Εντυπωσιακή και ιδιαίτερα απολαυστική, ηταν η εμπειρία που μας χάρισε η πρόσφατη πεζοπορία-μανιταροεξορμηση του Ε.Ο.Σ Καλαμάτας, στις βουνοπλαγιές του Β. Ταϋγέτου, με κατάληξη το γραφικό Γεωργίτσι.
 
Προσωπικά ηταν η πρώτη μου συμμετοχή σε πεζοπορια- ορειβασία, πρωτόγνωρη για μένα, απο την οποία και έμεινα ιδιαίτερα ενθουσιασμένη! Μετά απο παρότρυνση φίλων - μελών του Ορειβατικού Συλλόγου, αποφάσισα να συμμετασχω σ' αυτήν την απόδραση στη φύση. Ανεπανάληπτη η διαδρομή μέσα από το δάσος, με τις μοναδικές μυρωδιές του ξύλου, των ελάτων και των αρωματικών βοτάνων να σε κατακλύζουν και την υπέροχη παλέτα των χρωματων της φθινοπωρινής φύσης να σου δημιουργούν ενα υπέροχο αίσθημα ευφορίας κι ευχαρίστησης και με το οξυγόνο να καθαρίζει τους πνεύμονες μας εισχωροντας σε κάθε κύτταρο του σωματος μας αναζωογονώντας μας!
 
Η πεζοπορία ξεχωριστή καθώς συνδυάστηκε και με συλλογή μανιταριών, κάτι ιδιαίτερα ενδιαφέρον! Το οδοιπορικό μας, ολοκληρώθηκε με την επίσκεψη μας στο όμορφο Γεωργίτσι Λακωνίας, οπου και γευτηκαμε ζεστή  μανιταροσουπα και νόστιμα εδέσματα με βάση το μανιταρι, απο μανιταρογνωστες που μας μύησαν στον κοσμο των μανιταριων και μας βοήθησαν παράλληλα στην ταυτοποίηση τους.
 
Μια ιδιαίτερα απολαυστική περιήγηση στις ομορφιές της φύσης, ηταν η συγκεκριμένη για εμένα προσωπικά, που μου άφησε τις καλύτερες των εντυπώσεων και την επιθυμία μου για συμμετοχη και σε αλλες νέες εξορμήσεις του Ε.Ο.Σ Καλαμάτας.
 
Πεττυ Μαντούκου

 

Για περισσότερες φωτογραφίες πατήστε εδώ

Μετά από ένα ζεστό καλοκαίρι, με πολλή πίεση στην δουλειά και με καθόλου ελεύθερο χρόνο λόγω φροντίδας στον άρρωστο σκύλο μου Κριστόφ, έψαχνα την ευκαιρία για «βόλτα» στο βουνό. Αποφασίσαμε λοιπόν με τον φίλο μου τον Περικλή να ακολουθήσουμε τον ΕΟΣ Καλαμάτας και να ανέβουμε στο Τραγοβούνι. Είχε περάσει σχεδόν ένας χρόνος από την τελευταία μου ανάβαση (Χαλασμένο – Προφήτης Ηλίας ) και έτυχε να διαλέξω ακόμα μία απαιτητική διαδρομή.

Το πρώτο πράγμα που έκανα λοιπόν όταν βρήκα κάποιον να κρατήσει τον σκύλο μου, ήταν να επικοινωνήσω με τον Γιώργο Στεφανούρη για να μάθω αν ήταν εφικτό να πάρει μέρος κάποιος αρχάριος σαν εμένα. Για να πω την αλήθεια, όταν άκουσα πως έχει 4 ώρες κόντρα ανάβαση και έπρεπε να πάρω μαζί μου 3-4 λίτρα νερό έκανα κάποιες δεύτερες σκέψεις αλλά δεν πτοήθηκα.

Έτσι λοιπόν, την Κυριακή το πρωί βρεθήκαμε στα γραφεία του συλλόγου από όπου ξεκινάει κάθε εξόρμηση. Επιβιβαστήκαμε στα βαν και ξεκινήσαμε για Ταύγετο. Μπορεί καφέ να μην είχαμε πιεί αλλά είχαμε μαζί μας τον Γιώργο τον Μπουρίκα όπου με το χιούμορ του και τα αστεία του κάναμε καινούριο στομάχι από τα γέλια.

