Κορυφή Χαλασμένου βουνού

Η διαδρομή που περιγράφεται στη συνέχεια ξεφεύγει από το πλαίσιο των προτεινόμενων μονοπατιών του Ν. Μεσσηνίας γιατί το μεγαλύτερο τμήμα της δεν είναι μονοπάτι και δεν μπορεί να προσεγγιστεί πεζοπορικά. Χρειάζεται σε πολλά σημεία να χρησιμοποιήσεις και τα χέρια σου για να ανέβεις, είναι εκτεθειμένη, υπάρχει κίνδυνος από το σαθρό έδαφος και τις πέτρες που μπορεί να κυλίσουν από κάποιο στραβοπάτημα. Απευθύνεται σε ορειβάτες με εμπειρία, καλή φυσική κατάσταση και γνώση τεχνικών βουνού. Για τους λόγους αυτούς περιγράφεται χωριστά και ιδιαίτερα για επισημανθούν οι δυσκολίες και οι κίνδυνοι που μπορεί να προκύψουν από αυτή την ανάβαση.

Ωστόσο δεν υπάρχει άλλος τρόπος ανάβασης στο Χαλασμένο από όποια πλευρά και να το προσεγγίσεις. Και αυτή ακριβώς η δυσκολία είναι που προσδίδει μια ιδιαίτερη γοητεία σε αυτήν την αυτόνομη και απόκρημνη κορυφή. Και κατά πολλούς την πιο όμορφη κορυφή στον μεγάλο ορεινό όγκο του Ταϋγέτου. 

 

Η ανάβαση

Βαθμός δυσκολίας διαδρομής:

πολύ Δύσκολη

Μήκος διαδρομής:

925 μ

Χρονική διάρκεια:

1 ώρα

Καθαρός χρόνος

   

Υψομετρικό προφίλ διαδρομής:

Αφετηρία:

1860 μ

Τέρμα:

2204 μ

Υψομ. Διαφορά:

344 μ

   
   
   
 

Έδαφος:

Βράχια, σαθρό έδαφος - σάρες

 

Περιγραφή διαδρομής

Σημείο

Diasel hal

Από το διάσελο του Χαλασμένου και κατεύθυνση δυτική ανεβαίνουμε την πλαγιά για να προσεγγίσουμε τη βάση της κορυφής. Πλησιάζοντας τον όγκο της κορυφής κινούμαστε προς τα αριστερά με στόχο να αρχίσουμε την ανάβαση από το νοτιότερο άκρο. Το έδαφος γίνεται όλο και πιο σαθρό καθώς περνάμε κάτω από διάφορα λούκια. Το τελευταίο λούκι (σημείο 325) στα δεξιά μας όπως κινούμαστε αποτελεί μια εναλλακτική διαδρομή προς την κορυφή. Ωστόσο εμείς συνεχίζουμε λίγα λεπτά ακόμα εως ότου εντοπίσουμε μπλε σημάδια στα βράχια.   

Χρόνος

0 ώρες

Απόσταση

0 μ

Υψόμετρο

1860 μ

Έδαφος

 

Σημείο

327

Είμαστε στο νότιο ανατολικό άκρο στη βάση της κορυφής. Από εδώ αρχίζουμε την ανάβαση χρησιμοποιώντας σε αρκετά σημεία και τα χέρια μας. Το τμήμα αυτό έχει κομμάτια εκτεθειμένα και θέλει ιδιαίτερη προσοχή. Την όλη ανάβαση μέχρι την κορυφή την καθοδηγούν τα μπλε σημάδια στα βράχια. Ακολουθούμε την ανατολική πλευρά της κόψης για να συνεχίσουμε σε πλαγιά με μεγάλη κλίση. Πάντα χρησιμοποιούμε τα χέρια μας. Βγαίνουμε στην κορυφογραμμή και συνεχίζουμε μέχρι ένα μικρό διασελάκι (σημείο 326). Από εδώ ξεκινάνε τη μεγάλη τους πορεία, προς τα ανατολικά και τα δυτικά, τα δύο μεγάλα λούκια του Χαλασμένου. Λίγα μέτρα ακόμη ανάβασης και βρισκόμαστε στη κορυφή.

Χρόνος

0 ώρες

20 λεπτά

Απόσταση

495 μ

Υψόμετρο

1930 μ

Έδαφος

βράχια

Σημείο

HALASMENO

Κορυφή Χαλασμένου. Μπορεί ο Πρ. Ηλίας να δεσπόζει απέναντί μας, αδιαμφισβήτητος άρχοντας του Ταϋγέτου, όμως το Χαλασμένο ξεχωρίζει για την ανεξαρτησία του και την οξύτητα της μορφής του. Στέκεται εκεί απέναντι στον Πενταδάχτυλο (η κεντρική κορυφογραμμή του Ταϋγέτου που από εδώ βλέπουμε στην καλύτερή της άποψη) απρόσιτο και μοναχικό, στοιχεία που προσδιορίζουν ακριβώς τον ιδιαίτερο χαρακτήρα του. Το Χαλασμένο απευθύνεται σε μυημένους, στους λίγους εκείνους που θέλουν να απομακρυνθούν από πιο πολυσύχναστα μονοπάτια και να γίνουν μύστες των πιο ιδιαίτερων αναβάσεων στο Ταΰγετο    

Οι χρόνοι που έχουν σημειωθεί είναι καθαροί χρόνοι πεζοπορίας. Δεν περιλαμβάνονται χρόνοι για στάσεις. (συνήθως υπολογίζονται περίπου 10 με 15 λεπτά στάση ανά ώρα πορείας)

Έτος καταγραφής 2015 σε συνεργασία με τις εκδόσεις Nakas/Road

Φύκιρης Κων/νος / Τοπογράφος Μηχανικός

Λίγα λόγια για τη διαδρομή

Η προτεινόμενη αυτή διαδρομή αποτελεί τμήμα του δικτύου μονοπατιών που ένωνε τα χωριά του Μεσσηνιακού Ταϋγέτου με την πόλη της Καλαμάτας. Ξεκινά από τη θέση Λαγού Χάνι δίπλα στον ασφαλτόδρομο που οδηγεί στη Νέδουσα και καταλήγει στον οικισμό της Αλαγονίας. Ακολουθεί παράλληλη πορεία με μερικά από τα πιο όμορφα ρέματα της περιοχής. Πυκνή βλάστηση, τρεχούμενα νερά, καταρράκτες, ξύλινα γεφυράκια είναι κάποια από τα εντυπωσιακά στοιχεία της διαδρομής. Εξίσου σημαντικές είναι και οι ανθρώπινες κατασκευές που συναντάμε στο διάβα μας. Παλιά πέτρινα γεφύρια, βυζαντινές εκκλησίες, ο ανακαινισμένος νερόμυλος του Ρεντίφη είναι κάποια από τα στοιχεία αυτά. Ορισμένα μάλιστα έχουν χαρακτηριστεί ως μνημεία της υστεροβυζαντινής εποχής και προστατεύονται από το Υπουργείο Πολιτισμού.

 

Η πεζοπορική διαδρομή

Βαθμός δυσκολίας διαδρομής:

Εύκολη

Μήκος διαδρομής:

5385 μ

Χρονική διάρκεια:

1 ώρα 22 λεπτά

Καθαρός χρόνος

1 ώρα 45 λεπτά

Εκτιμώμενος χρόνος με στάσεις

Υψομετρικό προφίλ διαδρομής:

Αφετηρία:

400 μ

Τέρμα:

760 μ

Υψομ. Διαφορά:

360 μ

Ελάχιστο υψόμετρο:

400 μ

Μέγιστο υψόμετρο

780 μ

Έδαφος:

Η διαδρομή ξεκινά σε χωματόδρομο για να συνεχίσει σε μονοπάτι και ασφαλτόδρομο. Στο τελευταίο κομμάτι ξαναμπαίνουμε σε μονοπάτι.

 
 
Περιγραφή διαδρομής
 

Σημείο

: 141

Θέση Λαγού Χάνι. Σε περίπου 16 χλμ από Καλαμάτα στο δρόμο για Σπάρτη συναντάμε αριστερά μας τη διασταύρωση για Νέδουσα. Σε ακόμη 900 μ διασταυρωνόμαστε με το μονοπάτι που έρχεται από Ι.Μ. Βελανιδιάς. Ο χωματόδρομος στα δεξιά μας, μας οδηγεί στο εντυπωσιακό πέτρινο γεφύρι του Πολυκάρπου. Είναι η αρχή της πορείας μας.

Αμέσως μετά το γεφύρι συναντάμε κτίσματα και το εκκλησάκι της Ζωοδόχου πηγής. Ακολουθούμε το χωματόδρομο αριστερά και πίσω από την εκκλησία. Η πορεία μας συνεχίζει επάνω στο χωματόδρομο αγνοώντας δευτερεύοντες δρομίσκους και έχει κατεύθυνση νότιο – ανατολική δίπλα σε ρέμα το οποίο προσεγγίζουμε λίγο αργότερα. Τρεχούμενα νερά και πυκνή βλάστηση από πλατάνια συνοδεύουν το περπάτημά μας.

Χρόνος

: 0 ώρες 00 λεπτά

Απόσταση

: 0 μ

Υψόμετρο

: 400 μ

Έδαφος

: χωμ.

Σημείο

: 143

Γεφύρι Βυρού. Το συναντάμε στα δεξιά μας. Ένα από τα ομορφότερα της Μεσσηνίας, αναγνωρισμένο ως μνημείο, μέσα σε οργιώδη βλάστηση, πάνω από τα αφρισμένα ορμητικά νερά του ρέματος. Ένα σύρμα αποτρέπει την πρόσβαση, πιθανόν για λόγους ασφάλειας. Συνεχίζουμε στο χωματόδρομο για να συναντήσουμε σε 100 μέτρα το γεφύρι Ματζίνειας. Πρόκειται για μια πιο στέρεη μονότοξη πέτρινη κατασκευή. Το διασχίζουμε και στην απέναντι όχθη συνεχίζουμε σε μονοπάτι – καλντερίμι αφήνοντας πίσω μας το θορυβώδες από τα νερά ρέμα. Ανεβαίνουμε έχοντας χαμηλά στα δεξιά μας ένα άλλο ρέμα. Απέναντι βλέπουμε τον οικισμό της Αρτεμισίας

Χρόνος

: 0 ώρες 21 λεπτά

Απόσταση

: 1420 μ

Υψόμετρο

: 436 μ

Έδαφος

: χωμ., μον.

Σημείο

: 145

Το μονοπάτι οδηγεί σε ασφάλτινο δρόμο (δρόμος που ενώνει την επαρχιακή οδό Καλαμάτας – Σπάρτης με Αλαγονία) τον οποίο και ακολουθούμε προς τα πάνω. Σε περίπου 500 μέτρα συναντάμε τη διασταύρωση που οδηγεί στο νερόμυλο Ρεντίφι (υπάρχει σχετική σήμανση). Πρόκειται για παλιό νερόμυλο που έχει ανακατασκευαστεί μέσα σε ένα πανέμορφο τοπίο. Σίγουρα αξίζει μια μικρή παράκαμψη για να τον δεις. Χρειάζεται όμως πρώτα συνεννόηση με τους ιδιοκτήτες. Συνεχίζουμε στην άσφαλτο και περνάμε στα δεξιά μας από το εκκλησάκι της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος για να αντικρύσουμε στη συνέχεια μια πανοραμική άποψη των τελευταίων χωριών του Ταϋγέτου. Η άσφαλτος μας οδηγεί σε γέφυρα που διασχίζει ένα ακόμη όμορφο ρέμα με τρεχούμενα νερά.

Χρόνος

: 0 ώρες 38 λεπτά

Απόσταση

: 2500 μ

Υψόμετρο

: 539 μ

Έδαφος

: ασφ.

Σημείο

: 241

Στην επόμενη στροφή κάποια σκαλάκια στα δεξιά, μας ανεβάζουν στο εκκλησάκι του Αγ. Γεωργίου, τοποθετημένο σε ένα λόφο με όμορφη θέα. Η πορεία μας όμως είναι αριστερά σε μονοπάτι που βρίσκεται σε αντίθετη κατεύθυνση από τον Αγ. Γεώργιο. Το μονοπάτι διασταυρώνεται άλλες τρεις φορές με το δρόμο.

Χρόνος

: 0 ώρες 54 λεπτά

Απόσταση

: 3725 μ

Υψόμετρο

: 600 μ

Έδαφος

: ασφ. μον.

Σημείο

: 242

Στη τρίτη συνάντηση του μονοπατιού με το δρόμο στρίβουμε αριστερά και ακολουθούμε την άσφαλτο. Λίγο αργότερα συναντάμε πηγή και γεφυράκι. Αμέσως μετά το γεφυράκι ακολουθούμε την άσφαλτο προς τη διεύθυνση που δείχνει η πινακίδα για Αλαγονία.

Χρόνος

: 0 ώρες 59 λεπτά

Απόσταση

: 3970 μ

Υψόμετρο

: 644 μ

Έδαφος

: ασφ.

