time it was very nice. The landscape here in Greece is so different for the Netherlands. I love it. Also the people in the group are very friendly and welcoming. So this time we went hiking in Mani. A lot of greek people already told me to go there because it is so beautiful. When we arrived in a little village the view was perfect, but then I saw everybody getting bolt cutters out of our van. I was thinking this will be a difficult hike with a lot of plants and stuff on the way. So I was worried a bit.. but it was an easy route and the bolt cutters where only for maintenance of the path. So I was happy again. After this route we had a coffee in a little village with a cool church. In the distance I already saw a building on the top of a mountain. When I heard we would go there I knew the easy hike was over. Coming from one of the flattest countries of the planet it looked like a hard hike. But once I was walking it was quite easy. On the top the view was very beautiful! We went to a monastery (the building I saw) and had a look around. Got some nice cookies and a drink. Then the monk, who lives there, came tell us something. Don't know what he said because it was in greek. After that we came, just before sunset, back in the village. There we had a soup and a wine. It was very cosy. Next Sunday I will go again!

 

 

Eelco Tjallema

Netherlands

 

.......τελικα ηταν μια ομορφη μερα η κυριακη, αλλα εξεληχθηκε σε πολυ ενδιαφερουσα, οταν παρεα με τον ορειβατικό συλογο καλαματας καναμε μια εξορμηση στο ορος Τετραζιο το οποιο βρισκσεται στην ανω Μεσσηνια. Η κυριως αναβαση ξεκινησε περιπου στις 10 το πρωι και ειχε διαρκεια 2-2΄μιση ωρες. Ηταν μια βατη διαδρομη σχετικα, με εξαιρεση καποια λιγο πιο απαιτητηκα σημεια, αλλα με πειραγματα και αστεια καταφεραμε να "πατησουμε" κορυφη. Αφου απολαυσαμε την υπεροχη θεα ολη η παρεα ανεβηκε στην σκεπη της μικρης εκκλησιας (προφητης ηλιας) και ξεκινησε καταιγισμος φωτογραφιων και βιντεο. Στην πορεια μας περιμενε και μια εκπληξη, ειχε στηθει,  ενα αυτοσχεδιο τραπεζι με διαφορα καλουδια (γουρουνοπουλο, κοτοπουλο, τοματες, ψωμι, κρασι) το οποιο και καταευχαριστηθηκαμε. Το τραπεζι ηταν μια ευγενικη 'χορηγια" του κ.Βαγγελη και των παιδιων του, τους οποιους και ευχαριστησαμε ολοι μαζι. Σιγα-σιγα ξεκινησε η καταβαση στην οποια ανακαλυψαμε και καποια αλλα μονοπατια αρα και διαφορετικες εικονες, η διαρκεια ηταν 2 ωρες και αφου φτασαμε στην βαση μας αποφασισαμε να συνεχισουμε την εκδρομη μας μιας και υπηρχε εντονη διαθεση, και ετσι καταληξαμε στην Αγ. Θεοδωρα που απειχε 10'. Εκει θαυμασαμε την ομορφια και την ιδιαιτεροτητα της εκκλησιας και απολαυσαμε εναν καφε διπλα στο ποταμι. Επιστρεψαμε στην καλαματα, περιπου στις 8, γεματοι με ομορφες στιγμες... Ηταν η πρωτη μου εμπειρια με τον ΕΟΣ καλαματας και ομολογω πως θελω να αποκτησω κι αλλες πολλες.. Τελικα οντας στην φυση εξοικιωνεται κανεις τοσο πολυ με το περιβαλλον οπου και οι ακαθαρσιες των ζωων ειναι φυσιολογικες χωρις να σου δημιουργουν απεχθεια,,η φυση σε κανει απλο ανθρωπο σκεφτηκα.. Για να ζησετε λοιπον ολες αυτες τις εμπειριες και ακομα περισσοτερες,δεν εχετε παρα να ψαξτε το ημερολογιο του εος καλαματας και να τον ακολουθηστε στις επομενες εξορμησεις τους.. Πραγματικα αξιζει να το κανετε.....

Με εκτιμηση 

Καλλιοπη Ματζουνέα!