Ξεκινήσαμε την πεζοπορία μας σχεδόν από τα 1.000 μέτρα και τα Ριζανά Μεσσηνίας. Η διαδρομή ήταν απαιτητική και χρειαζόταν καλή φυσική κατάσταση για να ανεβείς στην κορυφή. Δεν υπήρχε κάποιο σημείο που να με δυσκόλεψε αλλά κάναμε κάποιες μικρές στάσεις για τις απαιτούμενες ανάσες. Μετά από 4 ώρες παρά 10 λεπτά φτάσαμε στην κορυφή. Η υψομετρική που διανύσαμε ήταν περίπου 900μ με αρκετή κόντρα.

Αμέσως η θέα μας αποζημίωσε. Οι εικόνες από τα 1.908 μέτρα της κορυφής, είναι σπάνιες και μοναδικής ομορφιάς, τόσο προς όλες τις υπόλοιπες κορυφές και φαράγγια του Ταϋγέτου, όσο και προς διάφορες περιοχές της Μεσσηνίας. Μπορούσαμε να δούμε την Καλαμάτα, την Μεσσήνη, το Χαλασμένο, τον Προφήτη Ηλία, το Καλάθι. Η ομάδα ήταν καλή και ανεβήκαμε όλοι, άλλοι γρηγορότερα και άλλοι λίγο αργότερα. Ο καιρός εξίσου πολύ καλός, με πολύ ζέστη και ήλιο.

Μετά την καθιερωμένη φωτογραφία της ομάδας με την σημαία του συλλόγου στην κορυφή του βουνού, ξεκίνησε η κατάβαση που ήταν αρκετά ήπια. Το τοπίο ήταν φανταστικό, ο ήλιος είχε ξεκινήσει και αυτός την κάθοδο και δεν ήταν ενοχλητικός και ο Μπουρίκας συνέχιζε τα αστεία. Στις 8μμ φτάσαμε στην Καλαμάτα γεμάτοι εμπειρίες και ικανοποίηση που ο στόχος επιτεύχθει.

Οι άνθρωποι του ΕΟΣ Καλαμάτας ήταν πρόθυμοι σε κάθε σημείο της διαδρομής να σε βοηθήσουν σε ότι ζητούσες και να σε καθοδηγήσουν. Με λίγα λόγια, φανταστικοί τύποι!

Νίκος Ζερίτης

Για περισσότερες φωτογραφίες πατήστε εδώ

Το Σαββατοκύριακο 28-29 Σεπτεμβρίου πραγματοποιήθηκε διήμερη ορειβατική εξόρμηση στο Φωκιανό Αρκαδίας. Η επτάωρη πορεία ήταν κυκλική προς Πούλιθρα. Τα μέλη του Συλλόγου είχαν την ευκαιρία να θαυμάσουν το Μυρτώο Πέλαγος ορειβατώντας στις καταπράσινες πλαγιές του βορειοανατολικού Πάρνωνα και να δροσιστούν στα γαλαζοπράσινα νερά του πανέμορφου κολπίσκου. Οδηγοί μας στην περιπέτεια ήταν ο Γιάννης και ο Θοδωρής, από τους Σπηλαιολόγους - Ορειβάτες Κυνουρίας, τους οποίους ευχαριστούμε πολύ!

 

Για περισσότερες φωτογραφίες πατήστε εδώ

 

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 22 Σεπτεμβρίου η πεζοπορία μας στο δάσος Σκιρίτιδας στη νότια Αρκαδία.

Για περισσότερες φωτογραφίες πατήστε εδώ

Κάθε ορειβατική εξόρμηση ξεκινά από τη στιγμή που θα μαζευτούμε στα γραφεία του Συλλόγου. Έτσι και το μεσημέρι του Σαββάτου 14 Σεπτεμβρίου 2019, δεκαεννέα άτομα φορτώσαμε τα σακίδιά μας και ξεκινήσαμε για το όρος «Χαλασμένο». Από περιγραφές είχα ακούσει  ότι είναι ένα  από τα πιο όμορφα, άγρια και απαιτητικά βουνά του Ταϋγέτου. Στο δρόμο προς τον Κάμπο, είδαμε στα αριστερά μας την κορυφή. Λευκή και επιβλητική, μας προκαλούσε να την κατακτήσουμε. 