Σημείο

: 244

Στην επόμενη στροφή του δρόμου αφήνουμε την άσφαλτο και κινούμαστε ευθεία στο μονοπάτι. Εδώ υπάρχουν πινακίδες που μας καθοδηγούν: προς Βρύση Νίκα, Καταρράκτης, Πλατεία. Ένα εντυπωσιακό σκηνικό ξετυλίγεται μπροστά μας. Το μονοπάτι κινείται δίπλα σε τρεχούμενα νερά μέσα σε οργιώδη βλάστηση. Ξύλινα γεφυράκια μας περνούν εναλλάξ και στις δυο πλευρές του ρέματος εως ότου φτάσουμε

Χρόνος

: 1 ώρα 11 λεπτά

Απόσταση

: 4850 μ

Υψόμετρο

: 693 μ

Έδαφος

: μον.

Σημείο

: 245

στον καταρράκτη στο πιο ωραίο σημείο της διαδρομής. Ξύλινα τραπεζάκια και πάγκοι χρησιμεύουν για όποιον θέλει να καθίσει και να απολαύσει το τοπίο. Το μονοπάτι στη συνέχεια ανηφορίζει δεξιά από τον καταρράκτη. Πλησιάζοντας στο χωριό περπατάμε σε πλακόστρωτο και στη συνέχεια σε άσφαλτο εως την

Χρόνος

: 1 ώρα 15 λεπτά

Απόσταση

: 5005 μ

Υψόμετρο

: 715 μ

Έδαφος

: μον.

Σημείο

: 248

πλατεία της Αλαγονίας που είναι και το τέλος της διαδρομής μας. Εδώ υπάρχουν επίσης πινακίδες που μας δείχνουν τη κατεύθυνση από όπου ήρθαμε (Βρύση Νίκα, Καταρράκτης)

Οι χρόνοι που έχουν σημειωθεί είναι καθαροί χρόνοι πεζοπορίας. Δεν περιλαμβάνονται χρόνοι για στάσεις (συνήθως υπολογίζονται περίπου 10 με 15 λεπτά στάση ανά ώρα πορείας).

Έτος καταγραφής 2015 σε συνεργασία με τις εκδόσεις Nakas/Road

Φύκιρης Κων/νος / Τοπογράφος Μηχανικός

Περιγραφή

Το φαράγγι του Ριντόμου – Κοσκάρακας θα μπορούσε να συμπεριληφθεί ανάμεσα στα ποιο σημαντικά πεζοπορικά φαράγγια στον Ελληνικό χώρο καθώς δεν έχει να ζηλέψει και πολλά πράγματα από ποιο διάσημους συγγενείς του όπως τη Σαμαριά στη Κρήτη και το Βίκο στην Ήπειρο για παράδειγμα. Με μήκος μεγαλύτερο των 25 χιλιομέτρων ξεκινά τη μεγάλη του διαδρομή κατευθείαν από τις ψηλές κορυφές του Ταϋγέτου για να καταλήξει στην όμορφη παραλία της Σάνταβας. Κατά τμήματά του είναι γνωστό με διάφορες ονομασίες με επικρατέστερες την ονομασία Ρίντομο στο ανατολικό και υψηλότερο τμήμα του και το όνομα Κοσκάρακα στο δυτικό κομμάτι που οδηγεί στη θάλασσα. Επίσης, σύμφωνα με τον Παυσανία, στα αρχαία χρόνια ονομαζόταν Χοίρειος Νάπη, προφανώς από τα πολλά αγριογούρουνα που υπήρχαν εδώ.

Η προτεινόμενη διαδρομή αφορά το ανώτερο τμήμα του φαραγγιού και ξεκινά από τον οικισμό Πηγάδια για να καταλήξει στον πιο δυσπρόσιτο οικισμό στη Πελοπόννησο, αυτόν του Ριντόμου.

Η πρόσβαση με αυτοκίνητο στα Πηγάδια περιγράφεται στη συνέχεια. Πρόκειται για έναν ιδιαίτερο οικισμό στην αρχή ενός φαραγγιού σχεδόν ακατοίκητο σήμερα. Η ιδιαιτερότητα των Πηγαδιών έχει να κάνει με την φυσική θέση του τα κτίσματά του και ένα περιβάλλον σχεδόν παρθένο στη καρδιά του Ταϋγέτου. Από τα Πηγάδια κατεβαίνουμε σε μονοπάτι – καλντερίμι που κινείται παράλληλα σε χαράδρα για να φτάσουμε στο περίφημο σημείο του «πηγαδιώτικου γεφυριού» το οποίο είναι το ποιο χαρακτηριστικό και αναγνωρίσιμο τμήμα του φαραγγιού του Ριντόμου. (περιγράφεται στη συνέχεια στη διαδρομή). Μια πιο μικρή πεζοπορική διαδρομή που θα μπορούσε να προταθεί αυτόνομα είναι ακριβώς αυτή: από οικισμό Πηγάδια σε Πηγαδιώτικο γεφύρι κατέβασμα στην κοίτη και επιστροφή.

Η πορεία στη συνέχεια κινείται μέσα στο Ρίντομο προσφέροντας στον πεζοπόρο μια σπάνια εμπειρία ενός από τα ωραιότερα φαράγγια της Ελλάδας. Κάθετα τοιχώματα εκατοντάδων μέτρων, τεράστιοι ορεινοί όγκοι, μια ιδιαίτερη πανίδα και χλωρίδα, το μεγάλο μήκος και η παρθένα φύση τοποθετούν αδιαμφισβήτητα το φαράγγι του Ριντόμου – Κοσκάρακας στην πρώτη θέση μεταξύ των πολλών φαραγγιών του Ταϋγέτου. Στο ανώτερο τμήμα τρία μεγάλα ρέματα ενώνονται για να σχηματίσουν τη συνέχεια του Ριντόμου. Το κομβικό αλλά και εντυπωσιακό σημείο συνάντησής τους είναι η θέση Κλήμα όπου βρίσκεται το εκκλησάκι της Παναγιάς Καψοδεματούσας. Από εδώ παίρνουμε την διακλάδωση που οδηγεί στον ομώνυμο οικισμό Ρίντομο.

Η έκπληξη που σου προκαλεί ο συγκεκριμένος οικισμός είναι ότι βρίσκεται εκεί ακριβώς που δεν περιμένεις να συναντήσεις ανθρώπινη παρουσία. Είναι στην καρδιά του Ταϋγέτου σε ένα από το ποιο δύσκολα προσεγγίσιμα φαράγγια. Η μόνη πρόσβαση μέχρι πριν λίγα χρόνια ήταν μόνο μέσω της διαδρομής που προτείνεται εδώ. Δηλαδή πεζοπορία 4-5 ωρών από το πλησιέστερο κατοικήσιμο σημείο. Σήμερα ένας πολύ κακοτράχαλος χωματόδρομος μπορεί να σε οδηγήσει επίσης εδώ. Ο οικισμός ήταν εποχιακός, δηλαδή κάποιες οικογένειες κτηνοτρόφων έμεναν εδώ τους θερινούς μήνες.

 

Η διαδρομή

Βαθμός δυσκολίας διαδρομής:

Δύσκολη

Μήκος διαδρομής:

 8.675 μ

Χρονική διάρκεια:

3 ώρες

Καθαρός χρόνος

4 ώρες  15 λεπτά

Εκτιμώμενος χρόνος με στάσεις

Υψομετρικό προφίλ διαδρομής:

Αφετηρία:

905μ

Τέρμα:

1060μ

Υψομ. Διαφορά:

155μ

Ελάχιστο υψόμετρο:

730μ

Μέγιστο υψόμετρο

1.060μ

Έδαφος:

Μονοπάτι, χωματόδρομος, μικρά τμήματα καλντεριμιού. Στο μεγαλύτερο μήκος σε κοίτη φαραγγιού, έδαφος με κροκάλες.

 
Περιγραφή διαδρομής

Ο οικισμός Πηγάδια βρίσκεται 26 χλμ ανατολικά της Καλαμάτας και είναι από τους ποιο απομονωμένους της Μεσσηνίας. Το δύσκολο της πρόσβασης με αυτοκίνητο έχει να κάνει με τον στενό, ανηφορικό και γεμάτο στροφές δρόμο που οδηγεί στον οικισμό και ο οποίος (δρόμος) στο μεγαλύτερο τμήμα του είναι χωμάτινος. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τα 26 χλμ. να διανύονται σε περίπου μία ώρα. Ο δρόμος από Καλαμάτα διέρχεται από τα χωριά Ελαιοχώρι και Δενδρά για να συνεχίσει στο δασικό οδικό δίκτυο εως τα Πηγάδια.

Σημείο

PIGADIA

Αφετηρία της πορείας μας το κέντρο του οικισμού Πηγάδια με τον τεράστιο χαρακτηριστικό πλάτανο. Με κατεύθυνση νοτιοδυτική αφήνουμε την πλατεία για να κατέβουμε τα σκαλάκια και να κινηθούμε μέσα στο ρέμα. Λίγα μέτρα παρακάτω ακολουθούμε το μονοπάτι στα αριστερά μας για να αφήσουμε σε λίγο πίσω μας τα τελευταία σπίτια του χωριού. Η εντυπωσιακή εκκλησία των Πηγαδίων εποπτεύει το χώρο σαν φρουρός ψηλά πάνω στο βράχο της. Το μονοπάτι ακολουθεί κατεύθυνση νοτιοανατολική για να κατηφορίσει σε χωματόδρομο τον οποίο και διασχίζουμε εως το τέλος του. Ξανασυναντάμε το μονοπάτι και κατηφορίζουμε έχοντας το ρέμα στα δεξιά μας. Ένα πέτρινο αλώνι που προεξέχει αριστερά μας σαν πύργος (σημείο 309) κερδίζει την προσοχή μας.

Χρόνος

0 ώρες

Απόσταση

0 μ

Υψόμετρο

905μ

Έδαφος

μον., χωμ., καλντ.

Σημείο

310

Ένα τσιμεντένιο γεφύρι δεξιά μας οδηγεί σε εντυπωσιακό καλντερίμι στην δυτική όχθη του φαραγγιού. Εμείς το αφήνουμε και συνεχίζουμε ευθεία στην ανατολική πλευρά. Κινούμαστε σε ένα όμορφο καλντερίμι που όμως θέλει συντήρηση και καθάρισμα από τα φυτά. Κατηφορίζουμε και το φαράγγι δεξιά μας βαθαίνει. Η ομορφιά του χώρου προχωρώντας αυξάνεται γεωμετρικά. 

Χρόνος

0 ώρες, 20 λεπτά

Απόσταση

1225μ

Υψόμετρο

755

Έδαφος

Μον., καλντ.

Σημείο

311

Το περίφημο Πηγαδιώτικο γεφύρι. Το τοπίο είναι συγκλονιστικό!!. Βρισκόμαστε στο ωραιότερο σημείο ενός από τα ποιο ενδιαφέροντα φαράγγια της Ελλάδας. Το βουνό λες και είναι κομμένο με ένα τεράστιο μαχαίρι. Εδώ το φαράγγι το οποίο κατεβαίναμε εως τώρα συναντά το μεγαλύτερων διαστάσεων Ρίντομο. Μετά το γεφύρι το μονοπάτι δεξιά οδηγεί στις Γαϊτσες. Εμείς στρίβουμε αριστερά για να κατέβουμε στην κοίτη του φαραγγιού. Ένας μεγάλος βράχος που έχει πέσει από ψηλά έχει σφηνώσει στα τοιχώματα δημιουργώντας μια φυσική αψίδα. Πολλές δεκάδες μέτρα ψηλότερα βλέπουμε το γεφύρι με τα δύο του τόξα το ένα πάνω στο άλλο.

Η πορεία μας συνεχίζει ανατολικά ακολουθώντας την κοίτη προς τα πάνω. Τα τοιχώματα αριστερά και δεξιά υψώνονται κατακόρυφα σε ύψος εκατοντάδων μέτρων αποκλείοντας κάθε δίοδο διαφυγής. Περπατάμε πάνω στις κροκάλες. Σε σημεία συναντάμε κόκκινα σημάδια και κούκους. Το περπάτημα στις κροκάλες και τα βράχια της κοίτης καταλαμβάνει το μεγαλύτερο μήκος της διαδρομής. Ανεβαίνοντας οι εικόνες εναλλάσσονται και οι πλευρές του φαραγγιού πότε ανοίγουν και πότε κλείνουν. Στα σημεία 314 – 315 παρακάμπτουμε την κοίτη από μονοπάτι στα αριστερά. Θέλει προσοχή να δούμε τη σήμανση με χρώματα και κούκους. Στη συνέχεια η κοίτη φαρδαίνει αρκετά.     

Χρόνος

0 ώρες, 30 λεπτά

Απόσταση

1550

Υψόμετρο

665

Έδαφος

μον, κροκάλες

Σημείο

317

Εδώ το φαράγγι στρίβει αριστερά και στο βάθος βλέπουμε μεγάλους βράχους στην κοίτη. Εμείς παρακάμπτουμε από μονοπάτι στα δεξιά μας. Αναγνωρίζουμε το σημείο από τσιμεντένια κυβική κατασκευή η οποία παρεμβάλλεται σε αγωγούς ύδρευσης. Εδώ μπορούμε να προμηθευτούμε νερό. Το μονοπάτι ανηφορίζει σε ένα από τα ποιο όμορφα σημεία με υπέροχη θέα του φαραγγιού. Θέλει λίγο προσοχή γιατί υλικά από τη διάνοιξη δρόμου ψηλότερα έχουν προκαλέσει φθορές στο λιθόστρωτο.   

