Η πολύ καλά οργανωμένη εξόρμηση προς την κορυφή Σπανακάκι με τον Ορειβατικό Σύλλογο Καλαμάτας είναι για μένα μια πραγματικά αξέχαστη εμπειρία!
Αρχικά θα ήθελα να τονίσω το γεγονός ότι παρότι ήμουν αρχάρια είχα την ίδια θερμή υποδοχή με τα παλιότερα μέλη.
Αν και ήταν μια απαιτητική πορεία ο χρόνος πέρασε πολύ ευχάριστα. Ξεκινήσαμε 6.30 το πρωί από το Σύλλογο με τα βαν και μετά από δύο ώρες, μέσα από μιας μοναδικής ομορφιάς διαδρομή από τον παλιό δρόμο Καλαμάτα-Σπάρτη, φθάσαμε στην Αναβρυτή (800 μ) ένα πανέμορφο, παραδοσιακό, αμφιθεατρικά χτισμένο χωριό, με θέα τον κάμπο του Ευρώτα!
Εδώ ξεκινήσαμε την ανάβαση μας διάρκειας 15 χλμ, μέσα σε ένα καταπράσινο αρχικά μονοπάτι, με πρώτο σταθμό το Λιβάδι όπου κάναμε μια σύντομη στάση και στη συνέχεια ανηφορίσαμε στον Τσάρκο (1.730 μ) όπου υπάρχουν τα ερείπια ενός παλιού Βοτανικού Σταθμού.
Από το σημείο αυτό απολαύσαμε την υπέροχη θέα της Κορυφογραμμής, στα δεξιά βλέπαμε τη Νεραιδοβούνα και στο βάθος το μεσσηνιακό κόλπο.
Στον Τσάρκο είχαμε την επιλογή είτε να γυρίσουμε πίσω στην Αναβρυτή είτε να συνεχίσουμε προς την κορυφή Σπανακάκι (2.024 μ). Η δεύτερη επιλογή φαινόταν πιο δελεαστική και γι αυτό την επιλέξαμε οι περισσότεροι από την ομάδα μας.
Η ανάβαση προς την κορυφή Σπανακάκι, μια από τις 5 κορυφές του Ταϋγέτου, σε πετρώδες ανηφορικό τοπίο, δεν ήταν εύκολη για έναν αρχάριο όπως εγώ. Όσο όμως ανέβαινα , ανέβαινε και η αδρεναλίνη μου , για μένα η κορυφή ήταν μια πραγματική πρόκληση.
Πόση ικανοποίηση και χαρά ένοιωσα όταν την κατέκτησα. Η θέα που πραγματικά σου έκοβε την ανάσα με αποζημίωσε για τον κόπο και την προσπάθεια!
Από την κορυφή μπορούσαμε να ατενίσουμε όλη την κορυφογραμμή και λίγο πιο δυτικά την απομονωμένη κορυφή του Χαλασμένου (2.204).
Αυτό επίσης που ήταν πολύ σημαντικό για μένα ήταν πως σε όλη τη διάρκεια της διαδρομής η ομάδα μας ήταν σε συνεχή επικοινωνία και δεν ένοιωσα μόνη ούτε μια στιγμή, πράγμα που ήταν πολύ καθησυχαστικό και με έκανε να νοιώσω ότι εκείνη τη μέρα όλοι είχαμε γίνει σαν μια οικογένεια!
Η αρχηγός και οι οδηγοί έκαναν το καλύτερο που μπορούσαν για να με κάνουν να νιώσω ευπρόσδεκτη και με εμψύχωναν διαρκώς. Αν και είχα πάει απροετοίμαστη, με δέχτηκαν με ενθουσιασμό!. Ακόμα και σνακ μου πρόσφεραν!
Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Γιάννη, στον Χρήστο και στην Μαρία που κατάφεραν να μου μεταδώσουν την αγάπη τους για το βουνό, τη φύση και την ορειβασία!
Στο δρόμο της επιστροφής για Καλαμάτα κάναμε μια στάση για φαγητό σε ένα όμορφο παραδοσιακό ταβερνάκι στο βουνό όπου απολαύσαμε το πεντανόστιμο κατσικάκι με πατάτες και ανταλλάξαμε συναισθήματα, σκέψεις και φωτογραφίες από την εξόρμηση.
Δεν θα μπορούσα να έχω ονειρευτεί καλύτερο ξεκίνημα για την ορειβασία που σίγουρα θα είναι το καινούργιο μου χόμπυ!
Μarina Funcasta
Φωτογραφίες από την εξόρμηση μπορείτε να δείτε πατώντας εδώ
Video από την εξόρμηση μπορείτε να δείτε πατώντας εδώ