«ΚΡΟΝΙΟΝ ΟΡΟΣ» ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΤΑΞΙΔΙ ΣΕ ΘΕΙΚΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ

- Ακόμη η πούλια είναι ψηλά και της αυγής ακόμα, τ΄ ορνίθι δεν ελάλησε…

Πρωινό, 4 Φλεβάρη, ημέρα Κυριακή και μαζευτήκαμε τριαντατέσσερις ψυχές, στο σπίτι του ορειβατικού για να επισκεφτούμε τον χιονισμένο Πάρνωνα στην μεγάλη του κορυφή, το «Κρόνιον όρος».

- Η διαδρομή πολύωρη  μέχρι τον Άγιο Πέτρο, της Κυνουρίας το χωριό.

Κατευθυνόμενοι βορειοδυτικά βρεθήκαμε στην Μονή της Μαλεβής.

Ξεχυθήκαμε οι ορειβάτες στο προαύλιο, το χώρο την Παναγιάς και το ουράνιον το θείο  μύρο, το υπερκόσμιο, το πρωτοφανές που  ευωδίαζε εξαίσια το μοναστήρι, «αρωμάτισε» και τη θνητή υπαρξή μας, συγκίνησε την σκέψη μας.

Κοιτάζουμε την ομορφία  τούτης της γης και ταξιδευουμε  στην ιστορία της μονής, που χτίστηκε  το 717 μ.χ. στο πιο ψηλό μέρος του Μαλεβού, στην περιοχή Κανάλους. Κάποτε, όμως, ενέσκηψε βαρύτατος χειμώνας και οι μοναχοί αποκλεισμένοι στην μονή, αποβιώσαν,όλοι, ένεκα της πείνας.      Ο τελευταίος μοναχός και πριν συμβεί το μοιραίο άφησε ένα σημείωμα: «Αποθνήσκω εν μέσω της βοής των ελάτων». Σε αυτή την θέση που βρίσκεται σήμερα το μοναστήρι, ιδρύθηκε το 1616.

-  Ύστερα απο την ολιγόλεπτη στάση στο ιστορικό μοναστήρι, ξεκινήσαμε  την πεζοπορεία, προς το χειμωνιάτικο μονοπάτι  του βουνού, εκεί που σαλεύει η ανθρώπινη ελπίδα.

Σαίτεψαν τα μάτια μας, περιπλανήθηκαν  στο δάσος, φωτογραφίζοντας αιώνιες εικόνες απο την επιβλητική παρουσία των μοναδικών  συστάδων, των δέντρόκεδρων, σε όλη την Ευρώπη. Η ομορφιά του κέδρου εξελίσσεται στην περιοχη, σε 740 στρέμματα. Η οικογένεια του κέδρου είναι απο την  Νοτια  Μ. Ασία, την  Συρία την πολυπαθούσα και  απο το λαμπρό μαργαριτάρι της Μεσογείου, τον Λίβανο.

-  Συνεχίσαμε την άφθονη πορεία μας στις καγκελλωτές χιονάτες στράτες του Πάρνωνα. Κυλιέται ο ήλιος και τα πνεματα της γης αλλάζουν ντύμα, γίνονται αναμνήσεις και φουντώνει ο νους μας ιστορία. Κόκκινο ξόμπλι, αδέλφια ειναι η ζωή...

Πολύπαθος ο Πάρνωνας, επι Τουρκοκρατίας.  Θρύλος του Πάρνωνα ο Μπαρμπιτσιώτης Ζαχαριάς ο πρωτοκαπετάνιος, ενωσε όλη την κλεφτουριά σε Λακωνία και Τσακωνιά. Μαζί  του ο Καράμπελας  και ο Κολοκοτρώνης.

Αντίποινα στην κλεφτουριά απ΄του Ιμπραήμ τα ιππικά, καήκαν κάμποσα χωριά. Ο Άγιος Πέτρος ολοσχερώς, ο Άγιος Ιωάννης, το Καστρί.                                       

Μα, το φρούριο το ψηλό, στο Άστρος Κυνουρίας, εμεινε απόρθητο απο τις Τουρκικές δυνάμεις και εστειλε μήνυμα στο Μοριά και ζωντανές ελπίδες, οτι η λευτερια έχει φτερα που οι ήρωες τα  φτιάχνουν.