Χρόνος

1 ώρα,  55 λεπτά

Απόσταση

5495 μ

Υψόμετρο

800

Έδαφος

μον., καλντ.

Σημείο

318

Σημείο συνάντησης με χωματόδρομο. Για να βγούμε εδώ ανεβαίνουμε τα πρανή του δρόμου που έχουν καλύψει το μονοπάτι. Συνεχίζουμε στο δρόμο ο οποίος σε λίγο κινείται μέσα στην κοίτη η οποία εδώ έχει πλάτος πολλών δεκάδων μέτρων. Μια πλούσια βλάστηση, κυρίως από έλατα, στις όχθες δημιουργεί ωραίες εικόνες.

Χρόνος

2 ώρες, 10 λεπτά

Απόσταση

5780 μ

Υψόμετρο

880 μ

Έδαφος

Χωμ., κροκαλ.

Σημείο

319

Παναγιά Καψοδεματούσα – Θέση Κλήμα. Πρόκειται για το πιο κομβικό σημείο του φαραγγιού. Δυο τεράστια ρέματα – φαράγγια ενώνονται εδώ για να συνεχίσουν στο φαράγγι από το οποίο ερχόμαστε. Μεγάλοι ορεινοί όγκοι περιβάλουν το χώρο. Η πρόσφατα ανακαινισμένη εκκλησία με το περίβολό της αποτελεί ιδανικό σημείο για στάση. Ακολουθούμε το ρέμα με τη νότια κατεύθυνση (υπάρχει σήμανση: προς Ρίντομο) και το δρόμο που ελίσσεται μέσα στις κροκάλες της κοίτης. 

Χρόνος

2 ώρες, 25 λεπτά

Απόσταση

6670 μ

Υψόμετρο

942 μ

Έδαφος

Χωμ., κροκαλ.

Σημείο

Rintomo vl

Ο οικισμός Ρίντομο, το τέρμα της πορείας μας.

Χρόνος

3 ώρες

Απόσταση

8675 μ

Υψόμετρο

1060 μ

Έδαφος

Κροκαλ.

Οι χρόνοι που έχουν σημειωθεί είναι καθαροί χρόνοι πεζοπορίας. Δεν περιλαμβάνονται χρόνοι για στάσεις (συνήθως υπολογίζονται περίπου 10 με 15 λεπτά στάση ανά ώρα πορείας).

Έτος καταγραφής 2015 σε συνεργασία με τις εκδόσεις Nakas/Road

Φύκιρης Κων/νος / Τοπογράφος Μηχανικός

To βουνό

Αν επιχειρούσαμε να ιεραρχήσουμε τα μονοπάτια της Μεσσηνίας σίγουρα στη πρώτη θέση θα βρισκόταν η διαδρομή που περιγράφεται στη συνέχεια. Πρόκειται για το μονοπάτι που ξεκινά από τον Άγιο Δημήτριο του δάσους της Βασιλικής και οδηγεί στην υψηλότερη κορυφή του Ταϋγέτου στον Πρ. Ηλία στα 2407μ. Πρόκειται δηλαδή για την Μεσσηνιακή διαδρομή ανάβασης στη κορυφή του Ταϋγέτου.

Υπάρχουν αρκετά μονοπάτια που οδηγούν στον Πρ. Ηλία. To ποιο γνωστό και πρώτο σε επισκεψιμότητα είναι αυτό που ξεκινά από το ορειβατικό καταφύγιο στη θέση Βαρβάρα της Λακωνίας. Είναι η πιο προσιτή διαδρομή για την κορυφή με καλή σήμανση και χάραξη καθώς και δυνατότητα διαμονής σε καταφύγιο. Παρ’ όλα αυτά η ανάβαση από Βασιλική είναι ασύγκριτα ποιο όμορφη και από τις ωραιότερες που μπορούν να γίνουν στον εμβληματικό Ταΰγετο. Είναι μια ανάβαση με πολλές εναλλαγές. Το πρώτο της τμήμα διέρχεται μέσα στο δάσος της Βασιλικής για να βγει στη συνέχεια στην αλπική ζώνη περνώντας από την τελευταία πηγή στα Μουσγιά. Πανέμορφες εικόνες ξεκουράζουν τις αισθήσεις σου στο σημείο αυτό. Ωστόσο η πραγματική αποκάλυψη έρχεται αργότερα όταν μετά από ανάβαση στο αλπικό πεδίο βγούμε στο διάσελο Πατιστό (Μουσγιά), στο ωραιότερο μπαλκόνι του Ταϋγέτου. Εδώ ο Ταΰγετος ξεδιπλώνεται μπροστά σου σε όλη του τη μεγαλοπρέπεια. Η κορυφή του Πρ. Ηλία δεσπόζει στην άκρη της κορυφογραμμής με τον μεγάλο όγκο και ύψος της. Η θάλασσα της Μεσσηνίας, ο νότιος Ταΰγετος, το άκρο Ταίναρο, το απομονωμένο και δυσπρόσιτο Στενό Λαγκάδι είναι εικόνες που σε καθηλώνουν. Αυτό όμως που πραγματικά κλέβει την παράσταση είναι η απόκρημνη κορυφή του Χαλασμένου βουνού που ακριβώς μπροστά σου σε προκαλεί να δοκιμάσεις τα όρια σου σε μια ανάβαση κατευθείαν προς τον ουρανό…

Ωστόσο η διαδρομή στη συνέχεια γίνεται ακόμη ποιο εντυπωσιακή καθώς πλέον κινείται επάνω στην κεντρική κορυφογραμμή του Ταϋγέτου που αποτελεί το όριο των νομών της Μεσσηνίας και της Λακωνίας. Εδώ ο βαθμός δυσκολίας αυξάνεται. Το μονοπάτι κατά διαστήματα παρακάμπτει μικρότερες κορυφές πότε από ανατολικά πότε από δυτικά για να φτάσουμε στη βάση της ίδιας της κορυφής. Ο Ταΰγετος δε σου χαρίζεται, απαιτεί προσπάθεια για να τον ανέβεις και αυτό το καταλαβαίνεις στο τελευταίο κομμάτι, στην τελική ανάβαση στα 2.407μ στο ψηλότερο σημείο της Πελοποννήσου. Είναι σαν το βουνό να σε δοκιμάζει και να σε προκαλεί να αποδείξεις ότι είσαι άξιος να σταθείς στην κορυφή του και να ατενίσεις έναν απεριόριστο ορίζοντα που καλύπτει όλη την Πελοπόννησο. Έναν ορίζοντα που σε μέρες καθαρής ατμόσφαιρας επεκτείνεται από το Ιόνιο εως το Αιγαίο και από τα βουνά της Στερεάς εως την ίδια τη Κρήτη.

Η διαδρομή έχει πρόσφατα σηματοδοτηθεί από τον Ορειβατικό Σύλλογο Καλαμάτας. Η σήμανση αποτελείται από μεταλλικά τετράγωνα ταμπελάκια (κόκκινο τετράγωνο σε λευκό φόντο) επάνω σε δέντρα και βράχια. Στην αλπική ζώνη τη σήμανση συμπληρώνουν μεταλλικοί στύλοι. Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές η σηματοδότηση έχει φτάσει εως τη θέση «Κακοσκάλι» δηλαδή λίγο πριν την τελική ανάβαση της κορυφή. Αναμένεται μέσα στο καλοκαίρι να έχει ολοκληρωθεί η σήμανση του μονοπατιού.

Η διαδρομή που περιγράφεται εδώ για αρκετούς μήνες το χρόνο, λόγω του μεγάλου υψομέτρου, είναι καλυμμένη με χιόνι. Το διάστημα αυτό το μονοπάτι δεν φαίνεται και η ανάβαση ακολουθεί διαφορετική. Εμπειρία και γνώση χειμερινού βουνού είναι οι ελάχιστες προϋποθέσεις για κάτι τέτοιο. Σημεία με χιόνι μπορούμε να συναντήσουμε μέχρι και το τέλος Μαΐου. Επισημαίνεται ότι η περιγραφή που ακολουθεί δεν αφορά χειμερινές συνθήκες.  

 

Η διαδρομή

Βαθμός δυσκολίας διαδρομής:

Δύσκολη

Μήκος διαδρομής:

5.075 μ

Χρονική διάρκεια:

 3 ώρες

Καθαρός χρόνος

 4 ώρες  

Εκτιμώμενος χρόνος με στάσεις

Υψομετρικό προφίλ διαδρομής:

Αφετηρία:

1.495 μ

Τέρμα:

2.407 μ

Υψομ. Διαφορά:

 912 μ

Ελάχιστο υψόμετρο:

1.495 μ

Μέγιστο υψόμετρο

2.407 μ

Έδαφος:

Μονοπάτι

 

Περιγραφή διαδρομής

Το μονοπάτι ξεκινά από το δασικό δρόμο περίπου 350 μέτρα από το εκκλησάκι του Αγ. Δημητρίου. Η πρόσβαση στο σημείο αυτό καθώς και στο δάσος της Βασιλικής περιγράφεται στο κείμενο για τη διαδρομή του Βυρού.

Σημείο

249

Στο δασικό δρόμο στα αριστερά μας υπάρχει σήμανση επάνω σε δέντρο. Λίγα μέτρα αργότερα στα δεξιά του δασικού δρόμου συναντάμε την αρχή του μονοπατιού πλάι σε ξύλινη καλύβα. Χαρακτηριστική σήμανση (μεταλλικά τετράγωνα ταμπελάκια – κόκκινο τετράγωνο σε λευκό φόντο) σηματοδοτεί τη διαδρομή μας η οποία ξεκινά ανηφορική μέσα στο δάσος. Λίγα λεπτά αργότερα μετά τις τελευταίες καλύβες στρίβουμε αριστερά για να συναντήσουμε περίφραξη από σύρμα. Το μονοπάτι κινείται ακριβώς δίπλα στο σύρμα. Συνεχίζει τραβερσάροντας μέσα στο πυκνό δάσος. Η σήμανση και οι αραιοί κούκοι μας καθοδηγούν. Σε στύλο (σημείο 295) που συναντάμε απολαμβάνουμε τη θέα ολόκληρου του δάσους της Βασιλικής καθώς και της κορυφής της Μαυροβούνας που υψώνεται στο ανατολικό άκρο του δάσους. Συνεχίζοντας το δάσος αρχίζει να αραιώνει για να φτάσουμε στο τέλος του (σημείο 296).  Από εδώ και πέρα σποραδικά συναντάμε κάποια δέντρα.

Χρόνος

0:00

Απόσταση

0

Υψόμετρο

1495 μ

Έδαφος

μον.

Σημείο

PHGH MOUZI

Πηγή Μουσγιά. Η τελευταία πηγή που συναντάμε. Μια σύντομη στάση για να γεμίσουμε τα παγούρια μας είναι απαραίτητη. Έχουμε μπει πλέον καθαρά στην αλπική ζώνη και η θέα προς το νότο είναι εντυπωσιακή. Το δάσος της Βασιλικής, οι τελευταίες κορυφές του Ταϋγέτου, η «Μέσα» Μάνη, το άκρο Ταίναρο, οι κόλποι της Μεσσηνίας και της Λακωνίας και κάποια νησιά που  κάνουν την εμφάνισή τους συνθέτουν το σκηνικό που απλώνεται προς το νότο. Προς βορά η διαδρομή συνεχίζει ανηφορική στο γυμνό αλλά πολύ ιδιαίτερο τοπίο χωρίς να παρουσιάζει δυσκολίες. Οι μεταλλικοί στύλοι που έχουν τοποθετηθεί από τον ΕΟΣ Καλαμάτας δείχνουν την κατεύθυνση της πορείας μας.  

Χρόνος

1 ώρα

Απόσταση

2185

Υψόμετρο

1790

Έδαφος

Μον.,

Σημείο

STYLOS 06

Η ανάβαση μας οδηγεί στο διάσελο Μουσγιά ή Πατιστό με μια εκπληκτική θέα (περιγραφή στο εισαγωγικό κείμενο). Από εδώ συνεχίζουν μονοπάτια για την περιοχή της Αγίας Παρασκευής, το Στενό Λαγκάδι και το διάσελο του Χαλασμένου. Εμείς συνεχίζουμε δεξιά στο διάσελο περνάμε τους δύο βράχους που υπάρχουν εδώ (σημείο DSL MOYZIA) για να ανηφορίσουμε σε χαρακτηριστικό μυτερό βράχο τον οποίο περνάμε από δεξιά του. Πάντα η σήμανση μας καθοδηγεί. Το μονοπάτι τραβερσάρει την κορυφή Άγιος Γεώργιος για να βγει λίγο αργότερα, αφού έχουμε περάσει μια σχετικά σαθρή πλαγιά επάνω στη κεντρική κορυφογραμμή (σημείο 297)

Χρόνος

1 ώρα,    20 λεπτά

Απόσταση

2625 μ

Υψόμετρο

1920 μ

Έδαφος

Μον.,

Σημείο

297

Κινούμαστε επάνω στη κορυφογραμμή με θέα και στους δύο νομούς (Μεσσηνία και Λακωνία). Την επόμενη κορυφή που βλέπουμε μπροστά μας (Σπανακάκι 2098) την τραβερσάρουμε από αριστερά (από το σημείο 298). Το έδαφος είναι κατά τμήματα σαθρό και σε λίγο το μονοπάτι γίνεται απότομο και κοφτό. Κάποια σημεία είναι εκτεθειμένα χωρίς ωστόσο να παρουσιάζουν μεγάλη τεχνική δυσκολία. Ακολουθώντας τη σήμανση και με λίγο προσοχή περνάμε το κομμάτι αυτό. Ένα τελευταίο σαθρό και ανηφορικό τμήμα μας οδηγεί και πάλι στη κορυφογραμμή (σημείο STYLOS 08)

Χρόνος

1 ώρα,  30 λεπτά

Απόσταση

3090 μ

Υψόμετρο

1995 μ

Έδαφος

μον.