Μετά από τρεις ώρες πορείας φτάσαμε στον «Μπάρμπα-Λια»,  το καταφύγιο του Συλλόγου στο δάσος της Βασιλικής. Άλλοι έστησαν τις σκηνές τους, άλλοι έστρωσαν τα κρεβάτια και όλοι πιαστήκαμε σε δουλειές για να τακτοποιηθεί ο χώρος και να μαγειρευτεί νόστιμος τραχανάς. Έπρεπε να κοιμηθούμε νωρίς, για να αναχωρήσουμε στις 2.30 τη νύχτα.

Πράγματι, την καθορισμένη ώρα ανάψαμε τους φακούς κεφαλής και ξεκινήσαμε, με τη συντροφιά από το ολόγιομο φεγγάρι. Μέσα από συνεχείς υψομετρικές εναλλαγές, το στενό μονοπάτι περνούσε από πυκνό δάσος με έλατα και πεύκα. Σε μια στιγμή στα δεξιά μας ο φακός φώτισε κάτι χαρακτηριστικά μικρά καπελάκια. Το δώρο της φύσης για εμάς ήταν μερικά άγρια μανιτάρια (Αγαρικό το Μεγαλοπρεπές ή  πρίγκιπας)  που ο έμπειρος μανιταροσυλλέκτης Γιάννης έσπευσε να μαζέψει.

Όταν φτάσαμε στην τελευταία ανάβαση, «ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΝΑΒΑΣΗ», (όπως χαρακτηριστικά έλεγε ένας ορειβάτης – inside joke), το δάσος έδωσε τη σκυτάλη του σε ένα άγριο τοπίο γεμάτο ανοιχτόχρωμες πλάκες, σαν να τις είχανε ετοιμάσει χιλιάδες πελεκητές για να στρώσουν ένα απέραντο καλντερίμι και άφησαν τη δουλειά στη μέση.

Ο αέρας λυσσομανούσε τόσο πολύ, που χρειάστηκε κάποιες στιγμές να κρατάμε κόντρα το σώμα μας για να μην μας παρασύρει. Συγκεντρωθήκαμε σε ένα απάγκιο στα ριζά του βουνού για να πάρουμε μια ανάσα. Η πορεία προς την κορυφή απαιτούσε τη χρήση και των χεριών. Ευτυχώς για εμένα που πήγα πρώτη φορά, ο Γιάννης, που είναι καθηγητής στην Καλαμάτα, ήταν και ο καθοδηγητής μου στο βουνό. Με μεγάλη υπομονή μου έδειχνε τα πατήματα και τις λαβές για να αναρριχηθώ με ασφάλεια. 

Μετά από πέντε ώρες πορείας φτάσαμε στην κορυφή σε υψόμετρο 2204 μέτρα. Καθώς ξημέρωνε, η θέα έκοβε την ανάσα. Οι ακτίνες του ηλίου και η κορυφή του προφήτη Ηλία σε πλήρη αρμονία με την κορυφή του Χαλασμένου δημιουργούσαν σκιά σε σχήμα τέλειας πυραμίδας στη θάλασσα του Μεσσηνιακού Κόλπου προς την Καρδαμύλη, πέρα από το φαράγγι του Ριντόμου. Τα βουνά της Λακωνίας και το πλούσιο δάσος συμπλήρωναν το τοπίο.

