Κι αφού φιλοξενηθήκαμε απ’ τα μέλη του συλλόγου στο καταφύγιο, στο δάσος Βασιλικής, βάλαμε του φακούς μας, τα μποτάκια μας, πήραμε τα μπατόν μας (βασικός εξοπλισμός για την ανάβαση!) και ξεκίνησε ένα ταξίδι ομορφιάς και μαγείας!
Σαν πρώτη φορά που ανέβαινα στον Προφήτη Ηλία ήμουν ήδη ενθουσιασμένη μα το μεγαλείο που έζησα δε το περίμενα! Η νυχτερινή ανάβαση ήταν δύσκολη, μα σε κάθε στάση, σε κάθε βήμα, κάθε που σήκωνες το κεφάλι, το αντίδωρο σε δικαίωνε! Μια σειρά ανθρώπων σε πλαγιές και βουνοκορφές με τον ίδιο σκοπό. Ένα φεγγάρι μεγαλύτερο από κάθε άλλο και τα άστρα άπειρα να στολίζουν τον βραδινό ουρανό.
Τι θα ήθελες να σου πω για την θέα; Απ’ την μια μεριά η ομορφιά της Λακωνίας, απ’ την άλλη της Μεσσηνίας. Φωτάκια, κορφές, λιμανάκια.. Καταλαβαίνεις πως είχε αρκετή ανηφόρα για να φτάσουμε! Οι στάσεις ήταν αρκετές και αυτές που κάναμε για να ξαποστάσαμε και αυτές που σε «αναγκάζει» το ίδιο το βουνό να κάνεις! Στις πλαγιές του έπρεπε να είσαι προσεκτικός, έπρεπε να έχεις μελετήσει το βήμα σου και να είσαι σίγουρος για την απόφαση σου, (σε αυτά σε βοηθούν οι συμβουλές του αρχηγού σου, το ‘χεις!) Με αποτέλεσμα αυτού, ο ρυθμός να πέφτει και η ανάσα να ηρεμεί κι αφού περνούσες την πλαγιά δωσ’ του πάλι για την ανηφόρα!
Αυτό το παιχνίδι γινόταν μέχρι να φτάσουμε να περπατάμε στις βουνοκορφές, εκεί απλά… ξεχνάς τι έχεις περπατήσει για να φτάσεις μέχρι εκεί! Είναι τόσο μαγικά, τόσο μοναδικά, τόσο αδιανόητα όμορφα που απλά θέλεις κι άλλο! Είσαι τόσο κοντά στην κορυφή που η κούραση δε σε ρίχνει κάτω! Πάμε δυνατά!! Τελευταία λεπτά ήμαστε κόντρα ανηφόρα γιατί πας πια για την κορυφή! Μπατόν σας ευχαριστώ που υπάρχετε και με βοηθήσατε να ανέβω! Αυτό απλά!
Φτάσαμε! Βαθιά συγκίνηση! Βγαίνει ο ήλιος! Κατακόκκινος ξεμυτίζει απ’ το βουνό, το θαυμάζεις και πας να πάρεις την θέση σου και περιμένεις στωικά το φαινόμενο της Πυραμίδας!!
Ταυτόχρονα ακούγονται ψαλμοί απ’ το πετρόχτιστο εκκλησάκι και λες: Σ’ ευχαριστώ! Και μια ισόπλευρη πυραμίδα κάνει την εμφάνιση της. Πρέπει να το δεις! Μπορείς να κάτσεις εκεί για όσο μπορείς να αντέξεις το θαύμα!!
Φωτογραφίες, προσκύνημα, σνακ, νερό και η ώρα της κατάβασης! Εντάξει παιδιά, μπροστά στην ανάβαση η κατάβαση είναι αστείο! Μη το σκέφτεστε καν! Απλά μπατόν σίγουρα μαζί να βοηθήσουν τα έρμα γόνατα σας!! Ευχαριστώ τον ορειβατικό σύλλογο Καλαμάτας για αυτή την εμπειρία! Καλές εξορμήσεις παιδιά!!!
Θεοδώρα Παναγιωτακοπούλου
Φωτογραφίες από την εξόρμηση μπορείτε να δείτε πατώντας εδώ