Σημείο

STYLOS 08

Συνεχίζουμε στην κορυφογραμμή εως ότου συναντήσουμε μπροστά μας επόμενη κορυφή την οποία παρακάμπτουμε από δεξιά (τμήμα 300 – 302).

Χρόνος

2 ώρες

Απόσταση

3845

Υψόμετρο

2105

Σημείο

300

Τμήμα 300 – 302. Πρόκειται για παράκαμψη της κορυφής από ανατολικά. Ακολουθούμε τη σήμανση.

Χρόνος

2 ώρες,   5 λεπτά

Απόσταση

4020

Υψόμετρο

2157

Έδαφος

Μον.,

Σημείο

302

Κινούμαστε ξανά στη κορυφογραμμή. Ακολουθεί μια μικρή παράκαμψη κάποιων βράχων από δεξιά για να συνεχίσουμε στη συνέχεια στα αριστερά (δυτικά) της κορυφογραμμής. Αργότερα και λίγο ψηλότερα από εμάς φαίνεται η θέση Κακοσκάλι. Πρόκειται για έναν κάθετο τοίχο που δημιουργεί ένα σημείο ασυνέχειας στη κορυφογραμμή. Στο σημείο αυτό έχει σταματήσει η σηματοδότηση (η οποία αναμένεται να έχει ολοκληρωθεί μέσα στο καλοκαίρι του 2015)  Συνεχίζουμε την τραβέρσα από δυτικά.

Χρόνος

2 ώρες, 25 λεπτά

Απόσταση

4315 μ

Υψόμετρο

2160 μ

Έδαφος

Μον.,

Σημείο

304

Εδώ στα δεξιά μας υπάρχει σήμανση προς κορυφή. Το τμήμα αυτό είναι πιο σύντομο, προϋποθέτει όμως σκαρφάλωμα μερικών μέτρων σε βράχο. Εμείς ακολουθούμε την πιο εύκολη πορεία ευθεία.

Χρόνος

2 ώρες,  35 λεπτά

Απόσταση

4660 μ

Υψόμετρο

2250 μ

Έδαφος

μον.

Σημείο

305

Η βάση της πλαγιάς της κορυφής. Είναι το τελευταίο κομμάτι της ανάβασης με μεγάλη σχετικά κλίση σε σαθρό έδαφος. Αρχικά κινούμαστε προς τη κορυφογραμμή (δεξιά) και συνεχίζουμε κάνοντας μερικά μεγάλα «ζικ – ζακ» ψάχνοντας και για κάποιους κούκους που δείχνουν την καλύτερη επιλογή.   

Χρόνος

2 ώρες,  45 λεπτά

Απόσταση

4790

Υψόμετρο

2270 μ

Σημείο

306

Η προσπάθειά μας έφτασε στο τέλος. Βρισκόμαστε στο ψηλότερο σημείο της Πελοποννήσου και μια από τις ποιο εντυπωσιακές κορυφές της Ελλάδας. Η εκπληκτική θέα μας καθηλώνει. Ο Ταΰγετος μας ανταμείβει με το παραπάνω. Ανύποπτοι κάποιοι θα πανηγυρίσουν νομίζοντας ότι κατέκτησαν την κορυφή. Η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Ο ίδιος ο Ταΰγετος είναι που μας κατακτά και από εδώ και στο εξής καταλαμβάνει μία θέση μόνιμη μέσα στην καρδιά μας.  

Οι χρόνοι που έχουν σημειωθεί είναι καθαροί χρόνοι πεζοπορίας. Δεν περιλαμβάνονται χρόνοι για στάσεις. (συνήθως υπολογίζονται περίπου 10 με 15 λεπτά στάση ανά ώρα πορείας)

Έτος καταγραφής 2015 σε συνεργασία με τις εκδόσεις Nakas/Road

Φύκιρης Κων/νος / Τοπογράφος Μηχανικός

 

Το δεύτερο μεγαλύτερο φαράγγι του Ταϋγέτου και ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στον Ελληνικό χώρο είναι ο Βυρός. Ξεκινά τη μεγάλη του διαδρομή από το δάσος της Βασιλικής για να καταλήξει στο Μεσσηνιακό κόλπο ακριβώς στην είσοδο της Καρδαμύλης. Και ενώ αυτό το τελευταίο κομμάτι είναι ιδιαίτερα γνωστό, αφού διασταυρώνεται με τον επαρχιακό δρόμο Καλαμάτας – Αρεόπολης, το υπόλοιπο τμήμα του κρατάει καλά κρυμμένα τα μυστικά του. Μυστικά που η ιστορία τους ξεκινά χιλιάδες χρόνια πριν, την εποχή που η Καρδαμύλη αποτελούσε το λιμάνι της Σπάρτης και αρχαίοι δρόμοι που διέσχιζαν τον Ταΰγετο συνέδεαν τις δύο περιοχές. Κατά μία εκδοχή η αρχαία οδός περνούσε από το δάσος της Βασιλικής για να κατέβει μέσα από το Βυρό στην Καρδαμύλη. Ήταν η Βασιλική οδός από την οποία προήλθε η ονομασία ενός από τα ωραιότερα δάση ψηλά στον Ταΰγετο.

Βέβαια η ιστορία προχώρησε την πορεία της όπως βέβαια και τα μονοπάτια στο Βυρό τα οποία κατά τους νεότερους χρόνους (μέχρι και τη δεκαετία του 1980) εξυπηρετούσαν της εποχιακές μετακινήσεις των κατοίκων των χωριών. Και ιδιαίτερα των οικισμών της παλιάς Ανδρούβιστας και σημερινού Εξωχωρίου αλλά και αυτών της περιοχής των Τσερίων. Τα καλοκαίρια η Βασιλική έσφυζε από ζωή για να παραδοθεί και πάλι τους χειμερινούς μήνες στο λευκό του χιονιού. Στα ίχνη αυτών των μονοπατιών κινείται κατά μεγάλο τμήμα η διαδρομή που περιγράφεται στη συνέχεια.

Μια διαδρομή που ξεκινά από το πυκνό δάσος για να ελιχθεί στη συνέχεια στα πανύψηλα τοιχώματα του απόκρημνου φαραγγιού. Τοιχώματα που υψώνουν οι κορυφές της Μαυροβούνας και του Μάραθου στα νότια αλλά και κορυφές παρακλάδια του Πρ. Ηλία και του Χαλασμένου στα βόρεια. Οι ίδιες αυτές κορυφές με τις κατακρημνίσεις τους έχουν προκαλέσει φθορές στο μονοπάτι. Μάλιστα λόγων των ζημιών παλιότερα τμήματα του μονοπατιού έχουν δώσει τη θέση τους σε νέα.

Το μεγαλύτερο κομμάτι της διαδρομής κινείται στην κοίτη του φαραγγιού και παρουσιάζει αρκετές δυσκολίες για τους μη έμπειρους πεζοπόρους. Εδώ περπατάμε σε χαρακτηριστικό έδαφος για φαράγγι που αποτελείται από κροκάλες όλων των μεγεθών και σχημάτων. Χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή σε παρακάμψεις δυσκολότερων τμημάτων από μονοπάτια στο πλάι του ρέματος.

Η διαδρομή είναι δύσκολη και δεν ενδείκνυται για αρχάριους ορειβάτες και άτομα χωρίς καλή φυσική κατάσταση. Σε πολλά σημεία δεν υπάρχει σήμανση και ο πεζοπόρος θα πρέπει να επιλέξει τα καλύτερα πατήματα μέσα στις κροκάλες της κοίτης. Παρ΄ όλα αποτελεί μία από τις πιο όμορφες διαδρομές στον Ταΰγετο, μια διαδρομή που θα πρέπει να προσπαθήσεις για να αποκαλύψεις τα μυστικά της. Είναι ωστόσο μια διαδρομή που θα ανταμείψει με το παραπάνω την κάθε σου προσπάθεια.

 

Η διαδρομή

Βαθμός δυσκολίας διαδρομής:

δύσκολη

Μήκος διαδρομής:

12000 μ

Χρονική διάρκεια:

4 ώρες 6 λεπτά

Καθαρός χρόνος

5 ώρες 20 λεπτά

Εκτιμώμενος χρόνος με στάσεις

Υψομετρικό προφίλ διαδρομής:

Αφετηρία:

1495 μ

Τέρμα:

475 μ

Υψομ. Διαφορά:

 -1020 μ

   

Ελάχιστο υψόμετρο:

470 μ

Μέγιστο υψόμετρο

1507 μ

 

Έδαφος:

Μονοπάτι στην αρχή και στο τέλος με μικρά τμήματα καλντεριμιού. Στο μεγαλύτερο μήκος σε κοίτη φαραγγιού, έδαφος με κροκάλες.

 

Περιγραφή διαδρομής

Σημείο

AG DIMITRI

Αφετηρία μας το εκκλησάκι του Αγ. Δημητρίου βόρεια στο δάσος της Βασιλικής. Αποτελεί ένα από τα χαρακτηριστικότερα σημεία του δάσους. Εδώ μπορείς να φτάσεις είτε από Εξωχώρι είτε από Μηλιά και Παναγιά Γιάτρισσα. Απαιτείται περίπου 1,5 ώρες σε χωματόδρομο με καλό αυτοκίνητο (κατά προτίμηση 4Χ4). Πριν ξεκινήσουμε γεμίζουμε τα παγούρια μας από την πηγή που αναβλύζει μέσα από την εκκλησία.

Ξεκινάμε δεξιά στο χωματόδρομο μπροστά μας ακολουθώντας την κατεύθυνση των μεταλλικών σημάτων των μονοπατιών Ε4 και 32.

Χρόνος

0:00

Απόσταση

0

Υψόμετρο

1495 μ

Έδαφος

Χωμ.

Σημείο

249

Σε 350 περίπου μέτρα επάνω σε κορμό δέντρου στα αριστερά του δρόμου βλέπουμε πλήθος σημάτων για διάφορα μονοπάτια. Αφήνουμε το δρόμο και κατηφορίζουμε στο μονοπάτι αριστερά (κατεύθυνση Ε4 και 32) μέσα στο δάσος. Σε λίγο συναντάμε και πάλι χωματόδρομο (σημείο 250) τον οποίο ακολουθούμε για 150 περίπου μέτρα στα δεξιά μέχρι να ξαναδούμε στο αριστερό μας χέρι το μονοπάτι (σημείο 251 – σήμανση Ε4 και 32) όπου και συνεχίζουμε. Κινούμαστε κατηφορικά μέσα στο δάσος ενώ κάποιοι πεσμένοι κορμοί δένδρων δυσκολεύουν λίγο την πορεία μας.   

Χρόνος

0 ώρες,   4 λεπτά

Απόσταση

345

Υψόμετρο

1507

Έδαφος

Μον., Χωμ.

Σημείο

252

Σημείο συνάντησης με δασικό δρόμο. Τον ακολουθούμε για μερικά μέτρα στα δεξιά και αμέσως ξαναφήνουμε το δρόμο κατηφορίζοντας πάλι στα αριστερά μέσα στο δάσος ακολουθώντας τα σήματα Ε4 και 32 καθώς και κούκους (πέτρες τοποθετημένες η μία πάνω στην άλλη).

Χρόνος

0 ώρες, 26 λεπτά

Απόσταση

1335 μ

Υψόμετρο

1295 μ

Έδαφος

Μον.

Σημείο

254

Σημείο που συναντάμε το ρέμα. Εδώ θέλει λίγο προσοχή. Στα αριστερά μας φεύγει το μονοπάτι Ε4. Εμείς κινούμαστε δεξιά προς την κατεύθυνση του 32. Στην αρχή κάποιοι πεσμένοι κορμοί μπορεί να μας μπερδέψουν. Η πορεία μας είναι στην δεξιά όχθη του ρέματος το οποίο βλέπουμε στη συνέχεια αρκετά χαμηλά. Σε αυτό το τμήμα το δάσος της Βασιλικής έχει ντυθεί τις καλύτερες εικόνες του και παντού γύρω μας τρέχουν νερά (Απρίλιος)

Λίγο αργότερα κατηφορίζουμε προς το ρέμα για να περάσουμε στην απέναντι όχθη (σημείο 255). Ακολουθώντας τους «κούκους» ξαναπερνάμε στη δεξιά όχθη (256) για να έρθουμε πάλι στην αριστερή μετά από λίγο όπου και κινούμαστε για περισσότερο χρόνο. Μπαίνουμε σε εντυπωσιακό τμήμα. Το μονοπάτι είναι χτισμένο πάνω στον κάθετο βράχο ενώ το φαράγγι έχει μεγάλο βάθος στα δεξιά μας. Το μονοπάτι παρουσιάζει αρκετές φθορές από κατολισθήσεις. Μετά το τμήμα αυτό κατηφορίζουμε σε σαθρό έδαφος μέχρι την κοίτη (σημείο 257) όπου και κινούμαστε.