Μετά τις καθιερωμένες φωτογραφίες και την κατάβαση από το Χαλασμένο, η ομάδα χωρίστηκε στα δύο. Οι «Υπερορειβάτες» πέρασαν το διάσελο, πήγαν στις Πόρτες  και ανέβηκαν στα 2407 μέτρα. Μάλλον ο Προφήτης Ηλίας τους καλούσε να χτυπήσουν την καμπάνα από το εκκλησάκι του, για να ακουστεί στα πέρατα της Πελοποννήσου. Οι υπόλοιποι πήραμε το δρόμο της επιστροφής, πιο χαλαρά αυτή τη φορά, μαζέψαμε ρίγανη και πεισμώσαμε να βρούμε και εμείς μανιτάρια για να εμπλουτίσουμε το τραπέζι. Και ναι, μαζέψαμε τρία μανιτάρια που δεν ξέραμε όμως αν είναι εδώδιμα.

Στην τελευταία πηγή η ομάδα ενώθηκε και πάλι, και χαλαρώσαμε ακούγοντας τη μουσική της φλογέρας. Κατά την τελευταία κατάβαση, πεζοπορήσαμε με συνοδεία μουσικής, καθώς ο Δημητρός με μοναδική δεξιότητα μπορούσε να παίζει το μαγικό αυλό του, ενώ ταυτόχρονα προχωρούσε στο δάσος! Μετά από δώδεκα ώρες εξόρμηση, επιστρέψαμε στο καταφύγιο. Τα μανιτάρια μας αποδείχτηκαν ότι είναι της κατηγορίας Βολίτης ο Βασιλικός. Με μανιτάρια με ονομασίες από πρίγκιπες και βασιλιάδες το γεύμα μας αποδείχτηκε τελικά… αρχοντικό. Στις εννέα το βράδυ επιστρέψαμε στην Καλαμάτα, αποκαμωμένοι, αλλά περήφανοι που είχαμε την ευλογία να ζήσουμε και αυτή την αξέχαστη περιπέτεια.

Ιωάννα Καραμήτρη, μέλος ΕΟΣ Καλαμάτας

Για περισσότερες φωτογραφίες πατήστε εδώ

Λίμνη Τσιβλού (08/09/19)

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 8 Σεπτεμβρίου από τον Ορειβατικό Καλαμάτας η διάσχιση από την Ι.Μ. Μέγα Σπηλαίου (850μ) μέχρι τη λίμνη Τσιβλού (750μ).

Για περισσότερες φωτογραφίες πατήστε εδώ

Την Κυριακή 08 Σεπτεμβρίου ο ΕΟΣ Καλαμάτας θα πραγματοποιήσει διάσχιση από την Μονή του Μεγάλου Σπηλαίου (899μ.) μέχρι τη λίμνη Τσιβλού (700μ).
Θα κινηθούμε σε όμορφα μονοπάτια περνώντας από την χαράδρα του Καλογεραύλακου, της Φλαμπoυρίτσας και του Ψηλού Σταυρού.
Σε υψόμετρο 700 μέτρων, στις πλαγιές του Χελμού, στον νομό Αχαΐας, βρίσκεται η εντυπωσιακή λίμνη Τσιβλού.
Η ομορφιά της, παραμυθένια, η φήμη της, όλο και μεγαλύτερη και η ιστορία της, ασυνήθιστη: Η λίμνη Τσιβλού βρίσκεται στο όρος Χελμός του νομού Αχαΐας, σε υψόμετρο 800 μέτρα και δημιουργήθηκε το 1913, όταν από μια μεγάλη κατολίσθηση φράχτηκε η κοίτη του ποταμού Κράθη και παρασύρθηκε ο οικισμός Τσιβλός! Οι σκελετωμένοι κορμοί των πλατάνων και των μαυρόπευκων που αναδύονται από τα νερά της, είναι μία ακόμη απόδειξη ότι εκεί κάποτε υπήρχε μια βαθιά πυκνόφυτη ρεματιά.
Αυτό το… ατύχημα, έκανε όλο και περισσότερους να συρρέουν στην περιοχή για να θαυμάζουν την ομορφιά της, να χαλαρώσουν και να εκμεταλλευτούν τα δώρα της φύσης. Σήμερα η λίμνη Τσιβλού είναι ένας σημαντικότατος υγροβιότοπος, που φιλοξενεί πολλά είδη χλωρίδας και πανίδας και αποτελεί δημοφιλή προορισμό αναψυχής.
Η αναχώρηση θα γίνει την Κυριακή 08/09 στις 06:30 πμ από τα γραφεία του Συλλόγου.