-  Η ομάδα συνεχίζει να  προχωρά προς την πλαγιά, ακολουθώντας το μπρούτζινο βήμα του λεβεντόπυργου Γιάννου Κουραμπά, μπροστάρη της ομάδας. Τα κέδρα, ομπρός στην πλαγιά, τον ουρανό σηκώναν και η ανθρωπιά στρατάριζε κάτω απο την δροσιά τους.

Κοντεύουμε  στο διάσελο του Αϊ Λιά.                                                                                      

και η ιστορία επιμένει, μας φέρνει πάλι πίσω..  

- Μπαρουτοκαπνισμένος ο Πάρνωνας, προπύργιο αγώνων λευτεριάς.

Κοσμάς Κυνουρίας, Έλληνες μαχητές συγκρούονται με τους Γερμανούς που έκαμαν επιδρομή στον Πάρνωνα. Ως αντίποινα οι  ναζί, πυρπόλησαν 500 σπίτια.

Ο  Γιώργης ο Μπαλής γράφει το παρακάτω ποίημα:

«Της Καστανίτσας οι ξανθιές/ του Αϊ Βασιλειού οι ρούσες/ και οι μαυρομάτες του Κοσμά/ οι γαίτανοφρυδούσες.

Τα ρούχα σας μην βάψετε/να μην φοράτε μαύρα/κι αν τα χωριά σας γίνανε καινούργια Άγια Λαύρα.

Τα σπίτια σας κι αν κάψανε / κι αν πήραν τα προικιά σας/ η ανταρτοσύνη να ΄ναι καλά και πάλι είναι δικά σας».

- Χαριτωμένοι οι στοχασμοί και το αεράκι της δροσιάς, ξυπνάει το νου. Βρισκόμαστε στο διάσελο του Αϊ Λιά.                                                 

Τολμητερά τα μάτια εσηκώθηκαν και αντικρίσαν τον παράδεισο του ανθρώπου, τον Πάρνωνα με την ψηλή κορφή, την Τούρλα την μεγάλη.         

Οι χρυσές αχτίδες του ηλίου, εχτένιζαν την χήτη του ιερού βουνού και την κορυφή του, δροσάτα  σύννεφα την έλουζαν .                                                     

Οι τριαντατέσσερις ανθρώπινες ψυχές ξεκορμίζουν, λυσμονουν τα φαρμάκια και τ΄άτιμα συφέροντα της αστικής ζωής και αράδα ξεχύθηκαν στην πλαγιά του βουνού.

- Αράξαμε σύντροφοι την πολύπαθη καρδιά, στην ωραία, ολοκρούσταλλη, λευκή, θεϊκιά κορφή του ιερού βουνού, του Κρόνιου όρους. 1934 μέτρα η κορφή και η ανθρωπιά καμαρώνει να στέκεται ορθή επάνω της και να τραγουδά στα σύννεφα.

Απέραντη είναι η γή σύντροφοι!!!                                                          

Απέραντη σαν την ψυχή του ανθρώπου!!                                                         

Ας την απολαύσουμε!!!      

ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ ΑΠΟ ΚΑΡΔΙΑΣ:

- Στα παιδιά του ορειβατικού Καλαμάτας!

- Στους διοργανωτές της πεζοποριας, για τον άριστο προγραμματισμό, και για την μεγάλη συμμετοχή των μελών του ορειβατικού και άλλων πεζοπόρων, σε αυτή την θαυμάσια διαδρομή στα μονοπάτια του Πάρνωνα!!

- Ιδιαίτερη υπενθύμιση εκτίμησης, στα παλιά μέλη του ορειβατικού, Κώστα Κακλίδη και Γιάννη Κουραμπά, διότι η καρδιά αυτών των ανδρών, θρισομανάει γη!

- Πάντα Ψηλά, με ασφάλεια και αγάπη για τα βουνά!!      

Με Εκτίμηση

Ειρήνη Φουρτούνη                                                                                     

μέλος του Ορειβατικού Καλαμάτας