Χρόνος

0 ώρες, 31 λεπτά

Απόσταση

1475 μ

Υψόμετρο

1260 μ

Έδαφος

Μον.

Σημείο

258

Σημείο στην κοίτη του φαραγγιού. Μέσα στην κοίτη περπατάμε για αρκετή ώρα. Βρισκόμαστε στο ανώτερο τμήμα του φαραγγιού και πιο δύσκολο. Μικρές και μεγάλες κροκάλες αλλά και μεγάλα βράχια βρίσκονται στην πορεία μας. Θέλει προσοχή το κάθε μας πάτημα. Σε πολλά σημεία παρακάμπτουμε την κοίτη από πλαϊνά μονοπάτια. Πέτρινοι κούκοι κατά διαστήματα μας καθοδηγούν. Τα ίχνη της ανθρώπινης παρουσίας είναι διάσπαρτα και έντονα μέσα στο φαράγγι. Ξερολιθιές, ερειπωμένες καλύβες και ξεχασμένα καλντερίμια όλα κρυμμένα μέσα στην άγρια βλάστηση και στα θεόρατα τοιχώματα του φαραγγιού μαρτυρούν μια δραστηριότητα που σήμερα έχει εγκαταλειφθεί.   

Χρόνος

1 ώρα,  12 λεπτά

Απόσταση

3140

Υψόμετρο

1005

Έδαφος

Κροκάλες

Σημείο

DILAGAD

Διλάγκαδο. Βρισκόμαστε στο πιο κομβικό σημείο του φαραγγιού. Όπως μαρτυρεί και η ονομασία είναι το σημείο συνάντησης δύο μεγάλων φαραγγιών. Πρόκειται για το πιο άγριο και δυσπρόσιτο «Στενό Λαγκάδι» που έρχεται από το βορά και τους πρόποδες του Χαλασμένου βουνού να ενωθεί με το μεγάλο λαγκάδι του Βυρού. Ανθρώπινες κατασκευές από πέτρα και οχυρωμένα σημεία φρουρούσαν σε αλλοτινές εποχές τα περάσματα προς τα ψηλά σημεία του Ταϋγέτου αλλά και προς την ίδια την κορυφή. Ο Βυρός κρατά καλά κρυμμένα τα μυστικά του και δεν φτάνει μια απλή επίσκεψη για να τα ανακαλύψεις.

Η πορεία μας συνεχίζει μέσα στην κοίτη η οποία τώρα γίνεται φαρδύτερη και το περπάτημα λιγότερο κοπιαστικό.   

Χρόνος

2 ώρες, 11 λεπτά

Απόσταση

5700 μ

Υψόμετρο

815 μ

Έδαφος

κροκάλες

Σημείο

263

Σημείο που παρακάμπτουμε την κοίτη από τα δεξιά της σε μονοπάτι. Πέτρινος κούκος και κόκκινο χρώμα μας δείχνουν την είσοδο στο πλαϊνό μονοπάτι. Λίγο αργότερα ξαναμπαίνουμε στην κοίτη (264). Γενικά στο τμήμα αυτό η κοίτη γίνεται λίγο πιο δύσκολη στη διάβασή της (όχι όμως απροσπέλαστη) και υπάρχουν μικρές παρακάμψεις από αριστερά και δεξιά. Θέλει προσοχή να βλέπουμε τους κούκους οι οποίοι πολύ σοφά μας δείχνουν τη βέλτιστη διαδρομή.

Έτσι στη συνέχεια έχουμε κατά σειρά παρακάμψεις: 265-266 από δεξιά δίπλα σε καλύβες, αριστερά, 267 αριστερά, 269-269α αριστερά οι οποίες εναλλάσσονται με τμήματα ρέματος. Κάποια στιγμή συναντάμε πλάι στους κούκους και σήμανση με λευκό και μπλε χρώμα πάνω στα βράχια. Σε λίγο μπαίνουμε σε μονοπάτι στα αριστερά μας

Χρόνος

2 ώρες, 40 λεπτά

Απόσταση

7410 μ

Υψόμετρο

740 μ

Έδαφος

Κροκαλ., μον.

Σημείο

270

Σημείο στην αρχή του μονοπατιού. Έχουμε αφήσει το ρέμα χαμηλά στα δεξιά μας και κινούμαστε πια σε ευδιάκριτο μονοπάτι. Σε 15 λεπτά περίπου συναντάμε μονοπάτι (270α) που κατηφορίζει στα δεξιά προς τον οικισμό των Τσερίων. Εμείς συνεχίζουμε ευθεία. Η θέα στο τμήμα αυτό κόβει την ανάσα και όσο προχωράμε γίνεται ακόμη πιο εντυπωσιακή. Τα τοιχώματα του φαραγγιού υψώνονται κάθετα σε ύψος εκατοντάδων μέτρων. Στο στενό άνοιγμα μπροστά μας προβάλει ο Μεσσηνιακός κόλπος με φόντο ακριβώς το ακρωτήριο Ακρίτας και το νησί Βενέτικο. Σε λίγο εμφανίζεται στο βάθος το Εξωχώρι ενώ στην απέναντι πλευρά του φαραγγιού ένα από τα ωραιότερα καλντερίμια της Ελλάδας ανεβαίνει την απόκρημνη πλαγιά προς τα Τσέρια.

Χρόνος

3 ώρες, 27 λεπτά

Απόσταση

9550 μ

Υψόμετρο

570μ

Έδαφος

Μον.

Σημείο

271

Το μονοπάτι συναντά το δρόμο προς το Εξωχώρι τον οποίο και ακολουθούμε για να φτάσουμε στο χωριό σε περίπου ένα τέταρτο.

Χρόνος

3 ώρες, 54 λεπτά

Απόσταση

11015

Υψόμετρο

472

Έδαφος

Χωμ. Τσιμ.

Σημείο

233

Εξωχώρι. Hotel φαράγγι. Το τέλος της διαδρομής μας στο βόρειο άκρο του οικισμού.

Οι χρόνοι που έχουν σημειωθεί είναι καθαροί χρόνοι πεζοπορίας. Δεν περιλαμβάνονται χρόνοι για στάσεις. (συνήθως υπολογίζονται περίπου 10 με 15 λεπτά στάση ανά ώρα πορείας)

 Έτος καταγραφής 2015 σε συνεργασία με τις εκδόσεις Nakas/Road

Φύκιρης Κων/νος / Τοπογράφος Μηχανικός

Τα σημερινά μονοπάτια είναι οι αλλοτινοί δρόμοι επικοινωνίας των ανθρώπων. Δρόμοι που σήμερα έχουν αντικατασταθεί από ασφάλτινους οδούς με βασικό μέσο προσπέλασης το αυτοκίνητο. Κι όμως παρόλο που ο αρχικός σκοπός δημιουργίας ενός μονοπατιού εξυπηρετείται με άλλους τρόπους η σημασία των μονοπατιών παραμένει σημαντική. Παραμένει σημαντική γιατί τα μονοπάτια αποτελούν έναν άλλο δρόμο επικοινωνίας με τη φύση, ένα ταξίδι στο χώρο και το χρόνο, ένα ταξίδι για να γνωρίσουμε όμορφα μέρη που βρίσκονται δίπλα μας και αγνοούμε, για να γνωρίσουμε και βελτιώσουμε τον ίδιο μας τον εαυτό..

Η προτεινόμενη διαδρομή συνδέει τους δύο οικισμούς. Ο πρώτος το Κάτω Καρβέλι απέχει μερικά χιλιόμετρα βόρεια της Καλαμάτας και είναι χτισμένος σε αμφιθεατρική θέση με μοναδική θέα στο Μεσσηνιακό κόλπο και την Καλαμάτα. Ο δεύτερος το Άνω Καρβέλι βρίσκεται ψηλότερα και βορειοανατολικά σε μια κρυμμένη κοιλάδα με φόντο τις κορυφές του Ταϋγέτου. Η διαδρομή έχει κεντρικό ρόλο στο παλιό δίκτυο μονοπατιών της Μεσσηνίας και του Ταϋγέτου και πιθανόν να αποτελούσε στο παρελθόν τμήμα του άξονα που συνέδεε την Καλαμάτα με τη Σπάρτη. Μεγάλο τμήμα της είναι φαρδύ μονοπάτι και επίσης σώζεται για αρκετό μήκος το παλιό καλντερίμι. Βγαίνοντας ψηλά πάνω από την κοιλάδα των χωριών Άνω Καρβέλι, Εμιαλών και Λαδά το καλντερίμι σχεδόν αιωρείται πάνω στα βράχια δημιουργώντας μία από τις πιο όμορφες εικόνες της Μεσσηνίας.

 

Η διαδρομή

Βαθμός δυσκολίας διαδρομής:

Εύκολη - μέτρια

Μήκος διαδρομής:

6455 μ

Χρονική διάρκεια:

2 ώρες 18 λεπτά

Καθαρός χρόνος

3 ώρες

Εκτιμώμενος χρόνος με στάσεις

Υψομετρικό προφίλ διαδρομής:

Αφετηρία:

515 μ

Τέρμα:

605 μ

Υψομ. Διαφορά:

 90 μ

   

Ελάχιστο υψόμετρο:

510 μ

Μέγιστο υψόμετρο

840 μ

 

Έδαφος:

Εναλλαγή μονοπατιού με καλντερίμι. Μικρότερα τμήματα δρόμου (άσφαλτος) πλησιάζοντας στα χωριά.

Περιγραφή διαδρομής

Σημείο

171

Αφετηρία μας είναι το χωριό Κάτω Καρβέλι περίπου 10 χιλιόμετρα βόρεια της Καλαμάτας σε μικρή απόσταση από το δρόμο για Σπάρτη. Λίγα μέτρα μετά την είσοδο στο χωριό στρίβουμε αριστερά σε ανηφορικό τσιμεντόδρομο στο τέλος του οποίου ακολουθούμε τον χωματόδρομο που υπάρχει. Αυτός μας οδηγεί σε δεξαμενή πάνω από το χωριό. Αμέσως μετά στο σημείο που συναντάμε πρόχειρη περίφραξη με πέτρες και σύρμα ξεκινά στα αριστερά μας το μονοπάτι.

Χρόνος

0:00

Απόσταση

0

Υψόμετρο

515 μ

Έδαφος

Χωμ.

Σημείο

172

Αρχή μονοπατιού. Αφού το εντοπίσουμε και κινηθούμε για λίγο σε αυτό το ίχνος του γίνεται ξεκάθαρο και πλέον κινούμαστε άνετα σε αυτό. Κατά τμήματα περπατάμε σε καλοδιατηρημένο καλντερίμι ενώ η θέα προς την Καλαμάτα, τη θάλασσα αλλά και το όρος Καλάθι είναι μοναδική. Στη συνέχεια η διαδρομή μας βγάζει σε περιοχή με θέα στη βόρεια και δυτική πλευρά του βουνού. Το μονοπάτι έχει πολύ μεγάλο πλάτος και η κλίση του είναι ομαλή.

Χρόνος

0 ώρες,   3 λεπτά

Απόσταση

345

Υψόμετρο

545

Έδαφος

Μον., καλντ.

Σημείο

173

Πλησιάζουμε σε αυχένα και με λίγη προσπάθεια βρίσκουμε τη συνέχεια της διαδρομής μας ενώ το τοπίο έχει αρχίζει να αλλάζει και αποκτά περισσότερο ενδιαφέρον. Λίγο αργότερα το μονοπάτι στρίβει δεξιά και αρχίζει να κατηφορίζει ελαφρά εως ότου συναντήσει ρέμα (σημείο 174) και στη συνέχεια στρίψει αριστερά ακολουθώντας πάλι ανηφορική κλίση.

Χρόνος

0 ώρες, 45 λεπτά

Απόσταση

2040 μ

Υψόμετρο

780 μ

Έδαφος

Μον., καλντ.

Σημείο

175

Φτάνουμε σε αυχένα (συνέχεια κορυφογραμμής Πελενίτσα) και στη συνέχεια αλλάζουμε κατεύθυνση και τοπίο. Κινούμαστε ανατολικά πάνω από το φαράγγι (Καρβελιώτκο ρέμα) ενώ στο βάθος πρωτοεμφανίζεται το χωριό Λαδάς.

Χρόνος

1 ώρα,     2 λεπτά

Απόσταση

2645 μ

Υψόμετρο

835 μ

Έδαφος

Μον., καλντ.

Σημείο

176

Σημείο συνάντησης με μονοπάτι που φεύγει δεξιά προς Άγιο Ελισσαίο. Εδώ απολαμβάνουμε την όμορφη θέα. Η διαδρομή στη συνέχεια γίνεται ακόμη πιο εντυπωσιακή καθώς περπατάμε στο ωραιότερο κομμάτι της. Το καλντερίμι κινείται ψηλά στη κάθετη πλαγιά του βουνού και η θέα από εδώ (σημείο 177) μένει για πολύ καιρό χαραγμένη στη μνήμη του πεζοπόρου. Λίγη προσοχή χρειάζονται 3 σημεία όπου σάρες που έρχονται από ψηλά δυσκολεύουν λίγο το περπάτημά μας.