Βαθμός δυσκολίας: 1-2 (εύκολη, κατάλληλη για αρχάριους με καλή φυσική κατάσταση)
Ώρες Πορείας: 6 +/-


Συντονιστής: Κότση Δέσποινα, τηλ.: 6947850611
και στο τηλ. του συλλόγου 27210-97733 (Δευτέρα - Παρασκευή 21:00- 22:30)

Μαίναλο (01/09/19)

Αγαπητά μέλη του ΕΟΣ Καλαμάτας,

θα ήθελα να σας δώσω συγχαρητήρια που διοργανώσατε μία υπέροχη και ευχάριστη εξόρμηση μέσα στο παρθένο δάσος του Μαινάλου με την διαδρομή Ελάτη-Βυτίνα-Νυμφασία και ιδιαίτερα συγχαρητήρια στον φίλο μας Δημήτρη που μας καθοδήγησε μέσα στο δάσος με ασφάλεια και η φλογέρα του που αντήχησε σε όλα τα δέντρα του δάσους με τη μουσική του σαν αηδόνι.

Οι διαδρομές που πεζοπορήσαμε ήταν οι εξής: το πρώτο κομμάτι από το χωριό Ελάτη μέχρι το μεγάλο γιοφύρι του ποταμού Μυλάοντα. Ένα εύκολο κομμάτι στο οποίο διασχίζεις εσωτερικά το δάσος και καταλήγεις να είσαι παράλληλα με το ποτάμι όπου σε κάποια σημεία κυλάει ο ήχος του γάργαρου νερού. Μετά ακολουθεί το δεύτερο μονοπάτι όπου μπορείς να φτάσεις εύκολα στην Βυτίνα ή αν θες να έχεις μία δυνατότερη εμπειρία, να συνεχίσεις προς το χωριό Νυμφασία. Σε αυτό το μονοπάτι τα μπατόν είναι τα πρώτα αντικείμενα που θα σε βοηθήσουν να ισορροπήσεις πάνω στην σάρα και θα σε βοηθήσουν στην ανηφόρα. Περπατώντας για αρκετή ώρα με τον καυτό ήλιο να μας λούζει με τις αχτίδες του η στάση για ξεκούραση και λίγη σκιά στο κιόσκι που βρίσκεται στην πλάγια ήταν ευεργετική για εμάς. Έπρεπε να δροσιστούμε, διότι ο κίνδυνος για ηλίαση και αφυδάτωση ήταν μεγάλος.

Κατά τη διάρκεια της πορείας μας απολαύσαμε το μεγαλείο της φύσης, μεγαλοπρεπή έλατα και πλατάνια όπου σε συνδυασμό με το τρεχούμενο νερό από το ποταμό του Μυλάοντα μας πρόσφεραν απλόχερα μοναδικές εικόνες.

Αφού τερματίσαμε την διαδρομή μας, η γραφική Βυτίνα μας φιλοξένησε στην όμορφη πλατεία της όπου ανακτήσαμε τις δυνάμεις μας. Για το όμορφο τέλος της μικρής περιπέτειας που μας χάρισε για ακόμη μια φορά ο Ορειβατικός Σύλλογος Καλαμάτας, επισκεφτήκαμε τον περίφημο δρόμο της «Αγάπης» που βρίσκεται λίγο πιο κάτω από την πλατεία και βγάλαμε την καθιερωμένη αναμνηστική μας φωτογραφία όλη η ομάδα μαζί.

Τέλος θα ήθελα να δώσω ένα μήνυμα, συγχαρητήρια σε όλους όσους προστατεύουν το δάσος και εμείς όλοι όσοι το επισκεπτόμαστε οφείλουμε να το σεβόμαστε προσέχοντας κάτι που είναι αυτονόητο, την καθαριότητα. Δυστυχώς, κατά τη διάρκεια της πορείας μας παρατηρήσαμε το λυπηρό φαινόμενο όπου για άλλη μια φορά ο άνθρωπος είχε αφήσει τα δικά του «αποτυπώματα».