Χρόνος

1 ώρα,  21 λεπτά

Απόσταση

3930

Υψόμετρο

815

Έδαφος

Μον., καλντ.

Σημείο

178

Εντυπωσιακό σημείο της διαδρομή ιδανικό για μια μικρή στάση. Ένας βράχος σε στροφή του καλντεριμιού προσφέρει υπέροχη θέα σε όλη την περιοχή.

Συνεχίζουμε σε κατηφορικό τμήμα το οποίο σε πολλά σημεία είναι καλυμμένο από βλάστηση και χρειάζεται λίγο προσοχή για να μη χάσουμε το ίχνος του μονοπατιού. Πλησιάζοντας στο Άνω Καρβέλι (179) η διαδρομή βελτιώνεται.

Χρόνος

1 ώρα, 40 λεπτά

Απόσταση

4710 μ

Υψόμετρο

760 μ

Έδαφος

Μον., καλντ.

Σημείο

180

Σημείο συνάντησης με τον δρόμο που έρχεται από Καλαμάτα τον οποίο και ακολουθούμε προς το χωριό για να φτάσουμε στην πλατεία όπου είναι και το τέλος της πορείας μας.         

Χρόνος

2 ώρες, 11 λεπτά

Απόσταση

5955 μ

Υψόμετρο

600 μ

Έδαφος

Ασφ.

Σημείο

182

Πλατεία οικισμού Άνω Καρβέλι με ωραία θέα. Το τέλος της πορείας μας.

Χρόνος

2 ώρες, 18 λεπτά

Απόσταση

6455 μ

Υψόμετρο

605 μ

Έδαφος

ασφ.

 Οι χρόνοι που έχουν σημειωθεί είναι καθαροί χρόνοι πεζοπορίας. Δεν περιλαμβάνονται χρόνοι για στάσεις. (συνήθως υπολογίζονται περίπου 10 με 15 λεπτά στάση ανά ώρα πορείας)

 Έτος καταγραφής 2015 σε συνεργασία με τις εκδόσεις Nakas/Road

Φύκιρης Κων/νος / Τοπογράφος Μηχανικός

Μανιταροεξόρμηση στον βόρειο Ταΰγετο

Είμαστε η Βασιλική και ο Δημήτρης και εδώ και έναν μήνα περίπου έχουμε αφήσει την Αθήνα και έχουμε μετακομίσει στη Σπάρτη. Ο Δημήτρης γνωστός φυσιολάτρης, μέλος του ΕΟΣ Καλαμάτας και έχοντας καταγωγή από την «Καλαματάρα», όπως την λέει ο ίδιος, έχει βαλθεί να με μυήσει στον μυστικό κόσμο και στα μονοπάτια κυριολεκτικά του Ταϋγέτου. Εγώ πάλι Ρουμελιώτισσα με καταγωγή από τα Βαρδούσια του έλεγα χαρακτηριστικά «σιγά το πράσινο που έχετε»… Ε, κάπως έτσι με έπεισε να πάμε κι εμείς στη μανιταροεξόρμηση που οργάνωνε ο ΕΟΣ Καλαμάτας με τη συμμετοχή των ΕΟΣ Σπάρτης, ΕΟΣ Τρίπολης και ΕΟΣ ΜΝΑ.Λ ( Μολάων και νοτιοανατολικής Λακωνίας).

Την Κυριακή το πρωί, αφού περάσαμε με τα αυτοκίνητα από το Γεωργίτσι Λακωνίας και συνεχίσαμε σε μια διαδρομή μέσα σε πυκνό δάσος, συναντηθήκαμε όλοι οι συμμετέχοντες, περίπου εκατό στον αριθμό, στον Άγιο Νικόλαο στον βόρειο Ταΰγετο.  Από εκεί ξεκίνησε η πορεία για τον Άγιο Παντελεήμονα με μια μικρή ανηφόρα στο τέλος της διαδρομής που κατέληγε στον λόφο και την εν λόγω εκκλησία. Ήμασταν όλοι πολύ ενθουσιώδεις εξαρχής γιατί ανακαλύπταμε μανιτάρια σε διάφορα χρώματα, μικρά, μεγάλα, άλλα όμορφα, άλλα λίγο άσχημα, αλλά σίγουρα πιο εντυπωσιακά τα κόκκινα με τα άσπρα σχέδια, που μας θύμιζαν τα στρουμφάκια! Η διαδρομή δεν είχε κάποια ιδιαίτερη πεζοπορική δυσκολία, γεγονός που μας επέτρεψε να είμαστε πιο χαλαροί, να βγάζουμε φωτογραφίες και να απολαμβάνουμε τον ήλιο που έλουζε τα ψηλά έλατα και παρεισέφρεε μέσα από τα κλαδιά τους, δίνοντας μια μικρή λάμψη στα μανιτάρια που ανακαλύπταμε από πιθαμή σε πιθαμή. Στην παρέα μας υπήρχαν και δύο μανιταρογνώστες, οι οποίοι μας υπέδειξαν από την αρχή της πορείας τον τρόπο που θα έπρεπε να μαζεύουμε τα μανιτάρια, των οποίων μάλιστα στο τέλος της διαδρομής θα γινόταν η ταυτοποίηση. Οι περισσότεροι μανιταρόφιλοι είχαν εφοδιαστεί με ωραία πλεκτά καλαθάκια για την περισυλλογή των μανιταριών. Πριν την ανηφόρα που κατέληγε στον Άγιο Παντελεήμονα κάναμε μια ολιγόλεπτη στάση  στο λεγόμενο «τριεθνές», το σημείο όπου συναντώνται οι νομοί Μεσσηνίας, Λακωνίας και Αρκαδίας. Αφού ήπιαμε λίγο νερό ανηφορίσαμε αρκετά και καταλήξαμε στο μεγάλο πλάτωμα με το εκκλησάκι του Αγίου Παντελεήμονα, το πυροφυλάκιο και τον μεγάλο σταυρό στην άκρη του γκρεμού. Aπό εκεί θαυμάσαμε τη θέα προς όλες τις κατευθύνσεις. Μπροστά μας απλωνόταν ο κάμπος της Λακωνίας με τον Ευρώτα και από πάνω του ο Πάρνωνας φαινόταν ατελείωτος, ενώ η κορυφή του ξεχώριζε ακριβώς απέναντί μας. Στα νοτιοδυτικά είδαμε ολοκάθαρα τη θάλασσα του μεσσηνιακού κόλπου, μπορέσαμε να διακρίνουμε την Καλαμάτα και το εμπορικό πλοίο που ήταν αραγμένο στο λιμάνι. Προς το νότο, ξεδιπλωνόταν επιβλητικός ο κεντρικός Ταΰγετος με τις ψηλές κορφές, το απότομο «Χαλασμένο», τη δύσκολη και αγαπημένη κορφή των ορειβατών και πιο πίσω την πιο ψηλή κορφή, τη γνωστή «Πυραμίδα», τον Προφήτη Ηλία. Ήμασταν στα 1600μ. υψόμετρο και λίγο παραπέρα στα 1612μ., το μεγαλύτερο υψόμετρο της διαδρομής μας,  βλέπαμε και τα φουγάρα της Μεγαλόπολης και μεγάλο τμήμα της Αρκαδίας. Η στάση μας στον Άγιο Παντελεήμονα ήταν μεγάλη μέχρι να μαζευτούμε πάλι όλοι και να βγουν οι απαιτούμενες αναμνηστικές φωτογραφίες για όλους του συλλόγους.

Έπειτα αρχίσαμε να κατηφορίζουμε για μιάμιση ώρα περίπου μέχρι να καταλήξουμε στο χωριό Γεωργίτσι. Η κατάβαση ήταν σαν βγαλμένη από παραμύθι… Ο ήλιος στεκόταν ακόμη ψηλά και λαμπίριζε, εμείς περπατούσαμε πάνω σε στρώματα από φύλλα καστανιάς πλέον και κάθε θρόισμά τους αντηχούσε μέσα στο δάσος. Ήταν πραγματικά μαγευτική η εικόνα που αντίκριζα και ήταν εκείνη η στιγμή που παραδέχτηκα στον Δημήτρη «είναι τέλεια στον Ταΰγετο»… Όπως περιέγραφε χαρακτηριστικά και η Βαρβάρα στον «Βενιαμίν» της παρέας μας, περίπου 6 ετών, ο οποίος ανέβηκε την Κυριακή στον βόρειο Ταΰγετο και πήρε όοολη την δύναμη του βουνού μαζί του, μέσα του! (όποιος την ξέρει, θα γνωρίζει και την παραστατικότητα των λόγων της). Αυτό αισθάνθηκα κι εγώ λοιπόν την Κυριακή, την ώρα της κατάβασης… εισέπνεα ολοκληρωτικά την ενέργεια και τη δύναμη αυτού του βουνού, για το οποίο τόσο πολλά έχουν γραφτεί και όχι άδικα, αφού στέκει εκεί ζωντανό και ελπιδοφόρο για όλους εμάς!

Αφού λοιπόν η Βασιλική παραδέχτηκε...ότι είναι τέλεια στον Ταΰγετο, αυτό που θα ήθελα κι εγώ να συμπληρώσω, έχοντας συμμετάσχει σε εξορμήσεις του ΕΟΣ Καλαμάτας, είναι ότι είναι τέλεια σε όλη την ορεινή – και μη ορεινή- φύση της Ελλάδας και ότι ενώ όλα τα βουνά μπορεί να μοιάζουν σε πολλά πράγματα μεταξύ τους, τελικά το καθένα είναι μοναδικό και διαφορετικό, λες κι έχει τη δική του προσωπικότητα. Σε μία τέτοια εξόρμηση, πριν από δύο χρόνια περίπου, σε ένα χωριό της Πέλλας κάτω από τον Βόρα και το Πίνοβο είχε πέσει η ιδέα να καθιερωθεί μία εξόρμηση με επίκεντρο τη συλλογή και την αναγνώριση μανιταριών. Άλλωστε κι εκείνη την ημέρα, πολλά μέλη του συλλόγου είχαν μαζέψει μανιτάρια και με τη βοήθεια του Κώστα (Δημόπουλου) γινόταν η ταυτοποίηση και όλοι μαζί το βράδυ δοκιμάσαμε νόστιμα φαγητά με μανιτάρια. Έκτοτε η μανιταροεξόρμηση, και μάλιστα στον βόρειο Ταΰγετο που ενδείκνυται για κάτι τέτοιο, τείνει πλέον να γίνει θεσμός και αυτό φαίνεται όχι μόνο από τη μεγάλη συμμετοχή πολλών πεζοπόρων, αλλά και από τη συμμετοχή τεσσάρων συλλόγων από την κεντρική και νότια Πελοπόννησο ( ίσως μάλιστα να ήταν ωραία ιδέα να γίνει και παμπελοποννησιακή συνάντηση του χρόνου...).

Στην πορεία αυτή από τον Άγιο Νικόλαο στο Γεωργίτσι, την αετοφωλιά του Ταϋγέτου, δεν απολαύσαμε απλώς την πεζοπορία μέσα στις άπειρες αποχρώσεις του φθινοπώρου, αλλά μοιραστήκαμε και τη γνώση για τον πλούσιο κόσμο των μανιταριών. Οι μανιταρογνώστες Στάθης Παπαδόπουλος και Αντώνης Δεμπεγιώτης μας μίλησαν για τα μανιτάρια, μας βοήθησαν στην ταυτοποίησή τους, μας είπαν ποια είναι ακίνδυνα και ποια δηλητηριώδη, καθώς και ποια μπορούν να καταναλωθούν από τον άνθρωπο. Στην όμορφη πλατεία του χωριού, η ταβέρνα ΠΛΑΤΑΝΟΣ του Γιάννη Γκλέκα μας φιλοξένησε και μας βοήθησε για να στήσουμε μια μικρή γιορτή! Εκεί απλώσαμε τα μανιτάρια που είχαμε μαζέψει και φάγαμε μανιταρόσουπα – και όχι μόνο- που έφτιαξαν στο καζάνι οι μανιταρόφιλοι – μανιταρογνώστες και σέρβιρε η «μανιταροβασίλισσα» Βαρβάρα με περίσσειο ενθουσιασμό! Σε ένα άλλο τραπέζι είχαν τοποθετηθεί μερικά μανιτάρια από κάθε είδος και κάτω από το καθένα είχε αναγραφεί η ονομασία του με πράσινα, μπλε ή κόκκινα γράμματα ανάλογα με το αν είναι φαγώσιμο, μη φαγώσιμο ή δηλητηριώδες αντίστοιχα. Οι πιο αδαείς απλώς τα κοιτάζαμε και προσπαθούσαμε να διαβάσουμε τις λατινικές ονομασίες τους. Οι πιο έμπειροι ή τουλάχιστον πιο τολμηροί τα συνέκριναν με αυτά που είχαν μαζέψει και έκαναν ερωτήσεις στους ειδήμονες, οι οποίοι πάντως μας τόνισαν αυστηρά ότι η κατανάλωση των μανιταριών είναι ασφαλής μόνο εφόσον υπάρχει πλήρης γνώση των ειδών καθώς και άλλων παραγόντων που μπορεί να επηρεάσουν τον βαθμό επικινδυνότητάς τους.

Το απογευματάκι αφήσαμε το χωριό για να πάρουμε τον δρόμο του γυρισμού και ήταν η πρώτη φορά που μετά από μια πεζοπορία δε θα γυρίζαμε πια σε ένα διαμέρισμα στην Αθήνα, αλλά σε ένα σπίτι, από το οποίο έχουμε την τύχη να βλέπουμε τον Ταΰγετο. Και συνειδητοποίησα ακόμη περισσότερο ότι αυτό που αντικρίζω δεν είναι μόνο μια δισδιάστατη εικόνα ενός επιβλητικού βουνού. Είναι πολύ περισσότερα, είναι τα δάση, είναι τα έμψυχα όντα, τα ζώα, που τρέχουν, που κρύβονται, τα πουλιά που πετάνε και βλέπουν κορφές, κάμπους και θάλασσες, οι άνθρωποι που περπατούν, που ανακαλύπτουν, τα δέντρα τα θεόρατα, αλλά και λουλουδάκια χαμηλά, ταπεινά και πανέμορφα, νερά, βότανα και μανιτάρια, μικροί θησαυροί, είναι ένας ολόκληρος κόσμος. Κι αυτό είναι κάτι μαγικό.

Βασιλική & Δημήτρης

Λίγα λόγια για τη διαδρομή

Το Καλάθι είναι ένα βουνό ύψους 1350μ στο βορειοανατολικό άκρο του Μεσσηνιακού κόλπου. Σπάνια ένα βουνό τέτοιου ύψους βρίσκεται τόσο κοντά στη θάλασσα. Η θέα της Καλαμάτας, της θάλασσας και της παραλίας είναι σαν να βρίσκεσαι σε αεροπλάνο και δεν διαφέρει σε τίποτα από αυτήν που αντικρίζουν οι "παραπεντίστες" που τόσο συχνά πετάνε από εδώ!!

Η διαδρομή που περιγράφεται στη συνέχεια είναι μία από τις πιο όμορφες της Μεσσηνίας, δυτικά του Ταϋγέτου. Έχει αφετηρία τον οικισμό της Κάτω Βέργας και ακολουθεί το καλντερίμι που οδηγεί στην Άνω Βέργα. Από εκεί συνεχίζει εως την κορυφή που βρίσκεται το εκκλησάκι του Πρ. Ηλία (1311μ). Οι εναλλαγές του τοπίου είναι μοναδικές. Περνάμε μέσα από καλλιέργειες με ελιές, βοσκοτόπια, ξερολιθιές, υπέροχα παλιά πέτρινα αλώνια  τα οποία ανεβαίνοντας δίνουν τη θέση τους σε δάση με έλατα και πεύκα και  εκπληκτική θέα στη θάλασσα, την Καλαμάτα, την Μεσσηνία αλλά και βέβαια τον κεντρικό Ταΰγετο που από εδώ προβάλει μοναδικός. Σε όλα αυτά θα πρέπει να προσθέσουμε τους δύο οικισμούς της Άνω και Κάτω Βέργας που λόγο των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών τους αποτελούν από μόνοι τους λόγο επίσκεψης της περιοχής.

Θα μπορούσε η διαδρομή αυτή να αυτονομηθεί σε δύο. Δηλαδή μια διαδρομή από την Κάτω στην Άνω Βέργα και μία από την Άνω Βέργα στον Πρ. Ηλία.

Το μονοπάτι έχει καλή σήμανση η οποία αποτελείται από μεταλλικά τετράγωνα σήματα στα οποία αποτυπώνεται ένα κόκκινο τετράγωνο σε λευκό πλαίσιο. Η σήμανση έχει γίνει από τον Ορειβατικό Σύλλογο Καλαμάτας στα τέλη της δεκαετίας του 1990.

 

Η πεζοπορική διαδρομή

Βαθμός δυσκολίας διαδρομής:

Εύκολη – μέτρια

Μήκος διαδρομής:

5670 μ

Χρονική διάρκεια:

2 ώρες 12 λεπτά

Καθαρός χρόνος

2 ώρες 50 λεπτά

Εκτιμώμενος χρόνος με στάσεις

Υψομετρικό προφίλ διαδρομής:

Αφετηρία:

322 μ

Τέρμα:

1301 μ

Υψομ. Διαφορά:

979 μ

   

Ελάχιστο υψόμετρο:

322 μ

Μέγιστο υψόμετρο

1311 μ

   

Έδαφος:

Το μεγαλύτερο τμήμα της διαδρομής γίνεται σε μονοπάτι που εναλλάσσεται με καλντερίμι. Ένα τμήμα χωματόδρομου διασχίζουμε στο τελευταίο κομμάτι.

 

Περιγραφή διαδρομής

Σημείο

: 154

Αφετηρία μας είναι το ανατολικό άκρο του οικισμού της Κάτω Βέργας σε απόσταση περίπου 10 χλμ νότιο – ανατολικά της Καλαμάτας. Έχοντας διασχίσει το μεγαλύτερο τμήμα του οικισμού βρισκόμαστε σε πάρκινγκ ταβέρνας δίπλα σε μικρό ρέμα. Στην απέναντι πλευρά του δρόμου και στα αριστερά ξεκινά το μονοπάτι. Ένα χαρακτηριστικό δέντρο σε κλίση με τη σχετική σήμανση σηματοδοτεί την αρχή της πορείας μας. Σε λίγα μέτρα συναντάμε πηγή με πλακόστρωτο. Είναι ένα καλό σημείο να γεμίσουμε τα παγούρια μας. Αμέσως μετά στρίβουμε αριστερά σε καλντερίμι που ανηφορίζει. Λίγο αργότερα στρίβουμε δεξιά σε μονοπάτι. Θέλει λίγο προσοχή να δούμε τη σήμανση επάνω σε ελιά.

Χρόνος

: 0 ώρες 00 λεπτά

Απόσταση

: 0 μ

Υψόμετρο

: 322 μ

Έδαφος

: μον., καλντ.

Σημείο

: 156

Συναντάμε τσιμεντόδρομο τον οποίο ακολουθούμε προς τα πάνω για βγούμε σε ασφάλτινο δρόμο. Έχουμε πάντα ως οδηγό τη σήμανση του μονοπατιού. Συνεχίζουμε στην αριστερή διακλάδωση έχοντας αφήσει πίσω μας τον οικισμό. Λίγο αργότερα το μονοπάτι φεύγει στα αριστερά μας. Ωστόσο, λόγω της πυκνής βλάστησης, είναι προτιμότερο να ακολουθήσουμε τον δρόμο και να μπούμε στο μονοπάτι στην επόμενη συνάντηση με το δρόμο (σημείο 158).

Χρόνος

: 0 ώρες 05 λεπτά

Απόσταση

: 325 μ

Υψόμετρο

: 359 μ

Έδαφος

: ασφ.

Σημείο

: 158

Αφήνουμε το δρόμο και μπαίνουμε στο μονοπάτι στα δεξιά μας στο οποίο και συνεχίζουμε την ανάβασή μας με τα σήματα να μας καθοδηγούν. 10 λεπτά αργότερα συναντάμε και πάλι χωματόδρομο στον οποίο στρίβουμε δεξιά για να δούμε σε λίγα μέτρα στα αριστερά μας τη συνέχεια του μονοπατιού (σημείο 159)

Χρόνος

: 0 ώρες 09 λεπτά

Απόσταση

: 555 μ

Υψόμετρο

: 392 μ

Έδαφος

: μον.

Σημείο

: 159

Το μονοπάτι εναλλάσσεται σε καλντερίμι και χώμα. Σε περίπου ένα τέταρτο συναντάμε πρανές. Στο κομμάτι αυτό το καλντερίμι καταστράφηκε από διάνοιξη δρόμου. Ανεβαίνοντας το πρανές συναντάμε μικρό χωματόδρομο στον οποίο κινούμαστε αριστερά για να βγούμε σε μεγαλύτερο δρόμο όπου στρίβουμε αριστερά και μετά δεξιά όπου σχεδόν αμέσως βλέπουμε τον πιο κεντρικό δρόμο που έρχεται από την Κάτω Βέργα.

Χρόνος

: 0 ώρες 17 λεπτά

Απόσταση

: 865 μ

Υψόμετρο

: 441 μ

Έδαφος

: μον., καλντερ.

Σημείο

: 160

Εδώ στη στροφή του κεντρικού δρόμου στα αριστερά μας βλέπουμε το μονοπάτι ανακατασκευασμένο στο οποίο και ανηφορίζουμε. Συνεχίζουμε ανηφορικά σε βλάστηση μέσα από πουρνάρια. Η θέα της θάλασσας και της Καλαμάτας ανεβαίνοντας γίνεται όλο και ποιο εντυπωσιακή.

Χρόνος

: 0 ώρα 34 λεπτά

Απόσταση

: 1500 μ

Υψόμετρο

: 583 μ

Έδαφος

: μον., καλντερ.

Σημείο

: 161

Συναντάμε πηγή λίγο πρίν την Άνω Βέργα. Το καλντερίμι στο τμήμα αυτό είναι καλύτερα διατηρημένο.

Χρόνος

: 0 ώρες 51 λεπτά

Απόσταση

: 2165 μ

Υψόμετρο

: 736 μ

Έδαφος

: μον., καλντερ.

Σημείο

: 162

Οικισμός Άνω Βέργας, σημείο που το μονοπάτι διασταυρώνεται με τον κεντρικό δρόμο που έρχεται από Καλαμάτα. Αμέσως απέναντι ακολουθούμε το σήμα σε δρομάκι πίσω από «το αρχοντικό του Άδωνη» για να συναντήσουμε πλακόστρωτο ανηφορικό δρόμο όπου στρίβουμε δεξιά.

Χρόνος

: 1 ώρα 04 λεπτά

Απόσταση

: 2675 μ

Υψόμετρο

: 851 μ

Έδαφος

: ασφ.,

Σημείο

: 163

Το κέντρο του οικισμού Άνω Βέργας όπου συναντάμε πηγές με άφθονο νερό. Εδώ σίγουρα πρέπει να κάνουμε μια στάση και να ανέβουμε τα σκαλάκια στα δεξιά μας για να βρεθούμε στο χώρο μπροστά από την εκκλησία με τα πανύψηλα πλατάνια. Είναι ένα από τα ωραιότερα σημεία της διαδρομής.

Συνεχίζουμε την πορεία μας στα αριστερά των πηγών και ακολουθώντας τη σήμανση βγαίνουμε από το χωριό.

Χρόνος

: 1 ώρα 06 λεπτά

Απόσταση

: 2825 μ

Υψόμετρο

: 872 μ

Έδαφος

: μον., καλντ.

Σημείο

: 164

Στο σημείο αυτό μπαίνουμε σε μια περιοχή με αναβαθμίδες, ξερολιθιές και παλιά πέτρινα αλώνια. Η κλίση είναι πιο ομαλή. Αργότερα συναντάμε και πάλι καλντερίμι που με συνεχείς στροφές μας οδηγεί στο σημείο 165. Κοιτάζοντας προς τα πίσω, οι αναβαθμίδες του εδάφους, που είχαν δημιουργηθεί με σκοπό την καλλιέργεια, μας δημιουργούν την αίσθηση ενός τεράστιου θεάτρου με θέα τη θάλασσα και τη Μεσσηνία.

Χρόνος

: 1 ώρα 20 λεπτά

Απόσταση

: 3385 μ

Υψόμετρο

: 1000 μ

Έδαφος

: μον., καλντ.

Σημείο

: 165

Το μονοπάτι αλλάζει κατεύθυνση όπως και το τοπίο. Είναι το σημείο που εισερχόμαστε στο ελατόδασος. Σε λίγα μέτρα πρέπει να προσέξουμε και να στρίψουμε δεξιά αφήνοντας το μονοπάτι που κινείται ευθεία. Ανηφορίζουμε μέσα στα δέντρα ακολουθώντας τα σήματα. Για 20 περίπου λεπτά κινούμαστε στο πιο ανηφορικό κομμάτι της διαδρομής. Σε λίγο αφού περάσουμε ένα φυσικό ξέφωτο του δάσους βγαίνουμε σε

Χρόνος

: 1 ώρα 38 λεπτά

Απόσταση

: 4105 μ

Υψόμετρο

: 1143 μ

Έδαφος

: μον.,

Σημείο

: 167

χωματόδρομο τον οποίο και ακολουθούμε στα δεξιά. Ο χωματόδρομος κινείται στο ψηλότερο τμήμα του βουνού και μας οδηγεί στο εκκλησάκι του Πρ. Ηλία. Μέσα από τα ανοίγματα που αφήνουν τα δέντρα μπορούμε να απολαύσουμε την εντυπωσιακή θέα της κορυφογραμμής του Ταϋγέτου.

Χρόνος

: 2 ώρες 00 λεπτά

Απόσταση

: 4730 μ

Υψόμετρο

: 1286 μ

Έδαφος

: χωμ.

Σημείο

: 168

Το εκκλησάκι του Πρ. Ηλία σε ξέφωτο μέσα στο δάσος. Περπατάμε για λίγο με κατεύθυνση νότια (μας κατευθύνει σημάδι σε δέντρο) και στρίβουμε λοξός δεξιά για να βγούμε σε λίγο

Χρόνος

: 2 ώρες 10 λεπτά

Απόσταση

: 5535 μ

Υψόμετρο

: 1311 μ

Έδαφος

: μον.