Μιχαήλ Κοντογιάννης

Μαθητής - Πεζοπόρος του ΕΟΣ Καλαμάτας

Για περισσότερες φωτογραφίες πατήστε εδώ

Νέδα (25/08/19)

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 25 Αυγούστου από τον Ορειβατικό Καλαμάτας η  διάσχιση του ποταμού Νέδας.

Για περισσότερες φωτογραφίες πατήστε εδώ

Στους πρόποδες του Λυκαίου όρους πηγάζει το πανέμορφο «θηλυκό» ποτάμι, η Νέδα το οποίο αποτελεί το φυσικό σύνορο μεταξύ των νομών Ηλείας και Μεσσηνίας. Στους θρύλους της ελληνικής μυθολογίας η Νέδα ήταν νύμφη, θεότητα των νερών και ήταν μια από αυτές που ανέθρεψαν τον Δία. Το φαράγγι της Νέδας, αποτελεί μια απαράμιλλης φυσικής ομορφιάς γωνιά της Μεσσηνιακής φύσης όπου οι συνεχείς εναλλαγές του τοπίου, η πλούσια βλάστηση, τα γαλαζοπράσινα νερά κι οι επιβλητικοί βράχοι, κάνουν τη διάσχιση του μια αξέχαστη εμπειρία.

Η δική μας διαδρομή θα αρχίσει κοντά στην Αρχαία Φυγαλεία όπου από το γεφύρι της περιοχής θα αποκτήσουμε πρόσβαση στο ποτάμι. Εκεί θα εξοπλιστούμε με τα απαραίτητα και θα ξεκινήσουμε για μία απίθανη διάσχιση. Θα ακολουθήσουμε τα τρεχούμενα νερά που θα μας οδηγήσουν μέσα σε ένα απόλυτα φυσικό παρθένο περιβάλλον. Θα κινηθούμε πλάι σε άγρια βλάστηση με πλατάνια και αγριοβελανιδιές, μέσα από στενά βραχώδη περάσματα και εντυπωσιακές κολυμπήθρες γεμάτες νερό, ανακαλύπτοντας έναν κρυφό αλλά απόλυτα αληθινό φυσικό παράδεισο. Στο ύψος του χωριού Νέδα θα συναντήσουμε ένα μαγευτικό πορτραίτο της φύσης, το νεραϊδόρεμα. Κρυστάλλινοι καταρράκτες ρέουν αέναα και δημιουργούν γαλάζιες λίμνες που στη συνέχεια χύνονται στο ποτάμι συνεχίζοντας γοργά την πορεία τους προς τη θάλασσα. Εδώ θα είναι και το τέλος της διαδρομής μας, όπου θα χαλαρώσουμε μέσα στον απόηχο των κελαριστών νερών με γεύσεις από τοπικά παραδοσιακά εδέσματα και αναζωογονητικές βουτιές στα δροσερά νερά των λιμνών.

Η διαδρομή είναι σχετικά εύκολη (Βαθμός δυσκολίας : 1+) και εντυπωσιακή καθώς ο ποταμός σε ένα μεγάλο τμήμα του διασχίζει χαράδρα με πολύ πλούσια βλάστηση και κατά μήκος της πορείας του δημιουργούνται καταρράκτες που περιβάλλονται από λιμνούλες με κρυστάλλινα νερά. Όμως, κάποια περάσματα του ποταμού διασχίζονται μόνο κολυμπώντας, οπότε είναι απαραίτητο οι συμμετέχοντες να μπορούν να κολυμπούν.

Βαθμός Δυσκολίας: 1+
Ώρες Πορείας: 5-6

Σημειώσεις συμμετοχής:
------------------------------------------
1) Αναχώρηση από τα γραφεία του Ορειβατικού Συλλόγου την Κυριακή 25/08/19 και ώρα 8:00 π.μ.

2) Για δηλώσεις συμμετοχής επικοινωνήστε με τα γραφεία του Ορειβατικού Καλαμάτας (Ανατολικό Κέντρο), από Δευτέρα-Παρασκευή και κατά τις ώρες 21:00-22:30μ.μ., στα τηλέφωνα 27210-97733 & 27211-10437.


Συντονιστής: Εξηνταβελώνης Γιώργος