Σημείο

: 169

σε ένα μπαλκόνι με μοναδική θέα. Κύριο χαρακτηριστικό της διαδρομής αυτής είναι η εντυπωσιακή θέα που όσο ανεβαίνεις αποκτά όλο και μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Έτσι λοιπόν το τέλος της πορείας είναι το σημείο με την πιο όμορφη θέα.

Οι χρόνοι που έχουν σημειωθεί είναι καθαροί χρόνοι πεζοπορίας. Δεν περιλαμβάνονται χρόνοι για στάσεις. (συνήθως υπολογίζονται περίπου 10 με 15 λεπτά στάση ανά ώρα πορείας)

Έτος καταγραφής 2015 σε συνεργασία με τις εκδόσεις Nakas/Road

Φύκιρης Κων/νος / Τοπογράφος Μηχανικός

Λίγα λόγια για τη διαδρομή

Πρόκειται για κεντρικό μονοπάτι που ένωνε τα χωριά του Μεσσηνιακού Ταϋγέτου με την πόλη της Καλαμάτας.

Αφετηρία της διαδρομής είναι η μονή Παναγιάς Βελανιδιάς, σε απόσταση 5 χιλιομέτρων από την Καλαμάτα και τέρμα το εντυπωσιακό πεντάτοξο πέτρινο γεφύρι Πολυκάρπου στη θέση Λαγού Χάνι που βρίσκεται στο δρόμο για το χωριό της Νέδουσας λίγο μετά τη διασταύρωση με τον επαρχιακό δρόμο Καλαμάτας – Σπάρτης.

Μέχρι την έλευση του αυτοκινήτου και την δημιουργία των πρώτων οδικών αξόνων αποτελούσε τον κύριο δρόμο επικοινωνίας των χωριών της Νέδουσας, των Πηγών, της Αλαγονίας και της Αρτεμισίας. Ακολουθεί την πορεία του εντυπωσιακού φαραγγιού του Νέδοντα (ο Νέδοντας είναι το ποτάμι που διασχίζει την Καλαμάτα) αρκετές δεκάδες (ή και εκατοντάδες) μέτρα πάνω από την κοίτη του. Η πεζοπορία γίνεται σε καλντερίμι το οποίο όμως, λόγω της εγκατάλειψης, παρουσιάζει φθορές σε πολλά σημεία, και σε αρκετά έχει μετατραπεί σε χωμάτινο μονοπάτι. Εδώ έχουμε εντυπωσιακή θέα της Καλαμάτας, του φαραγγιού του Νέδοντα και στο βάθος των κορυφών του Ταϋγέτου. Το τέρμα της προτεινόμενης αυτής διαδρομής αποτελεί κομβικό σημείο των παλιών μονοπατιών της περιοχής. Για το λόγο αυτό υπήρχε εδώ και το χάνι που έδωσε το όνομα στο σημείο. Ένα κεντρικό μονοπάτι συνεχίζει ανατολικά για τα χωριά Αλαγονία, Αρτεμισία και Πηγές. Βόρεια ακολουθώντας ένα άλλο παρακλάδι του κεντρικού ρέματος φθάνουμε στον οικισμό της Νέδουσας. Εδώ στα εντυπωσιακά κάθετα βράχια έχει πρόσφατα δημιουργηθεί το ομώνυμο αναρριχητικό πάρκο το οποίο επισκέπτονται αρκετοί αναρριχητές κάθε χρόνο.   

Στη διαδρομή αυτή είχαν γίνει έργα σήμανσης και υποδομής στα μέσα της δεκαετίας του 1990 τα οποία όμως λόγω της μη συντήρησής τους παρουσιάζουν έντονα τα σημάδια της φθοράς. Έτσι σε σημεία διασταυρώσεων με κεντρικούς δρόμους υπάρχουν μισοκατεστραμένες μεγάλες πινακίδες που περιέγραφαν τη διαδρομή. Επίσης συναντάμε σε σημεία ενδιαφέροντος πέτρινες κατασκευές (πάγκοι και τραπέζια) που εξυπηρετούν για μια σύντομη ή και μεγαλύτερη στάση.

 

Η πεζοπορική διαδρομή

Βαθμός δυσκολίας διαδρομής:

Εύκολη – μέτρια

Μήκος διαδρομής:

11000 μ

Χρονική διάρκεια:

3 ώρες 20 λεπτά

Καθαρός χρόνος

4 ώρες 10 λεπτά

Εκτιμώμενος χρόνος με στάσεις

Υψομετρικό προφίλ διαδρομής:

Αφετηρία:

302 μ

Τέρμα:

400 μ

Υψομ. Διαφορά:

98 μ

Ελάχιστο υψόμετρο:

302 μ

Μέγιστο υψόμετρο

524 μ

Έδαφος:

Το μεγαλύτερο τμήμα της διαδρομής γίνεται σε χωμάτινο μονοπάτι που εναλλάσσεται με καλντερίμι.

 

Περιγραφή διαδρομής

Σημείο

: IM BEL 1

Το μονοπάτι ξεκινά από την Ι.Μ. Βελανιδιάς σε απόσταση 5 χλμ βόρεια της Καλαμάτας. Στην τελευταία στροφή του δρόμου πριν την μονή υπάρχει ένα χωμάτινο πλάτωμα και μια μισοσπασμένη ξύλινη ταμπέλα. Εδώ είναι η αφετηρία μας. Έχοντας στην πλάτη μας την μονή διασχίζουμε το πλάτωμα και συνεχίζουμε στο χωματόδρομο που υπάρχει στο τέλος του. Λίγα λεπτά αργότερα συναντάμε ένα μικρότερο χωματόδρομο στα αριστερά μας τον οποίο και προσπερνάμε.

Χρόνος

: 0 ώρες 00 λεπτά

Απόσταση

: 0 μ

Υψόμετρο

: 302 μ

Έδαφος

: χωμ.

Σημείο

: 133

Σε περίπου 40μ συναντάμε μονοπάτι στα αριστερά το οποίο και ακολουθούμε αφήνοντας το χωματόδρομο. Θέλει λίγο προσοχή γιατί η αρχή του μονοπατιού δεν είναι ευδιάκριτη. Κινούμαστε πλέον στο παλιό μονοπάτι χωρίς κίνδυνο να χάσουμε το ίχνος του. Σε αρκετά σημεία περπατάμε πάνω σε καλντερίμι. Στα δεξιά μας και αρκετά χαμηλότερα βρίσκεται το φαράγγι του Νέδοντα.

Χρόνος

: 0 ώρες 04 λεπτά

Απόσταση

: 265μ

Υψόμετρο

: 297 μ

Έδαφος

: μον.

Σημείο

: 61

Συναντάμε υπόσκαφη κατασκευή με σκαλάκια στα δεξιά μας. Εδώ υπάρχουν πέτρινα παγκάκια και πεζούλι. Ιδανικό σημείο για μια σύντομη στάση. Στο τμήμα αυτό η διαδρομή αφήνει για λίγο την κατεύθυνση του Νέδοντα για να την ακολουθήσει ξανά αργότερα στο επόμενο σημείο.

Χρόνος

: 0 ώρες 38 λεπτά

Απόσταση

: 2050μ

Υψόμετρο

: 428 μ

Έδαφος

: μον.

Σημείο

: 64

Σημείο με ερειπωμένο κτίσμα πιθανόν χάνι. Επίσης υπάρχουν πέτρινα παγκάκια και πάγκος. Εδώ η θέα είναι μοναδική . Νότια βλέπουμε την Καλαμάτα σε μια από τις καλύτερες απόψεις της καθώς και τη θάλασσα της Μεσσηνίας. Ανατολικά απλώνεται εντυπωσιακά το βαθύ φαράγγι του Νέδοντα και στο βάθος ο δρόμος που ενώνει την Καλαμάτα με την Σπάρτη ο οποίος στο τμήμα του αυτό κατηφορίζει για να διέλθει σε ένα από τα πιο όμορφα κομμάτια της διαδρομής του. Συνεχίζουμε σε επίπεδη και σχεδόν ευθύγραμμη πορεία πάνω σε καλντερίμι (εως σημείο 134). Ακολουθεί κατηφορική διαδρομή σε ρέμα παράλληλο του Νέδοντα από τον οποίο μας χωρίζει στενή, βράχινη και απότομη κόψη. Στο χαμηλότερο σημείο (135) που συναντάμε το ρέμα υπάρχουν πέτρινοι πάγκοι για σύντομη ξεκούραση. Το επόμενο κομμάτι είναι ανηφορικό.

Χρόνος

: 0 ώρες 52 λεπτά

Απόσταση

: 2745 μ

Υψόμετρο

: 477μ

Έδαφος

: μον., καλντερ.

Σημείο

: 136

Βρισκόμαστε σε ράχη – αυχένα αντικρίζοντας και πάλι χαμηλότερά μας το φαράγγι του Νέδοντα. Κατηφορίζουμε σε συνεχή ζικ ζακ πάνω σε καλντερίμι και κινούμαστε για αρκετή ώρα παράλληλα στο φαράγγι στο πιο στενό τμήμα του απολαμβάνοντας μοναδικές εικόνες. Πρόκειται για το πιο ενδιαφέρον κομμάτι του πρώτου τμήματος που κινείται πάνω σε καλντερίμι. Σε μερικά σημεία το καλντερίμι παρουσιάζει έντονες φθορές χωρίς όμως να υπάρχουν προβλήματα προσπελασιμότητας.

Χρόνος

: 1 ώρα 34 λεπτά

Απόσταση

: 5085 μ

Υψόμετρο

: 514 μ

Έδαφος

: μον., καλντερ.

Σημείο

: 138

Χαρακτηριστικό σημείο με εντυπωσιακή θέα. Εδώ υπάρχει κοιλότητα στο βράχο με πέτρινα καθίσματα. Το σημείο επιβάλλει μια σύντομη στάση. Ένα κάθετο στο Νέδοντα (σημείο 139) ρέμα μας απομακρύνει για λίγο από αυτόν για να τον συναντήσουμε και πάλι αργότερα. Έχουμε κατηφορίσει αρκετά και πλησιάσει πιο κοντά στο ύψος της κοίτης (υψ. διαφορά περίπου 100μ).

Χρόνος

: 2 ώρες 38 λεπτά

Απόσταση

: 8740 μ

Υψόμετρο

: 410 μ

Έδαφος

: μον., καλντερ.

Σημείο

: 140

Σημείο συνάντησης με χωματόδρομο τον οποίο ακολουθούμε δεξιά. Υπάρχει βέλος που δείχνει το καλντερίμι που κινούμαστε. Ο χωματόδρομος στην αντίθετη κατεύθυνση ανηφορίζει προς τον αρχαιολογικό χώρο του ναού της Αρτέμιδος Λιμνάτιδος. Σε λίγα μέτρα συναντάμε τον κεντρικό δρόμο (άσφαλτος) που οδηγεί στο χωριό Νέδουσα (σημείο 81). Εδώ υπάρχει ακουμπισμένη σε βράχο η παλιά πινακίδα του μονοπατιού με ακριβή στοιχεία της διαδρομής. Συνεχίζοντας στην άσφαλτο στα αριστερά σε περίπου 20μ συναντάμε κατεστραμμένη σήμανση. Ακριβώς απέναντι στα δεξιά μας ξεκινά χωματόδρομος που ακολουθούμε

Χρόνος

: 3 ώρες 10 λεπτά

Απόσταση

: 10675 μ

Υψόμετρο

: 410 μ

Έδαφος

: χωμ., ασφ.

Σημείο

: 141

για να βγούμε σε λίγο στο περίφημο πεντάτοξο πέτρινο γεφύρι του Πολυκάρπου. Πρόκειται για ένα εντυπωσιακό μνημείο το οποίο γεφυρώνει τη διακλάδωση του ρέματος του Νέδοντα που έρχεται από τη Νέδουσα. Εδώ τελειώνει η πορεία μας.

Το σημείο αυτό είναι γνωστό με την ονομασία Λαγού Χάνι.

Οι χρόνοι που έχουν σημειωθεί είναι καθαροί χρόνοι πεζοπορίας. Δεν περιλαμβάνονται χρόνοι για στάσεις (συνήθως υπολογίζονται περίπου 10 με 15 λεπτά στάση ανά ώρα πορείας).

Έτος καταγραφής 2015 σε συνεργασία με τις εκδόσεις Nakas/Road

Φύκιρης Κων/νος / Τοπογράφος Μηχανικός

Την Κυριακή 4 Νοεμβρίου 2018 ολοκληρώθηκε η σηματοδότηση ενός ακομα μονοπατιού στον Ταΰγετο απο τον Ε.Ο.Σ. Καλαμάτας. Η ωραία αυτη πεζοπορική διαδρομή ξεκινά από το Ρίντομο-Καψοδεματούσα- εως το διάσελο Χαλασμένου, συνεχίζοντας προς την κορυφή Προφήτη Ηλία του Ταΰγέτου. Συγχαρητήρια σε ολα τα μέλη του Συλλόγου που συνέβαλαν για ακόμα μια φορά ανιδιοτελώς στη σηματοδότησης μιας τόσο ομορφης διαδρομής.